ضمانت‌نامه مستقل، نوآوری‌ قانون جدید تجارت

 

قانونگذار در باب چهارم قانون تجارت از ماده ۸۳۶ تا ۸۶۶ نهاد جدیدی را وضع کرده است با عنوان ضمانت‌نامه مستقل که یک نوآوری در این حوزه به‌شمار می‌آید. ماده اول این بخش بیان می‌کند که ضمانت‌نامه مستقل سندی است که به موجب آن صادرکننده (ضامن) به در‌خواست متقاضی (مضون‌عنه) پرداخت مبلغ معینی به ذی‌نفع (مضمون‌له) را با رعایت شرایط مقرر در ضمانت‌نامه به عهده می‌گیرد. در ماده بعدی می‌گوید این ضمانت‌نامه مستقل از رابطه قبلی مضمون و مضمون‌له است و نکته مهم این ماده این است که ضمانت‌نامه باید تعهداتش انجام شود بی‌آنکه در رابطه مضمون‌عنه و مضمون‌له تاثیر بگذارد. منظور از ضمانت‌نامه مستقل، ضمانت مستقل از رابطه پیشینی مضون‌عنه و مضمون‌له است. قانون تجارت می‌خواهد بگوید که می‌شود یک ضمانتی ایجاد شود و ثالث، ضامن یکی از دو طرف شود بی‌آنکه بدهکار باشد. به عبارت دیگر یک تضمینی وابسته به تعهد اولیه به وجود آید و این همان چیزی است که تجارت و بازار اقتضا می‌کند زیرا در نظام ما ضمانت اصلا مستقل نیست و طبق قانون مدنی باید دینی وجود داشته یا سبب آن موجود باشد تا دیگری بتواند ضمانت کند. این نوآوری یک پاسخ قابل توجه است به نیازهایی که در حوزه تجارت داریم. اگر قانون تجارت جدید تصویب بشود تا حدود زیادی خلأ قانونی در این حوزه را پر می‌کند. این نهاد جدید نمی‌تواند نیازی را که در قانون مدنی احساس می‌شود پاسخ بدهد زیرا قواعد مربوط به ضمانت‌نامه مستقل فقط راجع به تجارت است و روابط بین تجار را در برمی‌گیرد و علاوه بر این فقط موسسات و مراکز دولتی می‌توانند از این ضمانت‌نامه استفاده بکنند؛ در حالی که نیاز به چنین ابزاری بین اشخاص خصوصی و حتی غیر تاجر هم به شدت احساس می‌شود.

 

No votes yet.
Please wait...

درباره ی ابوالقاسم شم آبادی

(حقوق عمومی) -مدرس دانشگاه-صاحب امتیاز انتشارات حقوقی عدلیه-ارتباط با ابوالقاسم شم آبادی: shamabadi.abolghasem@yahoo.com تلفن: ۰۲۱۶۶۹۲۱۰۰۲ ۰۲۱۶۶۵۸۱۷۴۸

همچنین ببینید

محمد جواد گواهی: اوراق صکوک

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی رباط کریم مقدمه                                                        نیاز، در طول زندگی بشر موجب تحرک …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *