مقالات حقوق بین المل

شهربانو خداپناه: بررسی سازمان های تخصصی اتحادیه جهانی پست (UPU) و اتحادیه بین المللی مخابرات (ITU)

شهربانو خداپناه (دانشجوی ارشد حقوق بین‌الملل)

 

چکیده

UPU و ITU جز سازمان های تخصصی سازمان ملل متحد هستند نه تنها این دو سازمان بلکه همه سازمان های تخصصی از نظر فعالیت های جهانی وابسته به سازمان ملل متحد می‌باشد ولی از طرف دیگر خارج از محدوده آن قرار دارند.

1- UPU (Universal Postal Union)

اتحادیه جهانی پست (UPU) نهادی تخصصی برای تنظیم خدمات پستی بین المللی است این اتحادیه بر اساس معاهده 1874 برن تشکیل و در سال 1948 کارگزاری تخصصی سازمان ملل شد. هدف اتحادیه: کمک به سازمان دهی و بهبود بخشیدن خدمات پستی در سطح بین المللی است. و همینطور رشد حجم مراسلات پستی از طریق ارائه خدمات و با انجام این کار مأموریت اصلی خود را در زمینه ترویج و توسعه ارتباطات بین همه مردم جهان انجام می دهد.

2- ITU (International Telecommunication Union)

اتحادیه بین المللی مخابرات دور (ITU) که در قرن اخیر بعنوان یک سازمان بی طرف و بین‌المللی با هدف هماهنگی فعالیت های سازمان در زمینه خدمات و شبکه های مخابراتی و توسعه فناوری، مسئولیت تدوین مقررات، استانداردسازی، هماهنگی و توسعه مخابرات در سطح بین المللی را بر عهده دارد. این اتحادیه در 17 می 1865 تأسیس و در سال 1947 کارگزاری تخصصی سازمان ملل شد.

اتحادیه بین المللی ارتباطات دوربرد به منظور ارتقای سطح همکاری های بین المللی در کلیه زمینه های ارتباط دوربرد تأسیس شد. مثل ارائه استانداردهای فنی و عملیاتی ارتباطی، مشخص کردن فرکانس های رادیویی. برگزاری همایش های مختلف.

واژگان کلیدی :

سازمان ملل متحد- سازمان های تخصصی،

اتحادیه جهانی پست(UPU)- اتحادیه بین المللی مخابرات(ITU)، فناوری اطلاعات و ارتباطات(ICT)

مقدمه

ناتوانی جامعه ملل در جلوگیری از بروز جنگ جهانی دوم موجب گردید تا کشورهای بزرگ قبل از خاتمه جنگ طرح تأسیس سازمان جهانی جدیدی را پی ریزی نمایند که جهت حفظ حراست از صلح و امنیت بین المللی قدرت و توان کافی داشته باشد.[1]

پیدایش سازمان ملل متحد را می توان مرهون اقدامات متعددی دانست که هر یک به نحوی از انحاء در شکل گیری سازمان مؤثر بوده اند. از جمله این اقدامات با رعایت ترتیب زمانی می‌توان به «صدور اعلامیه بین المتحدین»، «منشور آتلانتیک»، «اعلامیه ملل متحد»، «کنفرانس‌‌های مسکو و تهران»، «کنفرانس های دامبادتن اوکس ویالتا» و سرانجام «کنفرانس سانفرانسیسکو» اشاره کرد.

تدوین منشور ملل متحد در 25 آوریل 1945 در کنفرانس سانفرانسیسکو انجام شد. در حقیقت آنچه که در ابتدای منشور ملل متحد آمده است که: «ما مردم ملل متحد…» تا سال ها تحقق نیافت و این دولت ها بودند که در سازمان ملل نقش ایفا می کردند به همین سبب در سال های اخیر «به خصوص اوایل قرن 21» سعی شده است که سازمان ملل به هدف خود بازگردد و تعالی واقعی را میان ملل جهان برقرار نماید. تحقق اهداف مختلف سازمان ملل اعم از حمایت از توسعه در زمینه های گوناگون در کشورهای جهان سوم، گسترش علم و فناوری، بهداشت و… توسعه جوامع مدنی و همگرایی اجتماعی همه و همه نیازمند ارتباط گسترده میان ملت هاست. چرا که جز با نزدیکی فرهنگ های گوناگون موجود در جهان این اهداف والای بشری تحقق نمی یابد.

گسترش ارتباطات سبب هم سوئی فرهنگی و اتحاد تمدن ها و در نتیجه جلوگیری از جنگ ها و شکاف فرهنگ ها خواهد شد. چنان که کوفی عنان دبیر کل سابق ملل در 14 ژوئیه 2005 ابتکار «اتحاد تمدن

ها» را در واکنش به نگرانی ها در خصوص زیاده روی ها و بهره برداری آنها از احساس شکاف رو به گسترش، بین جوامع اسلامی و غربی اعلام نمود.

دلیل اصلی ایجاد این اتحاد و یا هم سو شدن برای رسیدن به احترام متقابل و اعتقادات دینی و سنت ها است و برای تقویت آنها شکل گرفته است این متحد شدن بیانگر کوشش متعهدان بین الملل برای از بین بردن اختلاف ها و غلبه بر تعصبات و پیش داوری ها، سوء تفاهم ها، و تفرقه افکنی ها است که صلح جهانی و یا همان بین المللی را تهدید می کند.

با این اوصاف سازمان ملل متحد به عنوان مهم ترین سازمان بین المللی امروزه نقش مهمی در ارتباطات بین المللی ایفاء می کند از ابعاد گوناگون قابل بررسی است. سازمان ملل برای ایفای نقش خود در این راستا اقدام به تأسیس سازمان های گوناگونی نموده است که مهم ترین آنها: اتحادیه جهانی پست (UPU) و اتحادیه بین الملل مخابرات دور (ITU) یا همان «اتحادیه بین المللی ارتباطات» که من در مقاله خود به بحث به این دو اتحادیه می پردازم.

مواد منشور سازمان ملل متحد در خصوص مؤسسات تخصصی

1- ماده 57 منشور سازمان ملل

•        موسسات تخصصی مختلف که به موجب موافقتنامه میان کشورها تأسیس و بر طبق اساسنامه‌های خود در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، آموزشی، … و سایر رشته های مرتبط دارای مسئولیت های وسیع بین المللی می باشند و بر طبق ماده 63 وابسته به سازمان ملل خواهند شد.

•                مؤسساتی که اینگونه وابسته به ملل متحد می شوند از این پس به عنوان مؤسسات تخصصی نامیده خواهند شد.

2- طبق ماده 59 منشور سازمان

سازمان باعث ایجاد مذاکرات میان کشورهای ذینفع خواهد شد که برای رسیدن به اهدافشان است طبق ماده 55

3- ماده 63 منشور ملل متحد

•        شورای اقتصادی و اجتماعی می تواند با هر یک از مؤسسات تخصصی منشور ملل مذکور در ماده 57 قراردادهایی منعقد کند و شرایطی را که به موجب آن موسسه مربوطه وابسته به ملل متحد خواهد گردید معین نماید. اینگونه موافقتنامه ها باید به تصویب مجمع عمومی برسد.

•        شورای اقتصادی و اجتماعی می تواند از طریق مشاوره با موسسات تخصصی را هماهنگ سازد به آنها به مجمع عمومی و اعضای ملل متحد فعالیت های مؤسسات تخصصی را هماهنگ سازد.

مؤسسات تخصصی دارای مشخصات کلی هستند: [2]

1- وجود ارتباط از طریق انعقاد موافقت نامه

2- داشتن مسئولیت وسیع بین المللی دارای دو وجه

•                وسعت وظایف

•                وسعت جغرافیایی

هر سازمان تخصصی دارای 3 رکن است:

1- مجمع (کنفرانس عمومی)

2- شورا (کمیته اجرایی)

3- دبیرخانه

بودجه هر سازمان تخصصی در مجمع آن سازمان به تصویب می رسد.

اتحادیه جهانی پست UPU [3]

اولین انجمن در جهت همکاری بین کارکنان بخش پست و از مؤسسات تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد است. اتحادیه جهانی پست با تصویب معاهده برن در سال 1874 تأسیس شد. اتحادیه جهانی پست از نظر قدمت و سابقه دومین سازمان بین المللی جهانی محسوب می‌شود.

در سال 1878 عنوان اتحادیه عمومی پست ها GPU2 تبدیل به اتحادیه جهانی پست شد. UPU

هدف این اتحادیه کمک به سازماندهی و بهبود بخشیدن خدمات پستی در سطح بین المللی است در حال حاضر 192 کشور عضو این سازمان هستند.

تاکنون سند تأسیس اتحادیه در سال های

1969 در کنگره پستی جهانی توکیو- 1947 کنگره پستی جهانی لوزان

1984 کنگره پستی جهانی هامبورگ- 1989 واشنگتن

1994 کنگره پستی جهانی سئول- 1999 کنگره پستی جهانی پکن

2004 بخارست و به دلیل تطابق با تحولات فنی مورد بازنگری قرار گرفته است.

مقر اصلی اتحادیه در برن سوئیس است.

نوع رکن: وابسته به سازمان ملل متحد

مخفف: UPU

رئیس: اداوارد دایان (فرانسه)

وضعیت فعلی: فعال

تأسیس: 9 اکتبر 1874

مقر: برن سوئیس

روز جهانی پست: 9 اکتبر وب گاه: www.upu.intchttp://www.upu.int

تاریخچه UPU

سابقه مبادلات پستی را می توان در قرن هفدهم میلادی جستجو کرد ولی این مبادلات در قالب یک سازمان منسجم خدمات پستی صورت نمی گرفت. ایجاد روابط پستی منظم بین کشورها به دنبال ایجاد راه ها و وسایل ارتباطی در قرن 19 آغاز شد و معاهداتی نیز در این زمینه بین کشورها منعقد شد.

برای نخستین بار انگلستان[4] در سال 1840 از «تمبر» پستی استفاده کرد و به دنبال آن سایر کشورها (فرانسه 1848) به استفاده از آن مبادرت نمودند.[5]

با جود این در قرن 19 میلادی به علت روند رو به توسعه تجارت و بازرگانی بین المللی چندان کارآمد نبود و نیاز به تأسیس یک سرویس خدمات پستی جهان به شدت احساس می‌شد از سوی دیگر اصلاحات ملی و داخلی کشورها بر عملیاتی شدن تأسیس این اتحادیه تأثیر فراوانی گذاشت. در سال 1863 در ادامه روند اصلاحات مونتگمی بلیر مدیرکل پست ایالت متحده آمریکا نخستین کنفرانس بین المللی پست با شرکت نمایندگان پانزده کشور در پاریس تشکیل شد. این کنفرانس موفق شد اصولی کلی «برای تسهیل روابط مردم با مردم از طریق پست» را بنیاد نهد. این اصول می بایست مبنای معاهداتی گردد که از این پس برای تنظیم این قبیل روابط انعقاد می یافت. رعایت این اصول به هیچ روی الزام آور نبود و منظور از وضع آنها ارائه راه حل هایی کلی برای تنظیم روابط پستی بود و کشورهای شرکت کننده در این کنفرانس حیطه اختیاراتشان بسیار محدود بود و به دلیل عدم وجود یک سازمان بین المللی پستی صرفاً توانسته چند اصول کلی و عمومی راجع به موافقت نامه های دو جانبه سرویس های پستی وضع شود.

اولین کنگره پست در سال 1874 تشکیل شد. این کنگره به دعوت کشور سوئیس و بر اساس کنفدراسیون آلمان شمالی بود. توسط نمایندگان 22 کشور برگزار شد در 9 اکتبر 1874 بر اساس معاهده برن اتحادیه عمومی پست ها تأسیس شد. اعضای این اتحادیه در طول 3 سال به شدت افزایش یافت و به همین دلیل در 1878 به عنوان اتحادیه عمومی پست ها (GPU) به اتحادیه جهانی پست (UPU) تغییر نام یافت. پس از تأسیس سازمان ملل متحد در 1948 به عنوان یکی از مؤسسات تخصصی وابسته به سازمان ملل مطرح شد. و در اول ژوئیه 1948 قراردادی بین این اتحادیه و سازمان ملل متحد منعقد شد که به موجب آن اتحادیه مزبور رسماً در زمره سازمان های تخصصی درآمد.

9 اکتبر 1878 سال روز تأسیس اتحادیه جهانی پست هر سال گرامی داشته می شود. این روز به طور رسمی توسط قطعنامه مصوب کنگره توکیو، 1969 به عنوان روز جهانی پست نامگذاری شد.

عضویت

هر یک از دولت های عضو سازمان ملل متحد می توانند عضو اتحادیه جهانی پست شوند. هر کشوری که در سازمان ملل متحد عضویت ندارد می تواند درخواست عضویت دهد و در صورتیکه حداقل 4/3 اعضای اتحادیه موافق باشند به عضویت پذیرفته می شود. هم اکنون اتحادیه 192 عضو  دارد.

اهداف

هدف اتحادیه جهانی پست (UPU) کمک به سازمان دهی، تقویت و بهبود بخشیدن خدمات پستی در سطح بین المللی است. به طور مثال اتحادیه از طریق موافقت نامه های بین المللی، هزینه ارسال یک نامه را از کشوری به کشور دیگر تثبیت می کند و با داشتن 192 کشور عضو ابزار اصلی همکاری بین خدمات پستی است.

از جمله هدف های اصلی آن حمایت از خدمات جهانی پست، رشد حجم مراسلات پستی از طریق ارائه خدمات و محصولات به روز پستی، و اصلاح کیفیت خدمات پستی برای مشتریان است.

UPU با انجام این کار، مأموریت اصلی خود را در زمینه ترویج و توسعه ارتباطات بین همه مردم جهان انجام می دهد.

اهداف UPU

•                سازمان دهی و کامل نمودن خدمات پستی

•                ارتقاء توسعه همکاری های بین المللی

•                ارائه کمک‌های فنی و نظرهای مشورتی به کشورهای نیازمند عضو اتحادیه

•                ایفا کردن نقش رابطه و میان‌جیگر بین اعضا

•                تنظیم و تصویب قوانین برای تبادلات پستی بین المللی

•                ارائه توصیه هایی در جهت برانگیختن سطح رشد در مراسلات و امانات پستی و بهبود کیفیت این خدمات برای مشتریان

ساختـار

اتحادیه پستی جهانی دارای ارکان زیر است:

1- کنگره پستی جهانی

کنگره به عنوان عالی ترین رکن سازمان دارای دو نوع اجلاس است: اجلاس عادی و فوق‌العاده. تمامی دولت های عضو اتحادیه در کنگره جمع می شوند تا در خصوص برنامه‌های آینده اتحادیه جهانی پست و تجدید نظر در اسناد آن که شامل: سند مؤسس، کنوانسیون ها و قراردادها مراسلات پستی است. تصمیمات جدیدی اخذ نمایند. اجلاس عادی کنگره هر 5 سال یکبار (موسی زاده) هر 4 سال یکبار (ویکی پدیا) تشکیل می شود. در فاصله این سال‌ها چنانچه   دولت های عضو تقاضای تشکیل کنگره را بنمایند اجلاس فوق العاده آن تشکیل خواهد شد.

2- شورای اجرای (CA)[6]

شورای اجرایی (CA) مرکب از 40 کشور عضو است و سالی یکبار در مقر اتحادیه «برن» تشکیل جلسه می دهد. نظارت بر فعالیت های اتحادیه و هماهنگی ساختن آنها در فواصل میان کنگره ها، انجام اقدامات مقتضی برای بهبود کیفیت خدمات پستی بین المللی، بررسی و تصویب بودجه سالانه اتحادیه، انتصاب کارمندان و ترفیع آنها، بررسی و تأیید گزارش کار سالانه اتحادیه که به وسیله دفتر بین الملل تنظیم و ارائه می شود و نیز بررسی گزارش های سالانه شورای مشورتی مطالعات پستی از جمله وظایف شورای اجرایی است هم چنین شورای اجرایی مسئول ارتقاء و تعدیل تمامی جنبه های کمک های فنی و پستی مابین تمامی دولت های عضو اتحادیه است.

3- شورای مشورتی یا بهره برداری (POC) .[7]

این شورا فعالیت خود را از سال 1957 آغاز کرده. 40 عضو دارد و سالی یکبار در برن تشکیل جلسه می دهد. شورای بهره برداری پستی، رکن فنی و عملیاتی اتحادیه است. این شورا هم چنین مسائل فنی، اقتصادی و تجاری مربوط به امور پستی را بررسی می کند.

4- دفتر بین المللی (IB).[8]

دفتر بین المللی (IB) اتحادیه در برن سوئیس واقع است. نزدیک به 250 کارمند از 50 کشور در دفتر بین المللی اتحادیه کار می کنند. دفتر بین المللی به عنوان یک نهاد ارتباطی. اطلاعاتی مشورتی و ارتقادهنده همکاری های فنی بین ادارات پستی در اتحادیه عمل می کند. این رکن نقش دبیرخانه اتحادیه را هم بر عهده دارد. 10 اتحادیه جهانی پست علاوه بر این دفتر بین‌المللی دفترهای مرکزی دیگری هم در نقاط مختلف جهان تأسیس کرده است تا بتواند هماهنگی های بین المللی بیش تری را در زمینه خدمات جهانی ارائه نماید. خدمات اپ و انتشار را هم بر عهده دارد.

زبان ها

زبان رسمی اتحادیه جهانی پست زبان فرانسه است. زبان انگلیسی به عنوان زبان کاری اتحادیه در سال 1994 پذیرفته شد. اکثر اسناد و موارد انتشاراتی اتحادیه، نظیر محصولات پستی بین المللی به زبان های رسمی سازمان ملل متحد، چینی، انگلیسی، عربی، فرانسوی، اسپانیایی و پرتغالی هم ارائه می شود.

 

 

 

 

بودجه

از 1992 تاکنون اتحادیه جهانی پست رویه رشد صفر درصدی را اتخاذ کرده است. اتحادیه بودجه سالانه خود را در سطح یا زیر سطح تورم نگاه داشته است. این سازمان یا بودجه ای در حدود 37 میلیون فرانک سوئیس (حدود 4/30 میلیون دلار) کم ترین میزان بودجه را در بین مؤسسات تخصصی وابسته به ملل متحد داراست.

ایران و اتحادیه پستی جهانی[9]

دولت ایران در 2 آوریل 1973 (13 فروردین 1348) به اساسنامه این اتحادیه پیوست و اساسنامه اصلاحی اتحادیه را نیز در 31 اوت 1977 مورد پذیرش قرار داد.

با صنعتی شدن کشورهای در حال توسعه و رشد و رونق تجارت و لزوم ارتباطات سریع و منسجم، برآوردن نیاز جامعه در امر ارتباطات الزامی است که اهمیت آن روز به روز بیشتر احساس می شود. براین اساس متولیان پست کشور نیز با یکسری مطالعات و برنامه ریزی، سرویس سریع پستی را برای تامین نیازهای ضروری ارتباطی جامعه در داخل و خارج کشور ایجاد کردند.
انواع سرویس های پستی ارائه شده  داخلی و خارجی

http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 01- سرویس پست عادی
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 02- سرویس پست سفارشی
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 03- سرویس پست پیشتاز
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 04- سرویس بیمه پستی
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 05- سرویس پست مستقیم
 06- IBRS – سرویس پست جواب قبول
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 07- سرویس پست تبلیغ
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 08- سرویس پست دو قبضه – اعلامیه دریافت فرستندگان
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 09- سرویس پست تصویری
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 10- سرویس پست یافته
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 11- سرویس پست صوتی
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 12- سرویس پست تلفنی – 193
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 13- سرویس پست رستانت
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 14- سرویس پست DHL
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 15- سرویس پست بار
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 16- سرویس پست اکسپرس
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 17- صندوق شخصی
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 18- (cash on delivery) سرویس خرید و فروش اینترنتی
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 19- سرویس بازار الکترونیکی پست E-bazar
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 20 – سرویس پست ویژه با تعهد زمانی توزیع
http://www.post.ir/images/navlink_rtl.gif 21 – سرویس های قراردادی

پست پیشتاز
هم اکنون مرسولات پیشتاز در داخل کشور بین 24 الی 72 ساعت با توجه به موقعیت جغرافیایی مبدا و مقصد و شرایط حمل و نقل ارسال می شود و در خارج کشور نیز 72 ساعت پس از اولین پرواز رهسپار و توزیع می شود که این سریع ترین سرویس پستی است که تمامی عملیات پستی را از لحظه قبول مرسوله تا توزیع آن در حداقل زمان ممکن انجام می دهد.

هم اکنون مرسولات پیشتاز در کل کشور و برای 88 کشور که قرارداد همکاری سرویس با آنها منعقد شده است از مشتریان پذیرفته می شود.
در همین حال سیستم T&T نیز برای ردیابی و پیگیری مرسولات پیشتاز در شرکت پست راه اندازی شده و فرستندگان پست پیشتاز همواره با در اختیار داشتن امکاناتی همچون پیشتاز بیمه و پیشتاز دو قبض نیز می توانند از توزیع مرسولات خود اطمینان حاصل کنند.

(دی‌اچ‌ال (DHL

حروف اول کلمه‌های Dalsey، ‏Hillblom و Lynn، نام خانوداگی مؤسسان دی‌اچ‌ال نام یک شرکت خدمات لجستیک(مدیریت زنجیره تأمین )، زیرمجموعهٔ شرکت دویچه پست (بزرگ‌ترین شرکت پستی آلمان) است.
دی‌اچ‌ال را در سال ۱۹۶۹ آدرین دلسی، لری هیلبلُم و رابرت لین بنیان نهادند. در سال ۲۰۰۲ دویچه پست دی‌اچ‌ال را خرید.

اتحادیه بین المللی مخابرات (ITU)[10]

اتحادیه بین المللی مخابرات وابسته به سازمان ملل متحد است. این اتحادیه دومین اتحادیه قدیمی پس از کمیسیون راین است. این اتحادیه وظیفه قانون گذاری و مدیریت فضای فرکانسی، تدوین استانداردهای تبادل داده و اطلاعات و همچنین کمک به رشد و توسعه ارتباطات در برابر جهان را بر عهده دارد. مقر این سازمان ژنو سوئیس است.

نام اتحادیه بین المللی تلگراف که در سال 1865 در پاریس تشکیل شد در 1934 به اتحادیه بین المللی ارتباطات تغییر یافت و در سال 1947 تبدیل به کارگزاری تخصصی سازمان ملل متحد شد.

فعالیت (ITU) شامل تدوین ضوابط مورد استفاده برای ایجاد تأسیسات زیربنایی جهت ارائه خدمات ارتباطات راه دور بر مبنای جهانی حمایت از مدیریت معقول و عادلانه طیف فرکانس رادیویی و مدارهای ماهواره ای برای کمک به ارائه خدمات بی سیم به مردم هرگونه جهان و حمایت از کشورها در اجرای سیاست های توسعه ای در زمینه ارتباطات راه دور است. در این میان یکی از مهم ترین و به عبارت دیگر سرنوشت سازترین نقش های این اتحادیه تلاش در جهت تقویت ارتباطات اضطراری برای جلوگیری از رویدادهای ناگواری است که در پی حوادث طبیعی (مثل سیل، طوفان و…) و حوادث غیر طبیعی (مانند جنگ) ممکن است رخ دهد.

نوع رکن: وابسته به سازمان ملل متحد

مخفف: UIT – ITU

رئیس: حمادون توره

وضعیت: فعال

تأسیس: 17 می 1865

مقر اصلی: ژنو سوئیس

روز جهانی مخابرات: 17 مه (27 اردیبهشت) وب گاه: http://www.itui:int

تاریخچه ITU

در 24 مه 1844 ساموئل مورس نخستین پیام را از طریق خط تلگراف میان واشنگتن و بالتیمور برای عموم مردم ارسال کرد که این آغاز عصر ارتباطات دوربرد بود. ده سال بعد ارتباطات تلگرافی در دسترس عموم قرار گرفت. در این دوران خطوط تلگراف از مرزهای ملی فراتر نمی رفت، چرا که کشورهای مختلف برای ارسال پیام های نظامی و سیاسی از نقطه ای به نقطه ی دیگر از این خطوط استفاده می کردند. برای جلوگیری از اطلاع کشورهای دیگر از محتوای این پیام، هر کشوری رمز مخصوص خود را داشت. بنابراین برای ارسال پیامی به کشور دیگر لازم بود، ابتدا پیام رمز ترجمه شود سپس ارسال گردد. در این زمان بود که کشورها و ملت ها نیاز دیدند که با هم در ارتباط باشند و راه ارتباطی وجود داشته باشد. کشورها دست به امضای معاهداتی بین خود و کشور یا کشورهای دیگر زدند.

•        اولین بار پیمانی در 17 می 1865 منعقد شد که پس از 5/2 ماه مذاکره نخستین پیمان بین المللی تلگراف در نشست پاریس به امضا 20 کشور اروپایی رسید و اتحادیه بین المللی تلگراف به وجود آمد که اولین مقررات بین المللی ارتباطات راه دور در آن به تصویب رسید. این اتحادیه پس از کنفرانس جهانی در مادرید اسپانیا به اتحادیه بین المللی ارتباطات راه دور مخابرات یا همان ITU تغییر نام داد. پس از تأسیس سازمان ملل متحد در سال 1945. آی‌تی‌یو به نهادی وابسته به این سازمان تبدیل شد 1947.

•        در سال 1876 تلفن اختراع شد و به سرعت گسترش یافت و باعث قانون گذاری تلفن در سال 1885 شد با گذشت زمان و پس از اختراع تلفن و گسترش آن تکنولوژی به سمت ارتباطات بی سیم حرکت کرد و اولین استفاده کنندگان بی سیم (رادیویی) کشی ها بودند.

•                در سال 1906 اولین کنفرانس تلگراف رادیویی منجر به عقد اولین پیمان در این زمینه در برلین شد.

•                در 1920 هم نخستین پخش صوت توسط استودیوهای شرکت «مارکونی» انجام شد.

•        اتحادیه بین المللی تلگراف تصمیم گرفت پیمان بین المللی تلگراف (1865) و پیمان بین المللی تلگراف رادیویی (1906) تلفیق کند دو سال بعد منجر به تأسیس «اتحادیه بین المللی ارتباطات دوربرد» که امروز هم به همین نام مشهور است شد. ارتباطات دوربرد «ITC»[11]

•        کمیته بین‌المللی مشاوره‌ای تلفن (CCIF) در سال 1924 تشکیل شد. کمیته بین‌المللی مشاوره ای تلگراف (CCIT) در سال 1925 تشکیل شد. این دو کمیته در سال 1956 با هم تلفیق شدند و کمیته ی مشورتی بین المللی و تلگراف به منظور پاسخگویی موثرتر به مسائل مرتبط به توسعه ارتباطات تلگرافی و تلفنی تشکیل شد. (CCITT)

(CCIF): Consultative Committee For International Telephony

(CCIT): Consultative Committee For International Telegraphy

(CCITT): Consultative committee For International Telephony an Telegraphy

•        در سال 1927 مجمع باندهای فرکانس رادیویی کلیه خدمات مخابراتی از قبیل ایستگاه های ثابت، دریایی، هوایی، موبایل و پخش آماتور را مشخص کرد.

•        در همایش سال 1932 در مادرید اتحادیه بین المللی تلگراف تصمیم گرفت با تلفیق پیمان بین المللی تلگراف (1865) و پیمان بین المللی تلگراف رادیویی (1906) پیمان ارتباطات دوربرد را تشکیل و نام آن را از ابتدای ژانویه 1934 «اتحادیه بین المللی ارتباطات دوربرد» یعنی نام امروزی آن به منظور نشان دادن دامنه وسیع مسئولیت های آن تغییر دهد (انواع ارتباطات سیمی و رادیویی و نوری الکترومغناطیسی).

•        در سال‌های پیش از جنگ دوم جهانی این اتحادیه نهادی مستقل محسوب می‌شد ارتباط با جامعه ملل نداشت در جنگ جهانی دوم ارتباطات رادیویی و رسانه ها نقش چشم‌گیری ایفا می‌کرد و کشورهای مثل آلمان، ایتالیا، شوروی و… نظام اقتدارگرایی بودند حاضر به رعایت مقررات نبودند در جریان جنگ رادیو به تخریب روحیه نیروهای مقابل و تبلیغ دروغ می پرداخت. رسانه ها در جنگ سرد جنگ های اول و دوم جهانی به وضوح دیده می شد.

•        بعد از اتمام جنگ جهانی دوم ITC همایشی را در شهر آتلانتیک با هدف توسعه و نوگرایی در سازمان خود برگزار کرد، با توافقی که با سازمان ملل داشت از 15 اکتبر 1947 به نهادی تخصصی در آمد و مقر آن از برن به ژنو انتقال یافت.

•                1957 با پرتاب نخستین ماهواره به نام اسپوتنیک 1 (Sputnik 1) عصر فضا آغاز شد.

•        1963 اولین ماهواره به دنبال پیشنهاد آرتورسی. کلارک در سال 1945 برای ارسال اطلاعات در مدار زمین قرار گرفت. به منظور استفاده مخابراتی بود.

•                در سال 1989 مجمع سیاست گذاری در شهر نیس برای نشان دادن اهمیت کمک های فنی به کشورهای در حال توسعه برپا شد و دفتر توسعه ارتباطات دوربرد  .1TDB تأسیس گردید و فعالیت خود را رسماً 1990 آغاز کرد.

تشکیل اجلاس جهانی سران در خصوص جامعه اطلاعاتی (wsis)[12] 2  در سال 2005 و کنفرانس سران مختار ITU در سال 2006- 17 ماه مه به عنوان روز جهانی مخابرات و جامعه اطلاعاتی نامگذاری شد.

عضویت

این اتحادیه ITU متشکل از 193 کشور عضو و حدود 750 عضو و انجمن (مدیران و اپراتورهای خصوصی و عمومی، سازمان بخش برنامه‌های رادیو تلویزیونی سازمان منطقه‌ای و بین‌المللی…) هیات مدیره کنفرانس اختیار تام دارد. هیات مدیره هر 4 سال یکبار تشکیل جلسه می دهند و 46 عضو شورای اتحادیه را انتخاب می کند که هر سال تشکیل جلسه می دهد. اتحادیه دارای دو نوع عضو عادی و وابسته است. دولت غیر عضو به عنوان دولت وابسته محسوب می شود. حقوق و تکالیف اعضای وابسته مشابه حقوق و تکالیف اعضای عادی است ولی از حق رأی برخوردار نیست و هیچگونه مسئولیتی در نهادهای مختلف ندارد.

*              شرایط عضویت

کشورها با اعضای اساس نامه و پیمان ITU و آژانس های بهره برداری به رسمیت شناخته شده سازمان های علمی و صنعتی و موسسات مالی و توسعه ای مورد تأیید کشور عضو ذیربط و نیز موسسات مرتبط با امور مخابرات می توانند با ارسال نامه ای که توسط دولت متبوع خود به دبیر کل ITU می نویسد تقاضای عضویت در سه بخش 1- رادیویی  2- توسعه مخابرات   3- استانداردسازی مخابرات کند و می تواند بدون پرداخت هیچ وجهی در جلسات بخش‌هایی که عضو است شرکت کند.

میزان و مبلغ هر واحد حق عضویت بوسیله شورای آی‌تی‌یو مشخص می شود. آن هم بر اساس هزینه سالانه و بودجه. عدم پرداخت حق عضویت باعث تعلق حق بهره دیرکرد می‌شود. از آغاز ماه 4 بمدت 3 ماه بهره 3٪ در سال و آغاز تا 7 ماه 6٪ تعلق می گیرد.

*              امتیازات حق عضویت

فقط اعضای دولتی می توانند در رأی گیری های ITU شرکت کنند اگر پرداخت حق عضویت آن 2 سال به عقب بیفتند از حق رأی در کنفرانس و حق انتخاب شدن در شورای ITU محروم خواهند شد.

اهداف ITU

تمامی عناصر فعالیت ITU بر این هدف استوار است تا فن آوری ارتباطات و اطلاعات (ICT) به آسانی و قیمت مناسب در اختیار همگان قرار گیرد. و به گونه ای چشمگیر به توسعه و پیشرفت اقتصادی و اجتماعی کمک کند. از اولویت های اصلی ITU پر کردن فاصله دیجیتالی بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه با ایجاد تأسیسات زیربنایی فن آوری ارتباطات و اطلاعات (ICT): حمایت از ظرفیت سازی، ایجاد اطمینان در استفاده از اینترنت با ارتقای امنیت آنلاین از طریق «دستور کار جهانی سایبر سکوریتی» یا «دستور کار جهانی امنیت مجازی» این اتحادیه است.

•                برقراری و توسعه همکاری بین المللی میان همه اعضای اتحادیه برای بهبود و استفاده درست از امکانات دوربرد.

•                ایجاد هماهنگی میان فعالیت های اعضای اتحادیه

•                گسترش مزایای استفاده از فن آوری های نوین ارتباط دوربرد در کلیه نقاط دنیا

•                ارتقای فنی و ارائه به کشورهای در حال توسعه در زمینه ارتباط دوربرد و فراهم آوری اطلاعات و منابع مالی مورد نیاز اجزا

ارکان اتحادیه بین المللی مخابرات

1- کنفرانس نمایندگان تام الاختیار: این کنفرانس عالی ترین رکن اتحادیه است. هر 5 سال 1 بار جلسه می دهد. اعضای آن نمایندگان تمام دولت های عضو انتخاب اعضای شورای اداری- بررسی گزارش شورا درباره فعالیت اتحادیه تعیین میزان دستمزد و یا تجدیدنظر در معاهداتی که با سازمان های دیگر بسته شده است اصلاح اجتماعی اساسنامه اتحادیه و بالاخره رسیدگی به تمام مسائلی که مطرح می شود را در بر می گیرد.

2- کنفرانس‌های اداری: زمانی که کنفرانس نمایندگان تام‌الاختیار جلسه می‌دهد. وظایف آن تجدید‌نظر در مقررات مخابرات دور یعنی (تلفن، تلگراف و…) همچنین اعضای کمیته بین‌المللی بسامدها (فرکانس ها). علاوه بر کنفرانس های عادی کنفرانس های فوق العاده را تشکیل می دهد.

3- شورای اداری: در سال 1947 تأسیس. 43 عضو دارد. سالی 1 بار جلسه می‌دهد. عمده‌ترین وظایف: هماهنگ کردن تمام فعالیت های اتحادیه. انتخاب دبیر کل و دو معاون بررسی و بازنشستگی کارکنان- دعوت از کنفرانس ها برای تشکیل جلسه

4- ارکان دایمی: دبیرخانه کل- هیأت بین الملل ثبت فرکانس کمیته بین المللی مشورتی رادیو- کمیته بین المللی مشورتی تلفن و تلگراف- دفتر توسعه مخابرات .

ساختار وظیفه ای آی تی یو

اتحادیه بین المللی مخابرات از نظر ساختار وظیفه ای به 3 بخش تقسیم می شود:

1- استانداردسازی مخابرات           ITUT

2- ارتباط رادیویی                       ITUVR

3- توسعه مخابرات

هر بخش از طریق یک دفتر که بوسیله یک مدیر هدایت می شود و دارای گروه مشورتی است و با سازمان های مخابراتی، گروه های مطالعاتی و اعضای آی‌تی‌یو در ارتباط است.

1- بخش استاندارد سازی مخابرات ITUT

گروه های مطالعاتی ITU از طریق دفتر استانداردسازی مخابرات وظیفه استاندارد نمودن صنعت مخابرات را در سطح جهانی بر عهده دارند. IUT قبلاً با عنوان CCITT فعالیت می‌کرد که سابقه آن به سال 1865 می رسد و با پیشنهاد مجمع جهانی استانداردسازی مخابرات 8 و با تصویب گروه مشورتی استانداردسازی مخابرات در سال 1892 تصمیم به تغییر عنوان آن ITUT گرفته است.

استانداردسازی دارای 2 بخش است: 1- مجمع جهانی  2- و دیگری گروه مشورتی

•                مجمع جهانی: بالاترین مرجع تصمیم گیری در بخش استانداردسازی مجمع جهانی است هر 4 سال یکبار تشکیل جلسه می دهد.

•        گروه مشورتی: ارائه راهنمایی به گروه های مطالعاتی، رهنمود لازم به مدیر دفتر استانداردسازی مخابرات و تهیه و تدوین توصیه نامه های سری در رابطه با روش های کاری و سازمانی را بر عهده دارد همینطور عملیات و موارد مالی.

2- ارتباط رادیویی       ITUVR

این بخش از اول مارس 1993 به عنوان ITUVR نام گذاری شد. این بخش مسئول انجام وظایفITU  در حوزه ارتباطات رادیویی است. بر اساس اساس نامه ITU و پیمان نامه ژنو 1992 وظیفه عمده بخش ارتباطات رادیویی تخصیص منصفانه موثر و اقتصادی طیف فرکانس کلیه خدمات رادیویی شامل خدماتی که از مدارات ماهواره ها استفاده می کند همچنین انجام مطالعات و صدور توصیه نامه ها در موارد مربوط به ارتباطات رادیویی و تنظیم مقررات رادیویی.

1- کنفرانس جهانی ارتباطات رادیویی: بالاترین مرجع تصمیم گیری رادیویی است هر 3 یا 4 سال یک بار تشکیل می شود.

2- دفتر ارتباطات رادیویی: توسط یک مدیر که کار سازماندهی و هماهنگی فعالیت بخش ارتباطات رادیویی را بر عهده دارد هدایت می شود. حمایت فنی و اداری از وظایف این دفتر است. یادآور شوم که بکارگیری و اجرای مقررات رادیویی که تهیه می شود از وظایف این دفتر است. ثبت فرکانس در پایگاه اصلی ثبت فرکانس بین المللی انجام می شود.

3- هیات مقررات رادیو: 12 عضو این هیات توسط سران مختار انتخاب می شود. به صورت نیمه وقت و با برگزاری 4 جلسه در هر سال در ژنو انجام می شود. مدیر دفتر دبیر اجرائی است.

3- مجمع ارتباطات رادیویی: از وظایف این مجمع تعیین وظایف کنفرانس مقدماتی، تعیین سوال و برنامه کاری برای گروه های مطالعاتی و تهیه دستور کار برای کنفرانس سال آینده. هر 2 سال یکبار تشکیل می شود در همان محل کنفرانس های (WRC) تشکیل می شود.

4- گروه مشورتی ارتباطات رادیویی: وظایف مروری بر اولویت ها و راهبردهای بخش ارتباطات رادیویی. دیده بانی پیشرفت کارگروه های مطالعاتی. ارائه راهنمایی های لازم برای فعالیت گروه های مطالعاتی ارائه توصیه های لازم در خصوص هماهنگی با سازمان های دیگر و بخش های دیگر آی‌تی‌یو.

4- گروه های مطالعاتی: شامل مدیریت طیف، انتشار امواج رادیویی، خدمات ماهواره ای ایستگاه ثابت، خدمات علمی، بخش تلویزیون، خدمات موبایل و رادیو آماتوری و ماهواره ها و…

3- بخش توسعه مخابرات

این بخش به منظور همکاری و کمک فنی به کشورهای در حال توسعه در زمینه مخابرات و بسیج منابع مالی و لوازم مورد نیاز جهت اجرا و توسعه فناوری های جدید مخابراتی در کشورهای جهان و بهره مند نمودن کلیه افراد از این فناوری تأسیس گردیده است.

1- کنفرانس جهانی توسعه مخابرات: بالاترین سطح را دارد. هر 4 سال یک بار تشکیل می‌شود. وظیفه آن تصویب فعالیت های دوره مطالعاتی گذشته و تدوین برنامه کاری و طرح عملیاتی آینده است.

2- دفتر توسعه مخابرات: وظیفه ساماندهی کارهای ستادی، برگزاری جلسات و اطلاع رسانی به کشورهای عضو را بر عهده دارد. این دفتر به وسیله یک مدیر انتخاب شده و هدایت می‌شود. مدیر این بخش از گروه مشورتی توسعه مخابرات کمک می گیرد.

3- گروه مشورتی توسعه مخابرات: وظیفه ارائه مشاوره به مدیر دفتر توسعه، بررسی اولویت‌ها و راهبرد فعالیت های بخش نظارت و پیشرفت برنامه های کاری و ارائه رهنمودها

بودجـه

ITU (تا ژانویه 2006) 822 کارمند از حدود 80 ملیت داشت و بودجه 2007-2006 آن 4/339 میلیون فرانک سوئیس (حدود 5/308 میلیون دلار) بود.

ایران و اتحادیه بین المللی مخابرات

دولت ایران در 11 فوریه 1969 (21/11/47) به عضویت اتحادیه بین المللی مخابرات (ITU) درآمد. از 1973 (1351) تا 1982 (1361) نیز عضو شورای اداری آن اتحادیه بوده است.[13]

فن آوری اطلاعات و ارتباطات ICT [14]

فناوری اطلاعات و ارتباطات چیست؟

ICT یا فناوری اطلاعات و ارتباطات بدون شکل تحولات گسترده ای را در تمامی عرصه های اجتماعی و اقتصادی بشریت به دنبال داشته است و تأثیر آن بر جوامع بشر به گونه ای است که جهان امروز به سرعت در حال تبدیل شدن به یک جامعه اطلاعاتی است. جامعه ای که در آن دانستن و میزان دسترسی و استفاده مفید از دانش دارای نقشی به سزا و محوری است وسعت کاربرد و تأثیرات آن در زوایای مختلف زندگی فعلی و آینده جوامع انسانی به یکی از مهم ترین بحث های روز جهان تبدیل شده و توجه بسیاری از کشورها را به خود جلب کرده است.

*       فناوری اطلاعات و ارتباطات این طور تعریف شد: فناوری عبارت از گردآوری، سازماندهی، ذخیره و نشر اطلاعات اعم صوت، تصویر، متن با عدد که با استفاده از ابزار یارانه ای و مخابراتی صورت می گیرد.

*       مهم ترین دست آورد این فناوری دسترسی سریع به اطلاعات و انجام کارها بدون در نظر داشتن فاصله های زمانی و مکانی (جغرافیایی) است.

*       فناوری اطلاعاتی و ارتباطی: تولید، تنوع و توزیع کارآمد محصولات کشاورزی را مقدور می سازد و امکان عرضه خدمات ابتدایی بهداشتی به افراد بسیار نیازمند مناطق محروم از تسهیلات بهداشتی را فراهم تر می سازد.

*       دسترسی به این فناوری ICT می تواند به ایجاد شرکت های کوچک و گروه بندی فقیرترین و دور افتاده ترین مناطق جهان را تقویت کند و کمک می کند که بخش عمده بازارهای داخلی و جهانی را به هم بپیوندد.

*       فناوری اطلاعات باعث تأثیر در حکومت گردانی می شود، می تواند به مردمی که دور افتاده، زبان بسته و غیر قابل بروز بوده اند صدایی بدهد که بتوانند صرف نظر از جنسیت و مکان زندگی خود سخن بگویند. با این تعاریف مردم با قبول قدرت زیاد ICT در بهبود پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی باید آن را محور تمام راهبردهای توسه قرار دهند.

*       با این اوصاف و بر اساس این نظریه ها ICT باعث ایجاد دولت های الکترونیکی، آموزش الکترونیکی و تجارت الکترونیکی می شود. این چند مورد در سال های اخیر در یک سری از کشورها رشد زیادی داشت. این نظریه ها مبحث ICT را به یک بحث جهانی مبدل کرد.

در این جا من توضیحی به اختصار از این دولت ها و شهرها و آموزش و تجارت الکترونیکی می دهد.

دولت های الکترونیکی

متخصصان دولت الکترونیکی را سازمانی مجازی بدون ساختمان و دیوار توصیف می کنند که خدمات دولتی را بدون واسطه بصورت 24 ساعته هفته روز هفته به مشتریان ارائه می دهد. به مجموعه ارتباطات الکترونیکی میان دولت و شرکت ها و شهروندان و کارکنان دولت که از طریق شبکه اینترنت برقرار می شود اطلاق می گردد.

مزایای دولت الکترونیکی

1- افزایش دقت و شفافیت در کارهای دولتی

2- رشد درآمدهای دولت و کاهش هزینه های آن

3- افزایش اختیارات شهروندان از طریق دسترسی به اطلاعات

4- بهبود ارتباطات بین سازمان های دولتی با تجارت و صنعت

5- بالا رفتن کارایی سیستم های اقتصادی و ایجاد شفافیت برای جذب سرمایه گذاری در کشورهای در حال توسعه.

کاربرد دولت الکترونیکی:

1- پرداخت صورت حساب های برق آب و تلفن و ارتباط دولت با شهروندان

2- صدور گواهی نامه خرید و فروش از طریق اینترنت (دولت با تجارت و صنعت)

3- اطلاعات پرسنلی، مزایای بازنشستگی (دولت با کارکنان)

4- از طریق شبکه های داخلی (دولت با دولت)

شهرهای الکترونیکی

دسترسی الکترونیکی شهروندان به شهرداری مکان های مختلف شهری به صورت شبانه روزی و 7 روز هفته به صورت امن و محرمانه. شهروندان در هر زمان و مکان می توانند به خدمات تفریحی، تجاری، اداری دسترسی پیدا کنند.

مزایای شهر الکترونیکی

1- کاهش فساد

2- صرفه جویی در وقت و انرژی

3- کاهش ترافیک شهری و به دنبال آن کاهش آلودگی شهری

4- دسترسی 24 ساعته

5- فراهم آمدن خدمات اینترنت با کیفیت و سرعت بالا و بهبود زندگی مردم

در کشور ما پروژه های الکترونیکی در مشهد و کیش اجرا شد.

آموزش الکترونیکی

این آموزش نوع جدیدی از آموزش مبتنی بر فناوری است که نیازی به حضور دانشجویان در کلاس نیست. نوع آموزش از طریق اینترنت است. با آموزش سنتی متفاوت است. 3 دسته است این آموزش یادگیری شخصی، یادگیری جمعی، کلاس های مجازی.

مزایای آموزش

1- پویایی دانشجو

2- حذف مشکل استاد محوری

3- صرفه جویی در زمان

4- حذف فاصله و بعد مکان

5- افزایش نیروی انسانی مجرب

6- عدم اختصاص مطالب آموزشی به قشر خاص

تجارت الکترونیکی

این نوع تجارت جایگزین تجارت سنتی شده و روز در حال پیشرفت است. خیلی از کشورها آن را سرلوحه استراتژی های بازرگانی قرار دادند. خیلی فروش و تبادل هرگونه کالا از طریق شبکه های رایانه ای انجام می شود.

مزایای تجارت الکترونیکی

1- خرید و فروش کالاها و ارایه خدمات فروش سهولت فراوان وجود دارد.

2- مشتریان از قدرت انتخاب بالایی برخوردار می شود و می توانند به فروشگاه های مجازی زیادی سر بزنند بین 21 و 70 درصد هزینه ها حذف می شود.

این تجارت خطراتی هم دارد. مثل دزدی الکترونیکی به طوری که رمزهای نقل و انتقال وجوه یا کالاها شناخته شده و از حسابی به حساب دیگر منتقل می شود هر چند تدابیری انجام شده ولی باز خطراتی دارد.

یکی از مهم ترین مشکلات فناوری ایمیل های مزاحم است.

امروزه با پیشرفت فناوری به همان اندازه که مشکلات حل می شود از طرفی روز به روز به مشکلات افزوده هم می شود. یکی از آنها اسپم ها هستند هک حقیقتی اجتناب ناپذیر است. پیشرفت ارتباطات سبب آسان شدن کار این مزاحمان شده است. به همین دلایل اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی (ژنو 2003) توجه خود را به این مسئله متمرکز کرده اجلاس سران هم به وسیله ITU برگزار شده 50 عضو دارد و هزار مسئول مناظر این مشکلات (اسپم هاو…) فقط منحصر به اقتصادهای ثروتمند نیست بلکه مرزهای نامحدود و اینترنت ضرورت همکاری بین المللی ایجاد می کند. امروز بیش از نیمی از ایمیل ها در ردیف ایمیل های مزاحم است که با این کار متجاوز از بیست میلیارد دلار از جهت بهره وری و بازدهی و… زیان به بار می‌‌آورند.

کاربران بسیاری به اشتباه پیام های خود توجه نمی کنند و این اسپم ها باعث گمراهی افراد می‌شود.

اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی فرقی برای جامعه جهانی فراهم می سازد تا این تدابیر را ارزیابی کرده خود را به ایجاد آینده ای امن تر در فضای مجازی که به آزادی ها احترام بگذارد و در همان حال از حریم خصوصی محافظت کند متعهد سازد در این سران راه کارهای گوناگونی مانند تعیین جایزه که لارنس لینگ استاد دانشکده بازرگانی آکسفورد) پیشنهاد شد با ایجاد مرکزی برای شفاف کردن خلاف های اینترنتی و… ارائه داده اند.

در 50 سال گذشته بروز تحولات گسترده در زمینه کامپیوتر و ارتباطات که به گونه ای نوعی از ITU هستند تغییرات عمده ای را در عرصه های متفاوت حیات بشری به همراه داشته انسان همیشه از فناوری استفاده می کند اطلاعات و ارتباطات به عنوان فناوری های جدید و عالی تأثیر بسزایی در حیات بشری دارا هستند.

نتیجه گیری

دلیل اهمیت بحث این دو اتحادیه برای سازمان ملل متحد این است که می توانند ابزاری نیرومند برای پر کردن شکاف موجود در زمینه توسعه و تسریع تلاش ها و برای رسیدن به اهداف باشد.

این دو اتحادیه  UPU و ITU در این سال ها باعث پیشرفت ارتباطی شده و همینطور ترویج همکارهای بین المللی در ارائه کمک های پستی و مخابراتی (فنی) به کشورهای عضو و غیر عضو شده است و همینطور کشورهای در حال توسعه و استفاده پذیر کردن آنها تا حد ممکن برای عموم مردم. UPU باعث رشد زیاد حجم مراسلات پستی همینطور تقویت بهبود و کیفیت مداوم خدمات پستی برای مشتریان شده است.

اتحادیه بین المللی مخابرات مسئولیت قانون گذاری، برنامه ریزی و هماهنگی مخابرات در سراسر جهان و تقسیم عادلانه و تضمین استفاده بهینه از طیف امواج الکترومغناطیسی و مدار ماهواره ای ثابت همزمان زمین را که دو منبع بسیار مهم و محدود هستند را بر عهده دارد.

همچنین به طور مداوم و مستمر مسائل فنی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مخابراتی را توسط کارشناسان و متخصصین مجرب مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و راه حل های علمی و فنی در اختیار اعضا قرار می دهد. مضافاً اینکه امکان مشارکت و فعالیت های ITU جلسات گروه های مختلف مطالعاتی بخش های سه گانه و دخالت و اعمال نظر در تصمیمات و اطلاع سریع و آسان از مصوبات و توصیه نامه های ITU برای کلیه اعضا فراهم است و اعضا موظف به اجرای اساسنامه هستند.

فهرست منابع

1- آهنگرانی فراهانی،نادر،تاریخچه اتحادیه بین المللی مخابرات ITU

2- سعید وزیری،خدایار،نقش سازمان ملل متحد در ارتباطات بین المللی

3-دفتر فناوری اطلاعات وارتباطات ICT

4-ضیائی بیگدلی،محمدرضا،حقوق بین الملل عمومی،چاپ 19،انتشارات گنج دانش

5- منشور سازمان ملل متحد

6- موسی زاده،رضا،حقوق سازمانهای بین المللی،چاپ 19،انتشارات میزان

7- ویکی پدیا. دانش نامه آزاد ؟http://eh.wikipedia.org/w/index.php

8-سازمان جهانی پست بازبینی‌شده 25 دسامبر2011 انگلیسی:theupuchttp://www.upu.int/en/thupu.html



[1] . ضیائی بیگدلی،محمدرضا،حقوق بین الملل عمومی ص 214

[2] موسی زاده ،رضا– سازمانهای بین المللی –ص 226

.Universal Postal Union(UPU)

2. General Postal Union (GPU)

[4] . Roland hill

[5] . موسی زاده،رضا، سازمان های بین المللی، ص 259.

[6] Covnciof Administration

[7] . The Postal Operations Council

[8] The International Bureau

[9] . موسی زاده، رضا،سازمانهای بین المللی ص 260

[10] . International Telecommunication Union

[11] . International Telecommunication Convention

1. Telecommunication Development Bureau.

2. (wsis): word summit on the information society.

 

[13] . موسی زاده،رضا، سازمانهای بین المللی – ص 258

[14] . Information and Communication Technology

 

منبع:

http://hasanilaw.blogfa.com/

No votes yet.
Please wait...

درباره‌ی ابوالقاسم شم آبادی

(حقوق عمومی) -مدرس دانشگاه-صاحب امتیاز انتشارات حقوقی عدلیه-ارتباط با ابوالقاسم شم آبادی: shamabadi.abolghasem@yahoo.com تلفن: ۰۲۱۶۶۹۲۱۰۰۲ ۰۲۱۶۶۵۸۱۷۴۸

همچنین ببینید

کتاب حقوق بین الملل مخصوص آزمون کارشناسی ارشد حقوق سال 1399

سخنی با خوانندگان کتاب مسلما تصمیم خوبی گرفته‌اید در انتخاب این کتاب برای مطالعه آزمون …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *