Breaking News
مقاله حقوق بین الملل

دکتر صادق زیباکلام: بهایی که برای هسته‌ای شدن می‌پردازیم.

 

هفته نامه ستاره صبح – دوم آذر ۱۳۹۲

 

 

«۵۲ درصد از واحد‌های مستقر در شهرک‌های صنعتی تعطیل هستند یا با ظرفیتی کم‌تر از ۵۰ درصد فعالیت می‌کنند.» این جمله را سیدمحمدعلی سیدابریشمی، معاون وزیر صنایع  و مدیر عامل سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی در جریان بازدید از شهرک‌های صنعتی آذربایجان غربی در هفته گذشته بیان داشت. داریوش اسماعیلی نماینده مجلس و عضو کمیسیون صنایع یک گام از معاون وزیر صنایع جلوتر رفته و اظهار می‌دارد که «به غیر از شهرک‌های صنعتی تمام واحد‌های تولیدی کشور در آستانه ورشکستگی و تعطیلی هستند.» فی‌الواقع مدت‌هاست که بسیاری از واحد‌های تولیدی کشور یا تعطیل شده‌اند یا فعالیت‌شان به حداقل ممکن تقلیل یافته و به سختی نوک بینی‌شان را توانسته‌اند بالای آب نگه دارند تا غرق نشوند. بسیاری مجبور شده‌اند که پرسنل و نیرو‌های کاری‌شان را کنار بگذارند یا در تهیه مواد اولیه دچار مشکل هستند، یا قطعه و لوازم یدکی ماشین‌آلاتشان را نتوانستند جایگزین نمایند، یا دستگاه‌ها و ابزار آلات لازم را نتوانستند وارد کشور نمایند. اغلب بدهی‌های سنگین به بانک‌ها دارند، چون به دلیل رکود و تعطیلی نتوانستند اقساط و وام‌هایشان را بپردازند. دلیل دیگر ناتوانی در تادیه بدهی‌هایشان به واسط آن است که خود نتوانستند مطالباتشان را دریافت نمایند. اگرچه باورنکردنی است، اما یکی از بزرگترین بدهکاران به صنایع مختلف  و واحد‌های تولیدی، دستگاه‌های تولیدی هستند. ایران خودرو، سایپا، توانیر، ذوب‌آهن از جمله بزرگترین بدهکاران به تولید کنندگان و شرکت‌های بزرگ و کوچک خصوصی هستند. فی‌الواقع کم‌تر شرکت، سازمان، صنعت و واحد تولیدی یا خدماتی دولتی را می‌توان سراغ گرفت که بدهی‌های سنگین به بخش خصوصی و بانک‌ها نداشته باشد. این فقط صنایع و تولید که قلب اقتصاد کشور هستند، نیست که در چنین وضعیت بدی قرار دارد و هر روز بر آمار واحد‌های تولیدی که تعطیل می‌شوند اضافه می‌شوند. نعمت‌زاده وزیر صنایع هم چندی پیش گفته بود صنعت کشور نابود شده است، چون عملا دیگر امکان همان بیرون نگه داشتن نوک بینی‌شان در بالای آب را هم ندارند. بگذارید چند آمار کلی از وضعیت بهداشت و درمان ارائه دهم تا جنبه دیگری از وضعیت اقتصادی روشن شود. سال ۹۱ کل بودجه‌ خدمات بهداشتی و درمانی کشور ۱۴ هزار میلیارد تومان بود در همان سال ۹۱ هم فریاد مسئولین درمانی کشور به گوش می‌رسید. مسئولین بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، سازمان تامین اجتماعی و …. از وضع خراب بهداشت و درمان می‌نالیدند. در یک قلم فقط دولت میلیارد‌ها تومان به سازمان تامین اجتماعی بدهکار بود. کم نبودند بیمارستان‌ها و واحد‌های درمانی که به دلیل عدم پرداخت طلب‌هایشان از سازمان تامین اجتماعی، تعارف را کنار گذاشتند و در تابلو‌های بزرگ نوشته بودند که «هیچ قراردادی با سازمان تامین اجتماعی یا بیمه خدمات درمانی ندارند و هیچ جور دفترچه خدمات درمانی را نمی‌پذیرند» البته همه می‌دانیم، آنجا که همچنان دفترچه خدمات درمانی را می‌پذیرند، بیش از ۸۰ درصد هزینه‌ها را خود بیمار می‌بایست بپردازد. این وضعیت بهداشت و درمان در سال ۹۱، امسال (۹۲) عملا وضع بدتر شده است. نیازی نیست مسئولی گزارش دهد که چرا به نسبت سال ۹۱، امسال وضع بهداشت و درمان بدتر شده است. چرا که بودجه بهداشت و درمان امسال مجموعا ۱۶ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان است. یعنی به نسبت سال ۹۱ حدود ۱۳ درصد افزایش یافته. این درحالی است که حسب آمار تورم حدود ۴۰ درصد است. یعنی اگر حتی حسب تورم هم بودجه بهداشت و درمان افزایش می‌یافت، می‌بایستی به حدود ۲۷ هزار میلیارد تومان می‌رسید، اما در عمل کمتر از ۱۷ هزار میلیارد تومان است. می‌توان حدس زد که وضعت بهداشت و درمان امسال چه وضعیتی پیدا کرده است. فی‌الواقع نیازی به حدس و گمان نیست، وزیر جدید بهداشت و درمان اخیرا اظهار داشته که وضعیت بودجه و اعتبارات آنقدر در حوزه بهداشت و درمان خراب است که  بیمارستان‌های دولتی با بودجه‌ای که دارند فقط قادرند، حقوق پرسنل را بپردازند و عملا نمی‌توانند خرج دیگری بنمایند. وقتی بیمه صرفا ۲۰ یا حداکثر ۲۵ درصد هزینه دوا و درمان را می‌پردازد و ۷۰ تا ۸۰ درصد مابقی را خود بیمار باید بپردازد، خیلی نیازی به ارقام و آمار نیست. سرانه بهداشت در ایران نزدیک به ۹۰۰ دلار است. در حالی که در کشورهای هم‌ردیف  ایران همچون مالزی، هنگ‌کنگ و ترکیه این سرانه بین ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ هزار دلار است. یعنی سرانه بهداشت در این کشورها ۶ تا ۹ برابر ایران است.

با این آمار و ارقام بیمارستان‌های دولتی هر روز بدتر از روز قبل می‌شوند. تعجب‌آور نیست که در رنکینگ جهانی بهداشت و درمان جایگاه ایران ۱۱۲‌ است. رنکینگ بهداشت و درمان در کشوری که ظرف هشت سال گذشته بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد نفتی داشته در ردیف غنا، ساحل عاج و سایر کشورهای آفریقایی است. تصویر آموزش و پرورشمان اگر بدتر از بهداشت و درمانمان نباشد، بالاتر از آن نیست.

اگر کسی حوصله کند و مشابه همین بررسی را در خصوص آموزش و پرورش، محیط زیست، مبارزه با اعتیاد، حمل و نقل و سایر حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی به عمل آورد، یقینا وضعیت این حوزه‌ها خیلی بهتر از بهداشت و درمان نخواهد بود.

البته در امور نظامی، هسته‌ای و هوا فضا، پیشرفت‌هایمان خیلی‌خیلی برجسته‌تر بوده و قابل مقایسه با آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، محیط زیست یا پیشرفت صنعت و حمل و نقل نمی‌باشد که البته مهم هم پیشرفت در هوا و فضا، ساخت هواپیمای بدون سرنشین، و هسته‌ای می‌باشد و نه بهداشت و درمان، آموزش و پرورش، محیط زیست، ایجاد اشتغال و این دست امور نه‌چندان با اهمیت.

منبع: وبسایت صادق زیبا کلام

No votes yet.
Please wait...

About ابوالقاسم شم آبادی

(حقوق عمومی) -مدرس دانشگاه-صاحب امتیاز انتشارات حقوقی عدلیه-ارتباط با ابوالقاسم شم آبادی: shamabadi.abolghasem@yahoo.com تلفن: 66965272 -021

Check Also

منابع دکتری حقوق بین الملل نیمه متمرکز ۹۶

منابع دکترای حقوق بین الملل نیمه متمرکز ۹۶ حقوق بین الملل عمومی به مجموعه قواعد …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *