بیوگرافی اساتید حقوق ایران

دکتر مهدی شهیدی – متولد ۱۳۱۳، قزوین – اخذ گواهی اجتهاد – وکیل پایه یک دادگستری – اخذ دکترای دولتی در حقوق خصوصی از فرانسه – استاد و از اعضاء هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی(دانشگاه ملی سابق) – استاد نمونۀ دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۷۲ – استاد نمونۀ دانشگاه های کشور در سال ۱۳۸۰ و . . .
دکتر مهدی شهیدی

خودزندگینامه نوشت دکتر مهدی شهیدی:

اینجانب مهدی شهیدی، استاد دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی(ملی سابق) [در سال ۱۳۱۳] در یک خانوادۀ فرهنگی و علمی در شهر قزوین زاده شدم و پدرم را در سنین کودکی از دست دادم.

پس از دورۀ ابتدایی و متوسطه به اخذ دیپلم ریاضی و مدارک دانشگاهی، به موازات مطالعات در ادبیات عرب، منطق، فلسفه، فقه، اصول و سایر علوم مربوط و اخذ گواهی اجتهاد نائل آمدم.

پس از موفقیت در مسابقۀ ورودی دانشگاه در رشته های مختلف ریاضی، ادبی، طبیعی مانند علوم ریاضی، پزشکی، حقوق و اقتصاد، رشتۀ حقوق دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران را برگزیدم؛ پس از گذراندن دوره های لیسانس و فوق لیسانسِ حقوق خصوصی با درجۀ ممتاز و با گذراندن دورۀ کارآموزی، پروانۀ وکالت دادگستری را به دست آوردم؛ سپس به کشور فرانسه عزیمت کردم و ظرف مدت کوتاهی که تا آن زمان سابقه‎ای برای آن معلوم نشده، دوره D.E.S را در حقوق خصوصی و D.E.S در علوم کیفری را طی کردم و دکترای دولتی(Etat) را در حقوق خصوصی اخذ کردم و رسالۀ دیگری برای دکترای علوم کیفری در پاریس ثبت کردم که پس از بازگشت به ایران به علت اشتغال زیاد مجال گذراندن رساله این رشته را نیافتم.
.
برای دریافت متن کامل خودزندگینامه نوشت دکتر شهیدی در قالب فایل PDF بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 ———————————————————————————
دکتر محسن محبی

دکتر محسن محبی در سال ۱۳۳۰ و در خانواده‌ای روحانی متولد گردید. دوران متوسطه  را در دبیرستان علوی و سپس در دبیرستان دارالفنون (رشته ادبی) سپری نمود. مدتی را در رشته اقتصاد در دانشگاه شیراز به مطالعه مشغول گردید و سپس به توصیه پدر و دوستانش مسیر خود را به  رشته حقوق دانشگاه تهران که در آن رشته هم قبول شده بود، تغییر داد.پس به سال ۱۳۵۲ فارغ التحصیل رشته حقوق قضائی شد و در خرداد ۱۳۵۴ در بانک ملی ایران استخدام گردید. محسن محبی تحصیلات عالی خود را در رشته خصوصی در دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی آن روزگار) ادامه داد (۱۳۵۶) . ایشان در مورد این بخش از دوران تحصیل خود چنین می‌گوید «رساله‌ام ابتدا با شادروان دکتر سید حسن امامی بود (حق شرط) اما  بعد از پیروزی انقلاب ناگزیر شدم با استاد دیگری بعنوان استاد راهنما کار کنم. پس نعم البدل حاصل شد و شادروان دکتر مهدی شهیدی استاد راهنمای من شد و این به سال ۱۳۶۳ بود. دکتر شهیدی میدانست که من مختصر سابقه ا ی در دروس حوزوی دارم  و به من خیلی لطف و توجه داشت. وی  دقت نظر خاصی داشت و راهنمائی  هر موضوعی رابعنوان  رساله فوق لیسانس – کارشناسی ارشد –  نمی پذیرفت. اما من دانشجوی امام جمعه بودم و  ضمنا  بعد از تعویض استاد راهنما ،  موضوع رساله  من “جنبه های حقوقی اعتبارات اسنادی بانکی” بود که به قول ایشان، در ان سالها بسی تازه و بدیع بود . . .»

در سال ۱۳۶۱ دیوان داوری ایران و امریکا بر اساس بیانیه های الجزایر(۱۳۵۹) تشکیل گردید تا به دعاوی اتباع و دولتین ایران و امریکا رسیدگی کند. از طرفی حجم انبوه دعاوی در دادگاههای خارجی و مراجع داوری بین المللی و له و علیه دولت نو پای انقلاب مطرح شده بود که مدیریت و دفاع در برابر  انها محتاج استفاده از خدمات وکلا و حقوقدانان مبرز و مطلع در امور بین المللی بود. برای همین منظور دفتر خدمات حقوقی بین المللی ( وابسته به نخست وزیری و بعدا ریاست جمهوری) تاسیس شد که کار اصلی ان نظارت، هماهنگی و برنامه ریزی دردعاوی بین المللی له و علیه دولت بود. در همین راستا ،  در سال ۱۳۶۲  از دکتر محبی برای همکاری با دفتر خدمات دعوت شد  و وی  از بانک ملی ایران مأمور خدمت در دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی شد که بیست و پنج سال،  یعنی  تا زمان بازنشستگی اش،  ادامه یافت. ابتدا بعنوان مشاور حقوقی و  پس از اندکی، در دوران سرپرستی دکتر افتخار جهرمی در  دفتر خدمات ، معاون  حقوقی وعملا قائم مقام دفتر شد. سال ۱۳۶۹ بعنوان سرپرست شعبه لاهه دفتر خدمات به هلند (لاهه) اعزام شد و از نزدیک با دیوان داوری در لاهه کار میکرد. در همان دوران و  بعد از پنج سال تلاش علمی و عملی موفق گردید در سال ۱۳۷۴ در مقطع دکتری رشته حقوق بین‌الملل دانشگاه لوآن بلژیک (Louain-la-Neuve)  فارغ‌التحصیل گردد.این دانشگاه جزو پنج دانشگاه درجه اول اروپا در ردیف اکسفورد و کمبریج و ماکس پلانگ است. استاد راهنمای ایشان در دوره دکتری،  پروفسور فرانسوا ریگو بود  و موضوع رساله اش “ماهیت حقوق بین الملل دیوان داوری دعاوی ایران و امریکا” بوده است که با درجه ممتاز و با تحسین ژوری پذیرفته شد.  پروفسور “فالون” و پروفسور “جو ورهون” مشاورت رساله ایشان را بر عهده داشتند و شادروان پروفسور “یان برانلی” نیز رساله او را خوانده و بر کار ایشان در دوره دکتری نظارت داشته است. وی در چندین دوره تابستانی آکادمی حقوق بین الملل لاهه نیز شرکت کرده و بر تجربیات علمی و عملی خود افزود.

دکتر محسن محبی در سال ۱۳۶۴ زمانی که معاون دفتر خدمات حقوقی بود، توانست اولین مجله حقوق بین الملل ایران را به اسم “مجله حقوقی” راه‌اندازی نماید که برای مدت‌های مدید سردبیری آن را نیز بر عهده داشت و اعتبار علمی فراوانی در جامعه حقوقی کشور کسب نمود. از نو اوریهای این مجله بخش اسناد بین المللی ان است که اغلب انها ترجمه خود او  است. از سال ۱۳۷۶ وپس از بازگشت از هلند  از امور اجرائی کناره گرفت و به فعالیت‌های علمی و آکادمیک پرداخت و درهمین دوران بیش از ۴۰ عنوان مقاله فارسی و انگلیسی در حوزه حقوق بین‌الملل، داوری بین‌المللی، و حقوق بانکی تألیف و یا ترجمه کرده است. ذوق ادبی دکتر محسن محبی موجب شد تا از فعالیت در مجلات ادبی نیز غافل نماند دهها مقاله در حوزه ادبیات وشعر و نقد ادبی نیز از وی منتشر شده است.

کتب ارزشمندی از ایشان به چاپ رسیده است که برخی به زبان انگلیسی بوده‌اند. انتشارات حقوقی  معتبر کلوئر(Kluwer Law Publication)  کتاب دیوان داوری ایران ـ آمریکا ایشان را  در سال ۲۰۰۰ منتشر نمود که بعداً توسط دکتر محمد حبیبی به فارسی ترجمه و با نام “دیوان داوری ایران و امریکا : ماهیت , صلاحیت , ساختار” در سال ۱۳۸۲ منتشر گردید. مجموعه چند مقاله درباره بیانیه های الجزایر، داوری و موسسات دولتی، نظام داوری اتاق بازرگانی بین المللی  (ICC) ، مباحثی از حقوق نفت و گاز و فلسفه حقوق بین الملل از دیگر آثار این چهره حقوقی کشور است.

دکتر محسن محبی در سال ۱۳۸۷ مدتها معاون پژوهشی مرکز  گفتگوی تمدنها بود. ایشان در حال حاضر عضو هیئت علمی دانشگاه ازاد (مرکز علوم و تحقیقیات) هستند و در مقاطع فوق لیسانس و دکترای حقوق بین‌الملل در دانشگاه‌های مختلف تدریس می‌کند. ضمنا  وی از پیشگامان ترویج و گسترش داوری بویژه داوری بین المللی در حقوق ایران است و سالها است در این زمینه فعالیت دارد. دکتر محبی داور ایرانی عضو دیوان بین المللی داوری  ( ICC )  در  پاریس میباشد و از سال ۱۳۸۴ دبیرکل مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران بوده است.

در ادامه می‌توانید مختصری از رزومه علمی و تجارب عملی ایشان را مشاهده نمایید. دائره المعارف “دانش گستر” مختصری از شرح حال وی را چاپ کرده است.

الف. سوابق تحصیلی

۱۳۷۴- دکتری حقوق از دانشگاه “لوآن” بلژیک در رشته حقوق بین الملل و داوری

۱۳۶۴- فوق لیسانس در رشته حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی

۱۳۵۲- لیسانس در رشته حقوق قضائی دانشگاه تهران

۱۳۶۱- دوره های فشرده حقوق بین الملل دانشکده حقوق دانشگاه تهران

۱۳۶۳ و ۱۳۷۳- دوره های حقوق بین الملل عمومی و خصوصی آکادمی حقوق بین الملل لاهه (هلند)

ب. سوابق تجربی و مشاغل

۱۳۵۳- استخدام اداره حقوقی بانک ملی ایران

۱۳۵۸- تاکنون – وکیل پایه یک دادگستری (عضو کانون وکلای دادگستری مرکز)

۱۳۶۳- تاکنون – مترجم رسمی دادگستری (زبان انگلیسی)

۱۳۷۶ تاکنون – عضو دیوان بین المللی داوری ICC (پاریس)

۱۳۶۴- ۱۳۸۵- سردبیر مجله حقوقی دفتر خدمات حقوقی بین المللی (دو دوره)

۱۳۷۴تاکنون- مشاور حقوقی ارشد اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران

۱۳۷۵ تاکنون – مشاور حقوقی بانک ملت، بانک توسعه صادرات، بانک کشاورزی، بانک ملی ایران

۱۳۶۵-۱۳۸۴- عضو هیئت داوری بورس اوراق بهادار، بورس فلزات، بورس کشاورزی تهران

۱۳۷۵- عضو انستیتو حقوق تجارت جهانی (ICC)

۱۳۶۴ تاکنون- دبیر کمیسیون حقوق بین الملل و داوری کمیته ملی  ICC (در ایران)

۱۳۸۴ تاکنون- دبیرکل مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران

۷۵-۱۳۶۹ – سرپرست دفتر خدمات حقوقی بین المللی در لاهه (دعاوی ایران و آمریکا)

۶۹- ۱۳۶۲- معاون حقوقی دفتر خدمات حقوقی بین المللی (ریاست جمهوری)

ج. سایر فعالیتها

۱۳۶۷- سخنران سمینار ICC درباره ضمانت نامه های عند المطالبه (۱۹۸۸- پاریس)

۱۳۶۸- سخنران سمینار قراردادهای بین المللی، کمیته ایرانی ICC (شش دوره)

۱۳۷۵ – تا بحال عضو هیات تحریریه مجله حقوقی مرکز امور حقوقی بین المللی (ریاست جمهوری)

۱۳۷۸- سخنران اولین کنفرانس داوری بین المللی دانشکده حقوق شهید بهشتی

۱۳۷۸- عضو هیئت علمی مرکز علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی

۱۳۷۹- سخنران سمینار حل و فصل اختلافات تجاری بین المللی، کمیته ایرانی ICC(پنج دوره)

۱۳۷۹- سخنران اولین کنفرانس گفتگوی تمدن ها – سیدنی (استرالیا)

۱۳۸۱- سخنران همایش حداکثر سازی قیمت نفت (قراردادهای نفتی بیع متقابل)

۱۳۸۲- سخنران سمینار ضمانتنامه های عند المطالبه، کمیته ایرانی ICC

۱۳۸۶- سخنران صدمین سال قراردادهای نفتی در ایران

۱۳۸۶- سخنران همایش مشترک داوری ICC و ایران

۱۳۸۸- سخنران صدمین سال تاسیس نهاد داوری در حقوق ایران

د. مقالات و کتاب ها به زبان فارسی

۱. متجاوز از ۴۰ مقاله در زمینه حقوق بین الملل، داوری بین المللی، فلسفه حقوق بین الملل، تجارت بین المللی، حقوق بانکی …

ه. کتاب:

۲. دیوان داوری ایران – آمریکا (ماهیت، ساختار، عملکرد) (ترجمه فارسی)

۳. فلسفه حقوق بین الملل- فرناندوتسون

۴. بیانیه های الجزایر

۵. داوری موسسات دولتی (ترجمه)

۶. جنبه های حقوقی واردات و صادرات (ترجمه با دیگران)

۷. حقوق بین الملل و جهان سوم ( در شرف انتشار)

۸. مباحثی از حقوق نفت و گاز

۹. نظام داوری اتاق بازرگانی بین المللی (ICC)

 و. کتابها به زبان انگلیسی

۱۰٫   The International Law Character of Iran U.S. Claims Tribunal, Kluwer Law Publication ۱۹۹۹.

۱۱٫   International Commercial Arbitration (under Publication by ICC(

گردآورنده: دکتر سید یاسر ضیائی

 منبع متن: وبلاگ حقوق بین الملل عمومی علامه طباطبایی

 ————————————————————————————————–

دکتر داوود هرمیداس باوند – متولد ۱۳۱۳ در تهران – اخذ دکتری روابط بین الملل از دانشگاه آمریکن یونیورسیتى واشنگتن دى سى – نماینده ایران در کمیسیون سیاسی – امنیتی مجمع عمومی سازمان ملل – رئیس کمیسیون حقوقی مجمع عمومی ملل متحد – رئیس کنوانسیون بین‌المللی ناظر بر مبارزه با گروگان‌گیری ملل متحد – استاد دانشگاه های تهران، امام صادق(ع)، علامه طباطبایی(ره) و آزاد واحد تهران مرکزی و . . .
دکتر داوود هرمیداس باوند
داوود هرمیداس باوند در سال ۱۳۱۳ در تهران دیده به جهان گشود، پدربزرگش امیر مؤید سوادکوهى نماینده دور سوم مجلس شوراى ملى که در دوره صدارت وثوق الدوله با انعقاد قرارداد ۱۹۱۹ انگلیس و ایران مخالفت مى کند و به خاطر این نوع مخالفت به دستور وثوق به کرمانشاه تبعید شد و با نخست وزیر شدن مشیرالدوله، از تبعید رهایى پیدا مى کند و به دستور همین مشیرالدوله، رئیس کل قشون مازندران مى شود. پدرش سیف‌الله خان از امرای ارتش و دارای درجه سرتیپی بود که در دوران جنبش مشروطه با نهضت مردم ایران همراهی کرد و با روی کار آمدن رضاخان علی‌رغم درخواست‌های مکرر وی برای تصدی پست‌های کلیدی در ارتش رضا خانی، از خدمت سرباز زد و در نهایت خود را باز نشسته کرد.
هرمیداس که بخش دوم اسم او تلفظ اورمزد نزد یونانیان قدیم بوده، نسبش به آل باوند مى رسد که حدود ۷ قرن در شمال ایران – طبرستان – سلطنت مى کرده اند و تا زمان مأمون خلیفه عباسى که مادرش ایرانى بود، این طایفه مسلک زرتشتى داشتند و «باو» نوه قباد ساسانى، نام یکى از اجداد داوود هرمیداس بوده است.
تحصیلات دوره ابتدایى و متوسطه او در دبستان ابوعلى سینا و دبیرستان فیروز بهرام تهران بوده و در سال ۱۳۳۲ در رشته حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران مشغول به تحصیل مى شود و در سال ۱۳۳۶ هم فارغ التحصیل رشته علوم سیاسى و در این سالها با نیروى سوم خلیل ملکى و دوستانش همکارى مى کند. در دوره تحصیل در دانشگاه هم دانشجویى ممتاز بوده و هم به فعالیتهاى سیاسى مى پرداخته و این دوره را بهترین دوران زندگى خود مى داند.
در سال ۱۳۳۷ تصمیم مى گیرد براى ادامه تحصیل به انگلیس یا ایالات متحده برود که در نهایت در رشته روابط بین الملل دانشگاه آمریکن یونیورسیتى واشنگتن دى سى تحصیلات دکترایش را شروع مى کند؛ رشته درسى جدیدى که در اروپا رایج نشده بود. عنوان تز دکترایش «ایران در دیدگاه استراتژیک شوروى در سالهاى ۱۹۱۷ تا ۱۹۶۳» بوده و داوود هرمیداس باوند با بررسى تحولات آن دوره، تحلیل خود را ارائه مى دهد.
وی سپس مدتی را به تدریس در دانشگاه روب آیلند به تدریس حقوق دریاها به دانشجویان این دانشگاه مشغول بود. پس از آن در سال ۱۹۶۶ به دعوت دولت وقت، به ایران بازگشت و به خدمت وزارت امور خارجه در آمد مدتی کوتاه پس از آن در سال ۱۹۶۸ به نمایندگی از ایران به نمایندگی در کمیسیون سیاسی – امنیتی مجمع عمومی سازمان ملل در آمد و از آن تاریخ تا سال ۱۹۷۳ در کمیسیون استفاده صلح جویانه از فضای ماوراء جو، کمیسیون تعریف تجاوز و اجلاس فوق‌العاده خلع سلاح، حضور یافت. پس از پایان مأموریت در سازمان ملل متحد در مشاغل ذکر شده، باوند بار دیگر در سال ۱۹۷۵ به خدمت سازمان ملل متحد در آمد و از آن تاریخ تا ۱۹۷۹ و پس از انقلاب سال ۱۳۷۵ در ایران ، به عنوان رئیس کمیسیون حقوقی مجمع عمومی و همچنین رئیس کنوانسیون بین‌المللی ناظر بر مبارزه با گروگان‌گیری مشغول به خدمت بود.
بعد از بازگشت اش به ایران به دستگاه دیپلماسى کشور مى پیوندد. با مطرح شدن بحث جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسى مأموریت یک ساله اى به او داده مى شود تا اسناد مرتبط با این جزایر ایرانى را در «اداره هند» و «دایره اسناد» وزارت خارجه انگلیس بررسى و اسناد مورد نیاز را جمع آورى کند. مدتى هم مأموریت سازمان ملل به او محول مى شود و یک سال هم ، ریاست کمیته حقوقى مجمع عمومى سازمان ملل متحد را عهده دار مى شود و سه سال بعد از انقلاب بازنشسته مى شود و بدین ترتیب با بازنشسته شدن، تدریس در درسهاى روابط بین الملل، مسائل اقتصادى و سیاسى خاورمیانه، مسائل نفت را در دانشگاه تهران و امام صادق(ع) و دروس حقوق بین الملل و حقوق دریاها را در دانشگاه علامه طباطبایى و دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی شروع مى کند. ترجیح مى داده به صورت «کتابى» تدریس نکند اگرچه منابع درسى را مشخص مى کرده و روابطش را با دانشجویان شدیداً حسنه مى داند و اعتقاد هم دارد در جهت ارتقاى ایران گام برداشته و برمى دارد و اگر فرصتى و شرایطى پیش بیاید در این زمینه کوتاهى نخواهد کرد.
از داوود هرمیداس باوند آثار متعددی در رشته روابط بین‌الملل و حقوق بین‌الملل بر جای مانده است، همچنین پیشنهاد کنوانسیون سوم حقوق دریاها با موضوع «دریاهای بسته و نیمه بسته» که از سوی داوود هرمیداس باوند در سال ۱۹۷۶ مطرح شد به تصویب این کنفوانسیون رسید.
تألیف کتاب هاى «مبانى حاکمیت تاریخى، حقوقى و سیاسى بر جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسى»، «دریاهاى بسته و نیمه بسته»، «سیاست هاى کلان و جزایر خرد»، «مسأله نوروز، نقض تعهدات بین المللى و مسؤولیت هاى ناشى از آن» و «تغییرات ناظر به مفهوم مسؤولیت بین المللى دولتها» و تألیف دهها مقاله در زمینه هاى سیاسى، تاریخ و فرهنگ ایران و مسائل بین المللى از جمله فعالیت های حرفه ای دکتر باوند می باشد.
منابع متن:

http://www.khabaronline.ir/news-3118.aspx

http://www.iran-newspaper.com/1384/840814/html/horizon.htm

————————————————————————————————-

دکتر منوچهر موتمنی طباطبایی – متولد ۱۳۰۳ در تبریز – اخذ درجۀ دکتری حقوق عمومی از دانشگاه سوربن فرانسه – استاد تمام دانشگاه تهران – مدیر گروه حقوق عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و . . .
دکتر منوچهر موتمنی طباطبایی

در سال ۱۳۰۳ در شهر تاریخی – فرهنگی تبریز در خانواده ای فرهیخته و تحصیل کرده دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهر خود سپری کرد. در سال ۱۳۲۱ به دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۲۴ با ارایۀ رساله ای با موضوع «سیستم تمرکز و عدم تمرکز اداری» زیر نظر مرحوم «دکتر سنجابی» موفق به کسب درجۀ کارشناسی حقوق قضائی شد.

پس از دانش آموختگی در مقطع کارشناسی جهت تحصیل در مقطع دکتری عازم فرانسه شد و تحصیل را در دانشگاه سوربن پاریس پی گرفت. در سال ۱۳۳۰ پس از دفاع از پایان نامۀ خود با موضوع «بررسی تاریخی حقوق عمومی ایران باستان» از ابتدا تا اوایل دورۀ ساسانیان موفق به اخذ درجۀ دکتری شده و به ایران بازگشت.

دکتر موتمنی طباطبایی در سال های تحصیل در فرانسه در زمینۀ «تاریخ حقوق» نیز مطالعاتی داشت و مدرک دیپلم این رشته را اخذ نمود. پس از بازگشت به ایران با تصویب دانشگاه تهران، تدریس در رشتۀ تاریخ ایران را از سال ۱۳۳۱ آغاز کرد و در کنار آن نیز به وکالت و مشاورۀ حقوقی سازمان بهداشت آذربایجان اشتغال داشتند. ایشان در سال ۱۳۳۳ ازدواج کردند که حاصل این پیوند یک فرزند دختر است.

دکتر موتمنی طباطبایی در سال ۱۳۳۶ با سمت دانشیاری به تدریس در دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران مشغول شد و در سال ۱۳۵۹ با سی سال سابقه به بازنشستگی نائل آمد. علاقۀ وافر به تدریس و ترویج علم، ایشان را بر آن داشت که به تدریس ادامه داده و به همین سبب همکاری خود را با دانشگاه امام صادق(ع) و دانشگاه آزاد اسلامی آغاز نمود.

دکتر موتمنی طباطبایی مجموعاً دارای ۳۰ سال سابقۀ تدریس در دانشگاه تهران و سال ها سابقۀ وکالت دادگستری مرکز می باشند و تألیفات و آثار با ارزشی نیز به قلم ایشان چاپ و منتشر شده است که از آن جمله است:

–         تاریخ حقوق عمومی ایران باستان (به زبان فرانسه)؛

–         حقوق اداری که ویرایش سوم آن تاکنون ۱۸ بار توسط «انتشارات سمت» و ۶ بار در دانشگاه تهران تجدید چاپ شده است؛

–         آزادی های عمومی و حقوق بشر که در انتشارات دانشگاه تهران به زیور طبع آراسته گردیده است؛

–         حقوق اساسی و رژیم های معاصر که تا سال ۱۳۹۰ توسط «انتشارات میزان» ۱۴ بار تجدید چاپ شده است؛

–         حقوق اداری تطبیقی که توسط «انتشارات میزان» منتشر شده است.

و نیز از جمله سمت های دکتر موتمنی طباطبایی در سال های متمادی و ارزشمند فعالیت ایشان می توان به «مشاور حقوقی سازمان بهداشت آذربایجان»، «وکیل و مشاور حقوقی شرکت ملی نفت ایران» از سال ۱۳۳۴ به مدت سیزده سال، «مدیر گروه حقوق عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران» و نیز ۴ سال «معاونت اداری و مالی» این دانشکده اشاره کرد.

چندی پیش به همت خانۀ حقوقِ خانۀ اندیشمندان علوم انسانی مجلس بزرگداشتی برای ایشان برگزار گردید که گزارش این جشن را می توانید از اینجـــــــــــــــــــا مطالعه بفرمایید.

منبع متن: خانۀ حقوق خانۀ اندیشمندان علوم انسانی

———————————————————————————————————–

دکتر عبدالحسین شیروی – عضو هیأت علمی و استاد تمام دانشگاه تهران – دکتری تجارت بین الملل از دانشگاه آدلاید استرالیا – سردبیر نشریه حقوق خصوصی (اندیشه های حقوقی سابق) – سردبیر نشریه حقوق اسلامی (مجله فقه و حقوق سابق) و . . .
دکتر عبدالحسین شیروی

دکتر عبدالحسین شیروی عضو هیأت علمی دانشگاه تهران با درجه استاد تمامی است که از سال ۱۳۶۹ در پردیس قم به تدریس مشغول بوده اند. ایشان فارغ التحصیل رشته «حقوق» در مقطع کارشناسی از دانشگاه تهران، «حقوق خصوصی» در مطقع کارشناسی ارشد از دانشگاه تربیت مدرس و «حقوق تجارت بین‌ الملل» در مقطع دکتری از دانشگاه آدلاید استرالیا هستند.

تخصص اصلی ایشان حقوق تجارت بین‌ الملل و حقوق قراردادهای بین‌ المللی است. علاقه اصلی وی به حقوق مدنی، حقوق تجارت بین ‌الملل و سایر دروس مرتبط، مثل حل و فصل اختلافات تجاری بین المللی است.

در تدریس خود همواره تلاش دارد مبانی نظری مباحث و کاربرد عملی آنها را مد نظر قرار دهد و اعتقاد دارد دانشجویان همانطور که باید به مبانی نظری حقوق قراردادها تسلط داشته باشند، باید بتوانند یک قرارداد خوب را مذاکره و تنظیم کنند.

به مطالعه علاقۀ زیاد داشته و هیچ فرصتی را برای استفاده از علم و تجربه دیگران از دست نمی دهد. در مباحث حقوق خود را به آنچه می‌داند محدود نمی‌کند و سعی دارد که زمینه ‌های جدید حقوق را شناسایی نماید. برخی از دروس را از جمله “درس حقوق قراردادهای فناوری” یا “درس حقوق اسناد الکترونیکی” را برای اولین بار در ایران تدریس کرده است.

به نوشتن علاقه زیاد دارد. با این وجود به کیفیت بیشتر از کمیت اهمیت می دهد و اعتقاد دارد که باید از طریق نوشتن دیگران را در معلومات و تجربیات خود سهیم کرد. چاپ ۵ کتاب و بیش از ۴۵ مقاله نتیجۀ این تفکر است.

عاشق تدریس بوده و به دانشجویان خود علاقمند است. با آنها همانند فرزندان خود رابطه عاطفی برقرار می‌کند، برای آنها غصه می‌خورد، به آنها تشر می‌زند، آنها را راهنمایی می‌کند، به آنها احترام می گذارد و خلاصه آنها را دوست دارد.

به کارهای عملی حقوق در خصوص تنظیم قراردادهای بین المللی و مذاکرات قراردادی علاقمند است و از مذاکره با مجرب‌ترین حقوقدانان بین‌ المللی لذت می برد.

تخصص های  اصلی دکتر شیروی را می توان به دو دستۀ نظری و عملی تقسیم کرد:

الف) زمینه های نظری شامل تدریس، تحقیق، ارائه کنفرانس، کارگاه و ارائه سخنرانی:

  • حقوق تجارت بین الملل؛
  • حقوق اقتصادی بین المللی؛
  • حقوق قراردادهای بین المللی؛
  • داوری تجاری بین المللی؛
  • حقوق انرژی؛
  • حقوق تجارت الکترونیکی.

ب) زمینه‌های عملی شامل تجارب حاصل از انجام فعالیت‌های حقوقی بین‌ المللی:

* مذاکره و تنظیم قراردادهای نفتی بین المللی از جمله بیع متقابل، قراردادهای بهره‌برداری مشترک (jointoperating agreements)، قراردادهای خرید و فروش گاز؛

* مذاکره و تنظیم:

  • قراردادهای بین اللمللی خرید تجهیزات و ماشین آلات؛
  • قراردادهای نمایندگی و توزیع؛
  • قراردادهای همکاریهای اقتصادی و فنی؛
  • قراردادهای لیسانس و بهره برداری از علایم تجاری و مالکیت‌های معنوی؛
  • قراردادهای بی او تی، و بی او او؛
  • قراردادهای مشارکت در سرمایه گذاری (Joint Venture)؛
  • قراردادهای تأمین مالی (Finance) از جمله قراردادهای وام بین المللی؛
  • قراردادهای تأمین مالی پروژه (Project Financing )؛
  • قراردادهای لیزینگ؛
  • حل و فصل اختلافات تجاری بین‌ المللی شامل انجام مذاکرات، سازش و میانجگیری، داوری و مراجعه به دادگاه‌ها.

تألیفات ایشان عبارتند از:

کُتب:

۱. متون حقوقی (۱)، انتشارات سمت، چاپ هشتم، ۱۳۸۸، چاپ نهم ۱۳۸۹، چاپ دهم ۱۳۹۰

۲. متون حقوقی (۲)، انتشارات سمت، چاپ پنجم ۱۳۸۶، چاپ ششم ۱۳۸۹چاپ هفتم ۱۳۹۰

۳. حقوق تطبیقی، انتشارات سمت، چاپ اول ۱۳۸۴، چاپ دوم ۱۳۸۴، چاپ سوم ۱۳۸۵، چاپ چهارم ۱۳۸۵، چاپ پنجم ۱۳۸۵، چاپ ششم  ۱۳۸۶، چاپ هفتم ۱۳۸۸، چاپ هشتم، ۱۳۸۹، چاپ نهم ۱۳۸۹، چاپ دهم ۱۳۹۰

۴. قراردادهای ساخت، بهره‌برداری و واگذاری (بی.او.تی)، دانشگاه تهران-پردیس قم، شرکت مهندسی و توسعه نفت، چاپ اول ۱۳۸۴

۵. حقوق تجارت بین الملل، انتشارات سمت، چاپ اول ۱۳۸۹، چاپ دوم ۱۳۹۰، چاپ سوم ۱۳۹۰.

کتاب اخیر(حقوق تجارت بین الملل) از جمله کتاب هایی است که با توجه به توسعۀ روزافزون حقوق تجارت بین الملل نگاشته شده است و از آنجایی که دکتر شیروی هم به صورت نظری و هم به صورت تجربی با این موضوع ارتباط داشته اند، توانسته است ارتباط بسیار خوبی با دانشجویان و علاقمندان به حقوق تجارت بین الملل برقرار کند به طوریکه در طول یک سال از انتشار آن به چاپ سوم رسیده است.

مقالات:

الف) مقالات انگلیسی و فرانسه

The Contractual Form of Iran’s Buyback Contracts in Comparison with Produciton Sharing and Service Contract, presented at the SPE ۱۳th Middle East Oil Show and Conference, Bahrian ۹-۱۲ June ۲۰۰۳

.

Exploration and Development of Iran Oilfields through Buyback, ۳۰ Natural Resources Forum (۲۰۰۶), ۱۹۹-۲۰۶

.

The Legal and Regulatory Environment of LNG Projects in Iran, ۲۵ (۲) Journal of Energy and Natural Resources Law (۲۰۰۷) ۱۵۰- ۱۶۷

.

Legal and Regulatory Framework for BOT in Iran, ۲ International Business Law and Practice/ Revue De Droit Des Affaires Internationales (۲۰۰۸) ۱۶۵-۱۸۴

.

The Legal Structure of Special Economic Zones in Iran, ۲ International Business Law and Practice/ Revue De Droit Des Affaires Internationales (۲۰۱۰), ۱۶۱-۱۷۲

.

A Comparative Study of Promotion and Protection of Investments Agreement among the ECO Member States and TRIMs Agreement, ۸(۳) Transnational Dispute Management, (Sept. ۲۰۱۱), ۱-۹

.

ب) مقالات فارسی

۱. فسخ قرارداد در صورت امتناع متعهد از انجام تعهد،‌ مجله مجتمع آموزش عالی قم، بهار ۱۳۷۸ شماره ۱، ۴۹-۷۱.

۲. نقش قراردادهای استاندارد در تجارت بین المللی و مقایسه آن با قراردادهای الحاقی در حقوق داخلی، مجله مجتمع آموزش عالی قم، تابستان ۱۳۷۸ شماره۲.

۳. تنظیم قرارداد داوری با توجه به قانون داوری تجاری بین‏المللی ایران، مجله مجتمع آموزش عالی قم، پاییز ۱۳۷۸ شماره ۳، ۶۵-۸۳.

۴. سازمان تجارت جهانی (گات):‌ اهداف،‌ مبانی و ساختار، مجله مجتمع آموزش عالی قم، زمستان ۱۳۷۸، شماره۴، ۷-۲۵.

۵. الحاق به سازمان تجارت جهانی و تأثیر آن بر قوانین داخلی، مجله مجتمع آموزش عالی قم، بهار ۱۳۷۹ شماره ۵، ۷-۲۷.

۶. نگاهی به قانون روابط مؤجر و مستأجر، مجله مجتمع آموزش عالی قم، پاییز و زمستان ۱۳۷۹ شماره۷-۸، ۷-۳۴.

۷. پروژه‏ های ساخت،‌ بهره‏برداری و انتقال،‌ نامه مفید، تابستان ۱۳۸۰، شماره ۲۶، ۳۱- ۵۰.

۸. نقد و بررسی مقررات آیین دادرسی راجع به مطالبه خسارات قراردادی و خسارت تأخیر تأدیه، مجله مجتمع آموزش عالی قم، بهار۱۳۸۰ شماره ۹.

۹. استیفای قصاص در صورت تعدد اولیاء دم، مجله دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد، بهار و تابستان ۱۳۸۰، شماره ۵۱ و ۵۲، ۸۷- ۱۰۸.

۱۰. دلایل استفاده از قراردادهای بی.او.تی و نقش دولت در موفقیت این پروژه ‏ها، مجله مجتمع آموزش عالی قم، زمستان ۱۳۸۰ شماره۱۱، ۳۱-۵۳.

۱۱. قراردادهای استاندارد (الحاقی) در حقوق کامن لو با تأکید بر حقوق انگلستان و آمریکا، مجله مجتمع آموزش عالی قم، بهار ۱۳۸۱، شماره ۱۲، ۶۷-۱۰۲.

۱۲. اوراق مشارکت برداشتی نو از مفهوم سنتی مشارکت، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز، بهار و تابستان۱۳۸۱، شماره ۸، ۶۵-۹۶.

۱۳. نظریه غیر منصفانه و خلاف وجدان بودن شروط قراردادی در حقوق کامن لو با تأکید بر حقوق انگلستان، آمریکا و انگلستان، مجله مجتمع آموزش عالی قم، پاییز ۱۳۸۱ شماره۱۴، ۵-۴۳.

۱۴. توافق‌های مقدماتی در حقوق کامن لو با تأکید بر حقوق انگلستان و امریکا، مجله اندیشه‌های حقوقی، ۱۳۸۲ شماره ۳، ۵-۲۸.

۱۵. نقدی بر لایحه کاهش سن رشد (لایحه اصلاح ماده ۱۲۱۰ قانون مدنی)، روزنامه اطلاعات، ۲۷ شهریور ۱۳۸۲، ۱۱.

۱۶. انواع روشهای قراردادی تجارت متقابل، مجله اندیشه‌های حقوقی، پاییز و زمستان ۱۳۸۳، شماره ۷، ۵-۴۶.

۱۷. خیار تعذر تسلیم در فقه امامیه، مجله مقالات و بررسیها، پاییز و زمستان ۱۳۸۳، دفتر ۷۶(۳)، ۱۶۵-۱۸۵.

۱۸. تقاضای اجرای قرارداد توسط ذینفع ثالث در حقوق کامن لو با تأکید بر حقوق انگلستان، امریکا و استرالیا، مجله اندیشه‌ها حقوقی، بهار و تابستان ۱۳۸۴، شماره ۸، ۵-۳۶.

۱۹. بررسی قانون نمونه آنسیترال در خصوص سازش تجاری بین‌الملی، مجله اندیشه های حقوقی، بهار و تابستان ۱۳۸۵، شماره ۱۰، ۴۷-۷۶.

۲۰. حق فسخ عقد در صورت خودداری از تسلیم عوض در فقه امامیه، مقالات و بررسیها، دفتر ۷۹، بهار ۱۳۸۵، ۷۵-۹۹.

۲۱. مقایسه قانون برگزاری مناقصات با موافقتنامه ناظر بر خریدهای دولتی در سازمان تجارت جهانی، مجله مدرس، پاییز ۱۳۸۵، شماره پیاپی ۴۷، ۴۹-۷۷.

۲۲. مدیریت جمعی حق مؤلف و حقوق مرتبط، مجله فقه و حقوق، تابستان ۱۳۸۶، شماره ۱۳، ۱۵۳-۱۷۵.

۲۳. وضعیت فقهی و حقوقی قرارداد اختیار معامله، فصلنامه اقتصاد اسلامی، پاییز ۱۳۸۶، شماره ۲۷، ۱۰۱- ۱۳۰.

۲۴. نقش آنسیترال در توسعه حقوق تجارت بین الملل، آوای عدالت، پاییز ۱۳۸۷، شماره ۱، ۴- ۷.

۲۵. بررسی تطبیقی انتقال الکترونیکی اسناد تجاری (برات، سفته و چک) مجله اندیشه های حقوقی، پاییز و زمستان  ۱۳۸۷، شماره ۱۳، ۵-۲۹.

۲۶. برخی از نکات مهم در تنظیم قراردادهای بین المللی، فصلنامه حقوقی میزان، بهار و تابستان ۱۳۸۸، شماره ۳ و ۴، ۱-۱۰.

۲۷. تشکیل قراردادها از طریق نمایندگی سامانه هوشمند، نامه مفید، شهریور ۱۳۸۸، سال پانزدهم، شماره ۷۳،  ۲۳-۴۶.

۲۸. نقد و بررسی دستورالعمل اجرایی صدور و راهبری کارت خرید اعتباری، نشریه حقوق خصوصی، شماره ۱۵، پاییز و زمستان ۱۳۸۸، ۵-۳۰.

۲۹. اکتشاف و توسعه میادین نفتی از طریق قراردادهای بیع متقابل، نشریه حقوقی بین المللی، شماره ۴۱، ۱۳۸۸، ۲۶۲-۲۴۳.

۳۰. تجارت انتشار، مجله تحقیقات حقوقی، پاییز و زمستان ۱۳۸۹، شماره ۵۲، ۲۴۷-۲۸۵.

۳۱. پروتکل کیوتو و تامین مالی طرحهای اقتصادی در کشورهای در حال توسعه، پژوهش حقوق، شماره ۳۲، بهار ۱۳۹۰، ۲۰۷-۲۳۴.

۳۲. مفهوم قرارداد دانش فنی و ماهیت حقوقی آن، پژوهش حقوق، شماره ۳۴، پاییز ۱۳۹۰، ۲۴۷-۲۷۰.

۳۳. نوآوری‌ها و تغییرات اینکوترمز ۲۰۱۰، پاییز ۱۳۹۰.

۳۴. الحاق  ایران به سازمان تجارت جهانی و تأثیر آن بر مقررات داخلی ناظر به یارانه های صادراتی، فصلنامه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دوره ۴۱، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۰، ۱۱۴-۹۵.

۳۵. تأملی بر ماده ۱۰۴۳ قانون مدنی (ولایت پدر بر دختر باکره)، طلیعه، نشریه علمی جهاد دانشگاهی مجتمع آموزش عالی قم، شماره ۱۲، آذر ۱۳۷۱.

۳۶. حل و فصل اختلاف‌های ناشی از اعطای یارانه‌های صادراتی در سازمان تجارت جهانی، حقوق اسلامی، سال هفتم، شماره بیست و ششم، پاییز ۱۳۸۹، ۵۸-۲۹.

۳۷. مطالعه ی تطبیقی الزام سهم داخل در قوانین و مقررات ایران و مقررات سازمان تجارت جهانی، مجله حقوقی دادگستری، سال هفتاد و پنجم، شماره ۷۴، تابستان ۱۳۹۰، ۶۸-۴۱.

۳۸. تجارت غیر منصفانه از طریق دامپینگ و شیوه مقابله با آن در سازمان تجارت جهانی، حقوق خصوصی، پاییز و زمستان ۱۳۸۹، شماره ۱۷.

۳۹. حسن نیت در توافقات عمودی، مجله حقوقی دادگستری، شماره ۷۵، پاییز ۱۳۹۰، ۲۹-۴.

دکتر شیروی در یک نگاه:

  • عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، پردیس قم با مرتبه استاد تمامی (ارتقاء به مرتبه استادی از تاریخ ۲۹/۱۱/۱۳۸۶)؛
  • نماینده پردیس قم در کمیسیون علوم انسانی هیأت ممیزه دانشگاه تهران؛  متن آئین‌نامه ارتقای مرتبه اعضای هیات علمی مؤسسه‌های آموزشی و پژوهشی؛
  • نماینده پردیس قم در هیأت ممیزه دانشگاه تهران؛
  • سردبیر نشریه حقوق خصوصی (اندیشه های حقوقی سابق) این نشریه از شماره ۱۲ توسط  وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دارای امتیاز علمی پژوهشی شده است؛
  • سردبیر نشریه حقوق اسلامی (مجله فقه و حقوق سابق) این نشریه از شماره ۲۱ (تابستان ۱۳۸۸) توسط  وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دارای امتیاز علمی پژوهشی شده است.

.

.

.

برای مشاهدۀ اطلاعات بیشتر در مورد دکتر شیروی و همچنین پرسش و پاسخ مستقیم با ایشاناینجـــــــــــــــــــــا کلیک نمایید.

———————————————————————————————————————-

دکتر محمد جعفر جعفری لنگرودی – متولد ١٣٠٢ لنگرود، گیلان – کسب درجۀ اجتهاد در حوزۀ علمیۀ خراسان – اخذ مدرک دکتری از دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران – قاضی دادگستری – استاد دانشگاه تهران – ریاست بر دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران – نویسندۀ آثار ادبی، فلسفی، منطقی، تاریخی و نویسندۀ بیش از ۱۰۰ جلد کتاب و ده ها مقالۀ حقوقی از جمله ترمینولوژی حقوق و دانشنامۀ حقوقی – مشارکت در نگارش پیش نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و . . .
دکتر محمد جعفر جعفری لنگرودی
یونس فاتح پور: در وصف استاد نباید در پی واژه ها بود. خدمات عظیم وی به علم حقوق چه در عرصۀ نظری و چه در میدان عمل خود آینۀ تمام نمای شخصیت علمی اوست. بزرگ مردی که تحصیل در نزد بزرگان و کسب درجۀ اجتهاد در حوزۀ علمیۀ خراسان سیرآبش ننمود؛ بلکه گویا اجتهاد را ابتدای راه دانست و پس از ورود به دانشگاه تهران، مدرک کارشناسی تا دکترای حقوق را تا سال ١٣٣٩ ادامه داد. از میدان عمل گفته شد؛ باید گفت سالها قضاوت در دادگستری و تدریس و مدتی ریاست بر دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران و از همه مهم تر شرکت در نگارش پیش نویس قانون اساسی ایران اسلامی خدماتی است بزرگ که نمونۀ آن را کمتر مشاهده نموده ایم. از آثار حقوقی، ادبی، فلسفی و منطقی و تاریخی وی نباید گذشت. جامعیت وی در علوم انسانی بسیار شگفت انگیز است و جای بس سؤال. استاد هم چنان که در علم حقوق آثار عظیمی برجای نهاده، در زمینۀ ادبیات و  شعر نیز با همان قدرت و تلاش قلم زده و آثاری گران قدر تألیف نموده است، و حقوق را با ادبیات و شعر چگونه می توان جمع کرد؟ خدا داند.
متأسفانه بیشتر اهالی علم در کشور ما، استاد دکتر جعفری لنگرودی را فقط با بعضی از کتب حقوقی وی می شناسند؛ اما این قدر نشناسی است که از میان حدود  ١٠٠جلد کتاب و ده ها مقالۀ حقوقی، به آن آثار اکتفا کنیم.
کتاب دایره المعارف عمومی حقوق(الفارق) در پنج جلد تألیف استاد در سال ١٣٨٧ و در بیست و ششمین دورۀ جایزه کتاب سال به عنوان کتاب برتر سال در رشتۀ حقوق شناخته شد. این اقدام را می توان اولین گام در راه تجلیل از دانشمندانی این چنین و شناساندن چهرۀ علمی آنان به جامعه برشمرد. او بر تارک علم و عمل گام نهاده و خداوند نمونه ای از انسان کامل را پیش رویمان نهاده است.
در همین ابتدا باید فرصت پیش آمده را مغتنم شمرد و از دکتر محمدرضا قنبری تشکر و قدردانی کرد. وی سالها با استاد همنشین بوده و نزد وی تلمّذ نموده است. کتاب “بر تارک علم” اثری است گرانقدر از او در تجلیل از استاد خویش و قدمی است ستودنی در راه شناساندن آن چهرۀ بزرگ به جویندگان دانش.
.
برای دریافت زندگینامۀ کامل دکتر جعفری لنگرودی در قالب فایل PDF بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

————————————————————————————-
دکتر محمد رضا جاللی نائینی – متولد ۱۲۹۵ نائین – رئیس کانون وکلای دادگستری در سه دورۀ متوالی – حقوقدان، پژوهشگرِ تاریخ ادیان، محقق، مترجم، روزنامه ‌نگار، سیاستمدار – عضو هیأت علمی و اجرایی دانشگاه بنارس هند – دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه بنارس هند و . . .
دکتر محمد رضا جاللی نائینی

جلالی نائینی نام آشنایی برای جامعۀ حقوقی و به خصوص وکلای دادگستری می باشد، مردی که در تمام دوران زندگی اش سعی کرد بر حق باشد و در هر زمانی و مکانی ظلم و ستم را تحمل نکرد.
ایشان یکی از علمای بزرگِ معاصر بودند که علاوه بر وکالت، در زمینه های مختلفی به فعالیت پرداختند و سه دورۀ متوالی نیز، ریاست کانون وکلای دادگستری را بر عهده داشتند و به نوعی یکی از افتخارات کانون وکلای دادگستری به حساب می آیند که به پاس قدردانی از زحمات ایشان، هم اکنون سالنی با همین نام در کانون وکلای دادگستری مرکز موجود است.
در ادامه می توانید دو مطلبی که در مورد ایشان نگاشته شده است را در قالب فایل PDF دریافت نمایید.
مطلب اول به مناسبت درگذشت ایشان در روزنامۀ همشهری با عنوان «حقوقدان هند شناس» به چاپ رسیده است که همانطور که از عنوان آن پیداست بیشتر به تحقیقات و تألیفاتی که ایشان در خصوص ادبیات و شخصیت های هندی انجام داده اند، مرتبط می شود.
مطلب دوم نوشتۀ تقریباً کاملی است که توسط پروفسور سید حسن امین به رشتۀ تحریر درآمده است و اکثر جنبه های زندگی دکتر جلالی نائینی را در بر می گیرد.
روحش شاد و یادش گرامی

 

دکتر محمدرضا جلالی نائینی نویسنده، ادیب و یکی از شخصیت های مبارز شناخته شده در صحنۀ حقوق قضائی کشور بود. ایشان به علت فعالیت های سیاسی پس از کودتای سال ۱۳۳۲، مدتی را در زندان گذراند. او یکی از آخرین بازماندگان تحولات سیاسی بعد از شهریور ۲۰ بود. دکتر نائینی که بعد از زندان از فعالیت های سیاسی کناره گرفته بود به تحقیق در فرهنگ و فلسفه های هندی روی آورد که حاصل آن کتاب هایی گرانسنگ است. دکتر نائینی سرانجام در یازدهم فروزدین ماه سال ۱۳۸۹ و در سن ۹۴ سالگی در تهران درگذشت.

دکتر جلالی نائینی در سال ۱۲۹۵ در نائین پا به عرصۀ وجود نهاد. تحصیلات دورۀ متوسطه را در اصفهان به پایان رسانید و پس از اخذ دیپلم وارد دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران شد.

دکتر جلالی نائینی مدتی هم به کار روزنامه نگاری پرداخت. او روزنامۀ «کشور» را منتشر می کرد که در جریان کودتای ۲۸ مرداد توقیف شد. بعد از اتمام تحصیلات حقوق، در سمت قاضی دادگستری به کار پرداخت و پس از مدتی وکالت را ترجیح داد و تا آستانۀ انقلاب به شغل وکالت اکتفا کرد؛ وی قبل از انقلاب رئیس کانون وکلای دادگستری مرکز بود.

دکتر محمدرضا جلالی نائینی بارها به کشور هند دعوت شد و در مجامع دانشگاهی و فرهنگی این کشور سخنرانی کرد و با شخصیت های مهم هند از جمله «جواهر لعل نهرو» و «ایندیرا گاندی» ملاقات و گفتگو داشت، وی همچنین به عصویت هیأت علمی و اجرایی دانشگاه بنارس هند انتخاب و به عنوان نخستین ایرانی، از آن دانشگاه دکترای افتخاری دریافت کرد.

منبع:روزنامۀ همشهری، شمارۀ ۵۰۸۶(دوشنبه ۱۶فروردین۱۳۸۹، سال هجدهم)، صفحۀ اندیشه

 


 

زندگی‌نامه‌ی دکتر سید محمدرضا جلالی نائینی

پروفسور سید حسن امین

۱- یک قرن زندگی در یک نگاه کوتاه

استاد دکتر سید محمدرضا جلالی نائینی، حقوقدان، پژوهشگر تاریخ ادیان، محقق، مترجم، روزنامه‌نگار، سیاستمدار و خلاصه یکی از شخصیت‌های ملی و تأثیرگذار ایران در صد ساله‌ی اخیر در یازدهم فروردین ۱۳۸۹ قفس تن را شکست و به رفیق اعلی پیوست.

جلالی نائینی، از رجال خوشنام و خدوم فرهنگی، مطبوعاتی و اجتماعی ایران بود که هفتاد و چند سال از نود و چند سال عمر پربار خود را به خدمت به هم‌وطنان خود موفق بود. جلالی نائینی به سال ۱۲۹۳ در نایین اصفهان متولد شد. دوره‌ی تحصیلات ابتدایی را در نائین و دوره‌ی اول متوسطه را در اصفهان و دوره‌ی دوم دبیرستان را در مدرسه‌ی دارالفنون تهران گذرانید. در ۱۳۱۳ وارد دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران شد. پس از فراغت از تحصیل در ۱۳۱۶ به سربازی رفت و با مرحومان دکتر غلامحسین صدیقی و نصرت‌الله امینی هم اطاق شد. در ۱۳۱۸ به سمت قاضی دادگستری به استخدام دولت درآمد. پس از سه سال قضاوت در پی تحولات اجتماعی شهریور ۱۳۲۰ از خدمت قضایی استعفا داد و در ۱۳۲۱ پروانه‌ی وکالت دادگستری اخذ کرد و از آن پس ضمن اشتغال به حرفه‌ی وکالت، به کسب فیض از محضر دانشمندان و تکمیل دانش و بینش و اندک‌اندک تألیف و تصنیف و روزنامه‌نگاری روی آورد.

در کارنامه‌ی بلند و پربار جلالی نائینی، برگ‌های درخشان فراوان است. از جمله:

الف. یکی از درخشان‌ترین آن‌ها، پژوهش‌های او در زمینه‌ی تاریخ ادیان، عرفان تطبیقی و هندشناسی بود. سفرهای علمی‌اش به هند آموزش زبان سانسکریت، چاپ کتاب‌های متعدد و ایجاد ارتباط علمی و فرهنگی میان ایران و هند در بالاترین سطوح، از جمله جواهر لعل نهرو، ابوالکلام آزاد و ایندیرا گاندی و دکتر تاراچند با اخذ دکترای افتخاری از دانشگاه بنارس محصول این تلاش‌است.

ب. برگ زرین دیگر کارنامه‌ی او مبارزه‌ی سیاسی و روزنامه‌نگاری‌ست. او آخرین عضو بازمانده از مؤسسان اولیه‌ی جبهه‌ی ملی در ۱۳۲۸ به رهبری زنده‌یاد دکتر محمد مصدق بود. از جهت خدمات مطبوعاتی نیز، وی مدیر مسئول روزنامه‌ی کشور و سردبیر روزنامه‌ی باختر امروز به مدیریت پسرخاله‌اش دکتر حسین فاطمی (شهید نهضت ملی‌کردن صنعت نفت و وزیر امور خارجه‌ی دولت دکتر مصدق) بود.

ج. جلالی نائینی از جهت مشارکت در نهادهای مدنی و تشکل‌های اجتماعی در استقلال کانون وکلا مؤثر بود و خود سال‌ها عضو هیات مدیره‌ی کانون وکلای دادگستری و از دوره‌ی شانزدهم تا نوزدهم یعنی سه دوره رییس کانون وکلا بود.

وی داستانی از شکایت پرونده‌یی علیه محمدرضاشاه را که آن را به عنوان «وکیل معاضدتی» به مرحوم سید حسن امامی (امام جمعه) احاله داده بود، در مجله‌ی حافظ نوشته است.

د. جلالی نائینی هم‌چنین در آخرین دوره‌ی مجلس سنا، سناتور انتخابی شد؛ اما در مجلس سنا قبل و بعد از دولت مهندس شریف امامی در جهت منافع ملی و حقوق شهروندان علیه دولت وقت سخنرانی کرد و عاقبت هم در روز سوم بهمن ۱۳۵۷ به عنوان اعتراض رسمی از سناتوری استعفا داد. هنگامی‌که اولین نطق آتشین او علیه رژیم در مجلس سنا در مطبوعات وقت بازتاب یافت، یحیی سمیعیان معروف به یحیی ریحان (۱۲۷۵-۱۳۶۳) از شاعران و روزنامه‌نگاران قدیمی، این غزل را در وصف او سرود:

مردم گشوده‌اند زبان بر ثنای تو / ای سرور عزیز که جانم فدای تو

آید هماره روح خلایق به اهتزاز / خوانند در جریده چو نطق رسای تو

هان ای جلالی‌ای شه اقلیم معرفت / در فضل و در ادب نرسد کس به پای تو

(ماهنامه‌ی حافظ، ش ۶۶، بهمن ۱۳۸۸، ص ۱۲)

هنگامی‌که جلالی نائینی در نطق خود در مجلس سنا گفت که: «جلو ترک‌تازی‌های ساواک را بگیرید!»، تهدیدهایی از جانب دربار علیه او صورت گرفت و از جمله سرلشکر ایرج مطبوعی، پیغام‌های تند به او ‌رساند ولی جلالی نائینی مردانه بر مواضع خود ایستادگی کرد و گفت: «اگر بخواهید مرا در همین ساختمان مجلس سنا همین الان دستگیر کنید و به زندان ببرید، من آماده‌ام.»

هـ. جلالی نائینی خاطرات خود را از غائله‌ی آذربایجان و دخالت شوروی در آن در ۱۳۲۴، جنبش ملی کردن صنعت نفت و تأسیس جبهه‌ی ملی اول در ۱۳۲۸، حمله به دفتر روزنامه‌ی باختر امروز در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، مکاتبات خود با مصدق، فعالیت‌هایش برای نجات جان دکتر حسین فاطمی از خطر اعدام، مراجعاتش به مهندس مهدی بازرگان برای انتقال بدون خونریزی قدرت در بهمن ۱۳۵۷ و چندین خاطره‌ی ارزشمند مشابه را طیّ ده‌ها مقاله در ماهنامه‌ی‌حافظ نوشته است. با این همه، وی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ همانند بسیاری دیگر از رجال کشور که در رژیم سابق، مقامات مهمی را قبول کرده بودند، مدتی گرفتار و محبوس بود. اما به دلیل سلامت نفس و خدمات فرهنگی‌اش سرانجام آزاد شد و سی سال دیگر با عزت زیست.

۲- تألیفات و آثار قلمی دکتر جلالی نائینی

از استاد دکتر جلالی نائینی ده‌ها مقاله در مجله‌های معتبر ادبی ایران از جمله: یغما، وحید، گوهر، کِلک، کیهان فرهنگی، بخارا و حافظ چاپ شده است. وی هم‌چنین سخنرانی‌های متعددی در کنگره‌ها و همایش‌های داخلی و خارجی از جمله در کنگره‌ی تحقیقات ایران‌شناسی در سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۴، انجمن ادبی ایران و دیگر انجمن‌های ادبی تهران ایراد کرده و در یادنامه‌های بزرگانی چون ابوریحان بیرونی، خیام نیشابوری، دکتر جعفر شهیدی، محیط طباطبایی، دکتر محمود افشار، ابوالحسن ورزی و دیگران قلم زده است. یکی دیگر از کارهای او چاپ سه نسخه از دیوان حافظ بود که اولی با همکاری نذیر احمد از استادان پارسی‌‌‌دان شبه قاره و دومی به همراهی دکتر نورانی وصال (نوه‌ی وصال شیرازی) بود که به دنبال آن ده‌ها مقاله و مصاحبه‌ درباره‌ی ذهن و زبان حافظ از او به چاپ رسید.

تألیفات جلالی نائینی که بیشتر در زمینه‌ی هندشناسی، قرآن‌پژوهی، تاریخ ادیان و ادبیات است، بسیارند از جمله:

۱- «تاریخ جمع قرآن کریم» با مقدمه‌ی دکتر‌ احمد مهدوی دامغانی

۲- کتاب توضیح الملل، ترجمه‌ی فارسی ملل و نحل شهرستانی

۳- سه نسخه تصحیح شده دیوان حافظ یکی با همکاری دکتر نذیر احمد، دیگری با همکاری دکتر نورانی وصال و سوم به استقلال

۴- تصحیح و چاپ تفسیر مواهب علیه ملاحسین کاشفی واعظ سبزواری

۵- «اوپانیشادها» موسوم به سرّ اکبر، ترجمه‌ی محمد داراشکوه، با همکاری دکتر تاراچند

۶- «پنچاکیانه یا پنج تنتره (کلیله و دمنه)»، تصحیح و تحقیق با همکاری دکتر تاراچند و دکتر عابدی

۷- «گزیده سروده‌های ریگ‌ودا» ترجمه و تحقیق و نگارش

۸- «مهابهارت» ترجمه‌ی فارسی نقیبخان در چهار جلد، با همکاری دکتر شوکلا

۹- «پارسی پرکاش» (فرهنگ مختصر سانسکریت به فارسی) تألیف کریشنا داس

۱۰- «جوگ باشت» در فلسفه و عرفان هند، ترجمه نظام پانیپتی

۱۱- «لغات سانسکریت در کتاب ماللهند بیرونی»، با مقدمه‌ی دکتر تاراچند، چاپ شورای عالی فرهنگ و هنر

۱۲- «مجمع البحرین» (دریای دو اندیشه‌ی هندی و ایرانی) تألیف محمد داراشکوه فرزند شاه‌جهان

۱۳- «هند در یک نگاه» مشتمل بر تاریخ و ادبیات و مکتب‌های فلسفی هند

۱۴- «طریقه‌ی گرونانک و پیدایی آیین سیک»

۱۵- «منتخبات آثار داراشکوه»

۱۶- «شرح حال جواهر لعل نهرو» که نسخه‌یی از آن در دانشگاه جواهر لعل نهرو، جزو شرح احوال و شخصیت جواهر لعل نهرو قرار گرفته است.

۱۷- «فرهنگ سانسکریت به فارسی» جلد اول و جلد دوم از انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی

۱۸- ثنویان در عهد باستان

۱۹- ترجمه‌ی «کتاب الاصنام» (تنکیس الاصنام)، تاریخ پرستش عرب پیش از اسلام، تألیف ابومنذر هشام بن محمد کلبی

۲۰- تصحیح و چاپ سکینه‌ الاولیاء

۳- مجالس بزرگداشت

استاد دکتر جلالی نائینی در قطعه‌ی ناموران بهشت زهرا در کنار مشاهیری چون دکتر سید احمد سیادتی، دکتر محمد خوانساری، دکتر سیف‌الله وحیدنیا دفن شد. مجلس ترحیم باشکوه او که از سوی خانواده‌اش روز سه‌شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۸۹ در مسجد الرضا برگزار شد، شاهد حضور انبوهی از عقلای قوم و بزرگان مملکت و نشانه‌ی محبوبیت آن زنده‌نام بود. در این مجلس نخست سید محمد جندقی کرمانی‌پور (رییس کانون وکلای دادگستری مرکز) و سپس حجت‌الاسلام والمسلمین حمیدزاده (واعظ) سخنرانی غرایی کردند. هم‌چنین در روز پنجشنبه ۱۹ فروردین ۱۳۸۹ مجلس بزرگداشت دیگری از طرف هیئت مدیره‌ی کانون وکلای مرکز در سالن اجتماعات کانون وکلا در تهران برگزار شد که در آن آقایان سید محمد جندقی کرمانی‌پور (رییس کانون)، جهانگیر امیرحسینی (عضو هیات مدیره‌ی کانون وکلا در دوره‌ی ریاست مرحوم دکتر جلالی نائینی)، حسن رستگار (وکیل مبرز دادگستری)، این بنده سید حسن امین و در خاتمه حجت‌الاسلام والمسلمین حق‌پناه (واعظ و وکیل دادگستری) سخنرانی کردند. سومین جلسه‌ی بزرگداشت او روز شنبه ۲۱ فروردین در انجمن ادبی ایران در محل دایره المعارف ایران‌شناسی با حضور استادان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران، شاعران و هنرمندان برگزار گردید که بیشتر به جنبه‌ی خدمات مطبوعاتی و فرهنگی آن مرحوم پرداخت.

عاش سعیداً و مات سعیداً

.
.
.
برای دریافت زندگینامۀ کامل دکتر جلالی نائینی در قالب فایل PDF بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 

 ————————————————
دکتر نسرین مصفا – متولد ۱۳۳۳ – اخذ مدرک دکتراى علوم سیاسى از واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد – دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران – رئیس مرکز مطالعات عالى بین المللى دانشگاه تهران – عضو مؤسس و دبیر انجمن ایرانى مطالعات سازمان ملل متحد و . . .
دکتر نسرین مصفا

نسرین مصفا چهرۀ آکادمیک و فعال دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران در حوزه هاى حقوق بشر و سازمانهاى بین المللى است و میزبان جلسات سخنرانى و میزگردهاى مرکز مطالعات عالى بین المللى و مرکز مطالعات حقوق بشر این دانشگاه نیز می باشد.

بعد از حمله بدون مجوز آمریکا به عراق در اسفندماه ۱۳۸۱ بود که دکتر مصفا در یکى از همین جلسات سخنرانى، نسبت به این موضوع نگرانى خاصى نشان داد و از اینکه این حمله بدون مجوز سازمان ملل صورت گرفته، بشدت اظهار تأسف کرد؛ بالاخره ایشان سالهاست که در مورد سازمان ملل و ضرورت وجودى این سازمان و فعالیتهاى گسترده آن، تحقیق و تدریس کرده و نمى توانسته براحتى تضعیف شدن این نهاد بین المللى را شاهد باشد.

نسرین مصفا در سال ۱۳۳۳ در تهران و در خانواده اى فرهنگى به دنیـا آمد و با اتــمام تحصیـلات دانشگاهى اش به عنوان دانشیار دانشگاه تهران فعالیت هاى خود را در دو عرصۀ حقوق بشر و روابط بین الملل ادامه مى دهد.

مصفا در سال چهارم دبیرستانِ هدف، به همراه تیم روزنامه نگارى مدرسۀ خود برندۀ اول مسابقۀ روزنامه نگارى دبیرستانهاى کشور مى شود و در سالهاى دبیرستان هم در مسابقه معلومات عمومى از طرف مجلۀ جوانان به عنوان دانشمند جوان معرفى مى شود و در فعالیت هاى جمعى دانش آموزى نیز مهارت های خاصى از خود نشان می دهد.

وی در سال ۱۳۵۸ به عنوان مسؤول بخشِ اسناد و مدارک سازمان ملل در مرکز مطالعات عالى بین المللى به عنوان کارشناس انتشارات مشغول به کار مى شود و تا سال ۱۳۶۷ این کار تداوم می یابد. از همان سال تا سال ۱۳۷۲ معاون کتابخانۀ مرکز مطالعات عالى بین الملل مى شود. در سالهاى ۷۶ – ۱۳۷۵ نیز به عنوان رئیس کتابخانه هاى دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران منصوب شد.

در سال ۱۳۷۶ تاکنون ریاست مرکز مطالعات عالى بین المللى را به عهده دارد، مرکزى که او خود نیز در آنجا به تحصیل پرداخته و در آنجا مشغول به کار شده، مرکزى که برایش هویت بخش است. مرکز مطالعات عالى بین المللى دانشگاه تهران، قدیمى ترین مؤسسۀ پژوهشى ایران در حوزه روابط بین الملل و علوم سیاسى است که در سالهاى قبل از انقلاب داراى دو نوع فعالیت آموزشى و پژوهشى بوده و بعد از وقوع انقلاب فرهنگى، فعالیتهاى آموزشى آن به گروه روابط بین الملل دانشگاه انتقال داده شده و در این سالها فعالیتهاى پژوهشى آن با فراز و نشیبهاى زیادى به حیات خود ادامه داده است.

مصفا بعد از پذیرشِ مسؤولیتِ مرکز، تصمیم مى گیرد با یارى همکارانش، سلسله سخنرانى  هاى مرکز را با وقفه اى چندین ساله برگزار کند. حاصل چنین تصمیمى این مى شود که از سال ۱۳۷۷ در این مرکز قریب به ۱۳۰ سخنرانى و میز گرد برگزار می شود. سخنرانى ها و میزگردهایى در مورد حقوق بین الملل، سازمانهاى بین المللى بویژه سازمان ملل متحد، آراى دیوان بین المللى دادگسترى، مسائل و موضوعات مهم و جارى دنیا مانند جهانى شدن و سیاست خارجى و بحث راجع به مسائل دریاى خزر و خلیج فارس، برگزارى مستمر این جلسات در روزهاى دوشنبه در این مرکز حالت نهادى پیدا کرده و مصفا هم نمى تواند شور و شعف خود را از استقبال مداوم دانشجویان و علاقه مندان به این مباحث پنهان کند.

البته او کسب چنین موفقیتى را مرهون زحمات همکارانش و مسؤولان دانشکدۀ حقوق و علوم سیـــاسى مى داند؛ در بولتن این مرکز، فعالیتهاى پژوهشى صورت گرفته نیز منتشر مى شود.

مصفا همچنین از سال ۱۳۷۸ تاکنون مدیر ملى طرح جامع تقویت ظرفیتهاى آموزشى و پژوهشى حقوق بشر است، طرح مشترکى که با همکارى دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران با برنامۀ عمران سازمان ملل متحد اجرا شده و تا به امروز فعالیت هایش مشتمل بر انجام طرحهاى تحقیقاتى، برگزارى کارگاههاى آموزشى، راه اندازى مرکز مطالعات حقوق بشر(۱۳۷۹)، مرکز اطلاعات حقوق بشر(۱۳۷۸) و ترجمه و تألیف کتب متعدد در زمینۀ حقوق بشر است. مرکز مطالعات حقوق بشر عضویت شبکۀ آسیا – پاسیفیک دانشگاه صلح ملل متحد را نیز در پرونده خود دارد؛ مقولۀ حقوق بشر یکى از دو حوزۀ مورد علاقۀ دکتر مصفا است.

«در حقیقت رعایت حقوق بشر نیاز و لزوم زندگى انسانى در کشور ما و دیگر کشورها است و من خودم شخصاً وقتى انسانهایى را مى بینم که از حقوق خودشان محروم هستند و انسانهاى دردمندى که به خاطر عدم رعایت حقوق شان مشکلاتى را تحمل مى کنند، برایم رنج آور بوده، به همین دلیل با چیزى که در توان من هست و تأکید بر مسأله اى اساسى به نام آموزش در جهت تقویت حقوق بشر در سطح جامعه کوشش کنم».

وی اعتقاد دارد که یک شبه نمى توان رعایت کامل حقوق بشر را تجربه کرد، اما از دید این استاد دانشگاه، تربیت دانشجویانى در مقطع کارشناسى ارشد مى تواند این زمینه را ابتدا در سطح آکادمیک و نظرى فراهم کند و با تکیه بر این غناى آکادمیک در مرحله بعد مى توان انتظار داشت که به هدف رعایت حقوق بشر جامۀ عمل بپوشانیم.

مصفا رعایت حقوق بشر و احترام به شأن انسان را محدود به داخل مرزهاى کشور نمى سازد؛ بنابراین او با دیدى جهان وطنى اظهار مى دارد که وقتى آرزوهاى من در زمینۀ تحقق حقوق بشر عملى مى شود که ۶ میلیارد نفر انسان ساکن روى کرۀ زمین از حداقل حقوق انسانى خود بهره مند شوند.

نسرین مصفا در دوره هاى آموزشى متعددى شرکت کرده است، از جمله دورۀ حقوق بین الملل آکادمى حقوق بین الملل هلند(۱۹۹۸)، دورۀ صلح و توسعه در دانشگاه اروپایى صلح اتریش(۱۹۹۶)، دورۀ حقوق بشردوستانه در همان دانشگاه(۱۹۹۶)، دورۀ حقوق انسانى زن زیر نظر یونسکو(۱۹۹۳) و دورۀ حقوق و روابط بین المللِ مرکز روابط دانشگاهى یوگسلاوى سابق (۱۹۸۴).

دکتر مصفا علاوه بر موارد فوق، مجرى چند طرح آموزشى در زمینۀ افزایش آگاهى هاى علمى و مهارتهاى عملى زنان براى شرکت در مجامع بین المللى و افزایش توان مدیریتى سازمانهاى غیر دولتى جوانان بوده و افزون بر این طرح ها، مجرى چندگارگاه آموزشى و مشورتى در مورد حقوق کودک، رفع خشونت نسبت به زن، حقوق افراد داراى معلولیت، زن و فقر و گزارش هزارۀ دبیرکل ملل متحد بوده است.

ایشان در تز دکترایش با عنوان «مشارکت سیاسى زنان در پرتو نظریـــات سیاسى» لیـــاقت زن ایرانى را به اثبــات مى رساند و نشان مى دهد على رغم موانع مشارکت سیاسى و اجتماعى بر سر راه زنان، آنها همواره و در همۀ مراحل، از جمله در حوزه آموزش و در عرصه هاى مدیریتى موفق ظاهر شده اند.

نسرین مصفا در تابستان سال ۱۳۸۲ در دانشگاه مهیدول(MahidoI) تایلند دروسى را در زمینۀ «مذهب، عامل صلح یا تعارض از دیدگاه جنسیتى» ارائه نموده است. در این دانشگاه او اظهار داشته که مى توان با بهره مندى از مذهب در جهت صلح، دوستى و تفاهم قدم برداشت و از سوى دیگر هم مى توان، مذهب را به عنوان عاملى براى تشدید اختلافات به کار گرفت و به رفتارهاى خشونت بار روى آورد. مصفا در تایلند با بررسى موارد مختلف چگونگى استفاده از زنان را در تحقیر قومى و ایجاد تعارض در وقایع یوگسلاوى و کوزوو توضیح داده است.

در دانشگاه یوآنسو فنلاند در سال ۱۳۸۱ هم در مورد تعامل اسلام و غرب و حقوق بشر و حقوق زنان مطالبى را ارائه کرده و اعلام نموده که در همۀ فرهنگها، عناصر مشترکى یافت مى شود که همه انسانها باید بر این عناصر تأکید و آنها را برجسته نمایند و نه اختلافات و افتراقات را؛ او بیان داشته که تأکید بر عناصر مشترک باعث محفوظ ماندن کرامت و حیثیت انسانى مى شود.

ایشان همچنین به عنوان «پروفسور میهمان» در دانشگاه ناتینگهام انگلیس به تحقیق پرداخته و در برخى از کلاسهاى آن دانشگاه، دروسى در زمینه هاى حقوق کودک، حقوق زن و ترتیبات منطقه اى آسیا – پاسیفیک براى حقوق بشر ارائه کرده است.

وى نوع واکنش در مجامع بین المللى را نسبت به نحوه و چگونگى سخنرانى و تدریس خود اینگونه بیان مى کند: «اتفاقاً در کنفرانسهاى بین المللى هم غربی ها همیشه به زن مسلمان و به ویژه از کشورى مثل ایران در ابتدا به دیدۀ تردید مى نگرند و تصور مى کنند که در جوامع مسلمان، زنان داراى ظرفیت ها و توانایى علمى نیستند، اما در عمل و پس از ارایۀ مطلب، آنها مجبور مى شوند در نوع نگرش خود تجدید نظر کنند».

دکتر مصفا، تعلق خاطر زیادى نسبت به سازمان ملل و عملکرد آن دارد و یکى از دروسى که او در دانشگاه تهران تدریس مى کند در زمینه سازمان ملل، نهادهاى مرتبط با آن و فعالیت هاى این سازمان است. این علاقه صرفاً در حد و اندازۀ درس دادن محدود نمانده است؛ ایشان هم اکنون دبیر انجمن ایرانى مطالعات سازمان ملل متحد است و عضو مؤسس انجمن کودکان ایرانى طرفدار سازمان ملل بوده است.

وی احترام خاصى براى استادان پیشکسوت خود در دانشگاه تهران از جمله دکتر ممتاز، دکتر رضوى، دکتر قوام و دکتر افتخارى قائل است و به نیکى از اساتید متوفایش – مرحوم دکتر مقتدر و مرحوم دکتر اکبر – یاد مى کند و ضمن احترام به همۀ استادان خود مى گوید: «ما شاگردان مکتب دکتر ممتاز هستیم».

او در مورد نحوۀ تدریس خود مى گوید: «من دانشجویانم را خیلى دوست دارم، نمى گویم در کارم سختگیرى نداشته ام و لیکن سعى کرده ام سختگیرى هایم مادرانه باشد، عاطفه مادرى برایم مهم است».

ضمناً مرکز مطالعات بین المللى دانشگاه تهران را رقم زنندۀ بهتــــرین خاطــــــرات خود مى داند، چون مى توانسته از زمانى که در کتابخانه بوده به دانشجویان کتابهاى مورد نیازشان را تحویل دهد، در طرحهاى تحقیقاتى شرکت کند و همواره خود را شاگرد این مرکز بداند و همواره قدردان همکارانش در این مرکز باشد.

مصفا آرزو مى کند بعد از بازنشسته شدن فرصتى پیدا کند تا به خوشنویسى در شهر نیاکانش – تفرش – بپردازد؛ از این رو به صراحت مى گوید:

«من عاشق خط نستعلیق هستم و اگر زمانى بازنشسته شوم، دلم مى خواهد خط بنویسم».

نسرین مصفا آرمان و هدف بلند مدت خود را اینگونه بیان مى کند:

«نمى خواهم شاعرانه صحبت کنم ولى آرمانم فراهم کردن دنیایى است که واقعاً روابط مسالمت آمیز باشد و کرامت و حیثیت انسانى دست کم در یک سطح حداقلى رعایت بشود و ارتباط خوبى بین افراد وجود داشته باشد».

دکتر نسرین مصفا در یک نگاه

  • نسرین مصفا، متولد ۱۳۳۳ تهران
  • لیسانس علوم سیاسى از دانشگاه ملى(شهید بهشتى)، ۱۳۵۶؛
  • اخذ مدرک فوق لیسانس روابط بین الملل از دانشگاه تهران، ۱۳۶۳؛
  • اخذ مدرک دکتراى علوم سیاسى از واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد، ۱۳۷۴؛
  • عضو هیأت علمى گروه روابط بین الملل دانشگاه تهران از۱۳۶۷؛
  • دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران، ۱۳۸۲ تاکنون؛
  • کفیل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۰؛
  • معاون ادارى و مالى دانشکدۀ حقوق و بین الملل دانشگاه تهران ۸۳-۱۳۷۹؛
  • رئیس مرکز مطالعات عالى بین المللى دانشگاه تهران از سال ۱۳۷۶تاکنون؛
  • مدیر ملى طرح تقویت ظرفیت هاى آموزشى و پژوهش حقوق بشر از ۱۳۷۸ تاکنون؛
  • مدیر مرکز مطالعات حقوق بشر از ۱۳۸۰تاکنون؛
  • عضو کمیسیون صدور مجوز انجمنهاى علمى ایران؛
  • عضو مؤسس و دبیر انجمن ایرانى مطالعات سازمان ملل متحد؛
  • عضو مؤسس و رئیس انجمن ایرانى مطالعات زنان؛
  • فعالیت در حوزۀ حقوق بشر، روابط بین الملل و سازمانهاى بین المللى؛
  • انتخاب دو طرح ایشان با عناوین «راهنماى اسناد سازمان ملل متحد و ارتباط ایران با این سازمان» و «سیاست خارجى ایران» به عنوان طرحهاى قابل تقدیر دانشگاه تهران در سالهاى ۱۳۷۵ و ۱۳۸۳؛
  • ارائه و چاپ ۳۸ مقالۀ علمى و تخصصى در مجامع بین المللى و نشریات؛
  • آثار تألیفى: سیاستهاى تطبیقى، مشارکت سیاسى زنان، راهنماى سازمان ملل متحد(۳جلد)، مفهوم تجاوز در حقوق بین الملل(مشترک)، تجاوز عراق به ایران و موضع گیرى هاى سازمان ملل(مشترک).

.

.

.

برای دریافت متن کامل زندگینامۀ دکتر نسرین مصفا بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 

 ————————————————————————————-
دکتر جمشید ممتاز – متولد ۱۳۲۱ ازمیر ترکیه – اخذ مدرک دکتراى حقوق بین الملل و حقوق عمومى از دانشگاه پاریس ۲ – عضو هیأت علمى دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰ – استاد تمام دانشگاه تهران – عضو شوراى آکادمى حقوق بین الملل لاهه – عضو هیأت تحریریۀ سالنامۀ حقوق بشر دوستانه بین المللى در هلند و . . .
دکتر جمشید ممتاز

از اساتید برجسته دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران است که در سال ۱۳۸۳ مدیر گروه حقوق بشر دانشکده مذکور شده، نشان درجه۲ علمى ایران را در همان سال از رئیس جمهور ایران دریافت کرده و به عنوان رئیس کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد نیز انتخاب شده است.

جمشید ممتاز متولد ۱۳۲۱ ازمیر ترکیه است. پدرش که دانش آموخته مدرسه نظامى سن سیر فرانسه بوده به سیاست روى آورده بود و در زمان تولد جمشید به عنوان کنسول ایران در ازمیر مشغول خدمت بوده است. بعد از تغییر محل خدمت پدرش به مصر مى رود و سال اول تا سوم ابتدایى را در مدرسه فرانسوى قاهره به تحصیل مى پردازد. در این سالها است که زبان عربى را هم فرا مى گیرد، زبانى که بعدها آن را از یاد مى برد. البته از خاطرات آنجا هم چیزهایى به یاد دارد.

فوتبال بازى کردن با بچه هاى قاهره اى و اینکه در ۹ سالگى زمانى که پدرش کاردار ایران در مصر بوده، دکتر مصدق را در سفارت ملاقات مى کند.

دکتر مصدق نخست وزیر ایران در سالهاى ۳۲ – ۱۳۳۰، در ۱۴ مهرماه ۱۳۳۰ تصمیم می گیرد شخصاً و به همراه دکتر حسین فاطمى(معاون سیاسى نخست وزیر)، حسین نواب(وزیر مختار ایران در هلند)، و جمعى از کمیسیون مختلط نفت، از جمله دکتر متین دفترى، درجلسه شوراى امنیت سازمان ملل حضور یابد و در ماجراى شکایت انگلیس از دولت ایران در قضیه ملى شدن صنعت نفتِ ایران، به دفاع از موضع ایران بپردازد. دکتر مصدق بعد از ۴۲ روز مذاکره با ترومن رئیس جمهور آمریکا و مک گى معاون وزیر خارجه آن کشور و حضور در جلسه سازمان ملل، آمریکا را ترک و پس از توقفى کوتاه در آمستردام وارد مصر مى شود و در واقع به دعوت نحاس پاشا نخست وزیر محبوب مصر براى سفر به آن کشور پاسخ مثبت مى دهد. نخست وزیر وقت ایران در زمان اقامتش میهمان خانواده جمشید ممتاز بوده و شبها به هتلى در قاهره مى رفته است.

دکتر ممتاز درباره آن ایام مى گوید:

«مردم قاهره به شدت از دکتر مصدق استقبال کردند و دور ساختمان سفارت ایران جمع شده بودند. اتفاقاً وقتى که دکتر مصدق به سفارت آمد من را بوسید. دانشگاه الازهر هم به ایشان دکتراى افتخارى اعطا کرد».

پس از سفر به فرانسه، جمشید ممتاز کلاسهاى چهارم تا هشتم تحصیلاتش را در مدرسه فرانسوى هاى تهران ادامه مى دهد و چند سال پایانى تحصیلات، دبیرستانش را در مدرسه شبانه روزى پرو وان پاریس طى مى کند و در سال ۱۳۴۰ دیپلم علوم طبیعى را دریافت می کند. سپس تحصیلات خود را در همان کشور در رشته حقوق تا مقطع دکترا ادامه مى دهد؛ تز دکتراى او «نظام حقوقى بستر زیر دریاها» بوده است.

«تزم در مورد بهره بردارى از منابع دریایی اى است مانند منگنز و کبالت که در بستر دریاها قرار دارد. آن زمان تصور مى شد که مى توان به سرعت از این منابع بهره بردارى کرد و عایدات فروش این منابع را براى اداى قروض کشورهاى جهان سومى در نظر گرفت».

استاد بانفوذ او – خانم باستید – که پدرش رئیس دیوان دائمى دادگسترى و شوهرش در چندین نوبت در فرانسه به مقام وزارت رسیده، کارى مى کند که شاگردش در زمان تحصیل در مقطع دکترا، به تدریس هم بپردازد.

در دانشکده حقوق پاریس ۱۰ استخدام مى شود و به مدت ۶ سال کار تدریس را دنبال مى کند. در سال ۱۳۵۳ به ایران باز مى گردد و استادیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران مى شود، در سال ۱۳۵۴ ، دانشیار دانشکده شده و در سال ۱۳۶۵ به مرتبه استادى ارتقا مى یابد.

اگر چه دکتر ممتاز تز دکترایش را درباره نظام حقوقى بستر زیر دریاها گذرانده است، اما کم کم به مقوله حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه تعلق خاطر پیدا مى کند و به شکلى دفاع از این مقوله ها به دغدغه فکرى این استاد برجسته ایرانى مبدل مى شود. در سال ۱۳۸۳ به عنوان مدیر گروه حقوق بشر دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران انتخاب شده و به شکلى جدى تر به فعالیت دراین حوزه مى پردازد.

جمشید ممتاز در زمان تحصیل در دانشگاه در سال ۱۹۶۲ با خانمى دانشجو و فرانسوى آشنا مى شود و بالاخره این آشنایى به ازدواج با یکدیگر منجر مى شود.

همسر دکتر ممتاز هم داراى مدرک دکتراى حقوق بین الملل از دانشگاه سوربن است و سالیان سال است که با همسر و سه فرزندش در ایران اقامت گزیده اند. به باور دکتر عراقى دیگر استاد برجسته دانشکده حقوق دانشگاه تهران، همسر دکتر ممتاز «زبان فارسى را به خوبى فرا گرفته واز هر ایرانى هم ایرانى تر شده».

دکتر ممتاز به عنوان ناظر اصلى در انجام طرح تقویت همکارى هاى بین المللى در زمینه حقوق بشر نیز تلاش ارزنده اى داشته است؛ دراین طرح، چگونگى ترویج و حمایت از حقوق بشر از طریق همکارى هاى بین المللى آنچنانکه درمنشور سازمان ملل متحد آمده مورد بحث قرار گرفته است.

دکتر ممتاز علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، در دانشگاههاى پاریس ۱ و پاریس ۲ ، پاریس ۱۰ ، پاریس ۱۳ ، دانشگاه ژنو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه فلوریدا و دانشگاه العین امارت هم تدریس داشته است.

این استاد دانشگاه عضو هیأت نمایندگى جمهورى اسلامى ایران در مجمع عمومى سازمان ملل متحد از نشست چهل و چهارم تا پنجاه و نهم و عضو هیأت نمایندگى ایران در کمیسیون آماده سازى براى سازمان منع استفاده از سلاحهاى شیمیایى است، همچنین نماینده و سرپرست گروه مشاوران حقوقى ایران در پروندۀ انهدام سکوهاى نفتى ایران(توسط آمریکا) در دیوان بین المللى دادگسترى در سالهاى ۲۰۰۳ – ۱۹۹۲ بوده است. از سال ۲۰۰۰ تاکنون عضو کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد است و در دوم ماه مه ۲۰۰۵(اردیبهشت ۱۳۸۴) به عنوان رئیس این کمیسیون انتخاب شده است. قبل ازایشان، دکتر احمد متین دفترى در سالهاى ۶۱ – ۱۹۵۷ به عضویت این کمیسیون درآمده بود.

انتخاب اعضاى این کمیسیون به این صورت است که مجمع عمومى سازمان ملل با توجه به صلاحیت فردى کسانى را که در زمینه حقوق بین الملل صاحب نظر باشند به عنوان عضو این کمیسیون بر مى گزینند.

تعداد اعضاى این کمیسیون به ۳۴ نفر حقوقدان مى رسد و از آنجا که رئیس کمیسیون باید در سال جارى از میان نمایندگان کشورهاى آسیایى انتخاب مى شد، اعضاى آن به گونه اى اجماعى از میان ۸ نفر نماینده از قاره آسیا، یک حقوقدان را به عنوان رئیس برگزینند. بالاخره ۳۳ نفر نسبت به ریاست ممتاز بر کمیسیون اتفاق نظر پیدا مى کنند و او رئیس کمیسیون مى شود. کمیسیونى که وظیفه اش تشویق توسعه تدریجى حقوق بین الملل و تدوین آنها است واجلاسیه هاى آن هم در مقر اروپایى سازمان ملل متحد در ژنو تشکیل مى گردد.

شاید تبحر دکتر ممتاز در عرصه حقوق بین الملل و قدرت نفوذ کم نظیر او در چنین انتخابى نقش اساسى داشته است.

ممتاز علت گرایش پیدا کردن خود به مقوله حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه را اینگونه بیان مى کند: «افزایش خشونت در جهان، درگیرى هاى مسلحانه، جنگ، آوارگى، ظلمى که در حق غیرنظامیان وارد مى شود زمینه را براى فعالیت بیشتر در عرصه حقوق بشر باز مى کند و آدم احساس مى کند با فعالیت در این عرصه بیشتر مى تواند مثمر ثمر باشد».

وى حدود ۱۵ سال است که فقط در مقاطع فوق لیسانس و دکترا به تدریس در حوزه هاى حقوق بشر، حقوق مخاصمات و حقوق سازمانهاى بین المللى مشغول است.

«من دانشجویانم را خیلى دوست دارم وخیلى به آنها علاقه مندم، لطفى که دانشجویان ایرانى به من دارند در خارج از کشور وجود ندارد. اینجا من بیشتر احساس آرامش مى کنم. من کشورم را دوست دارم و تا آنجا که بتوانم به کشورم خدمت مى کنم».

او اعتقاد دارد که یک استاد صرفاً نباید به فکر درآمد باشد. وى که در هیأت هاى نمایندگى دولت ایرانى به خارج از کشور مى رود و روزانه حدود ۶۰ دلار دریافتى دارد، اقامت درخارج از کشور را که مى تواند منجر به کسب درآمد بیشترى براى او و خانواده اش باشد برماندن در زادگاهش ترجیح نمى دهد.

او بر این باور است که: «من فکر مى کنم به اندازه کافى خانواده ام در رفاه هستند. اگر من مى خواستم در خارج از کشور زندگى کنم در زمان ناامنى ناشى از جنگ باید مى رفتم و یا مثلاً باید وکیل مى شدم تا درآمد زیادى کسب کنم»؛ و اضافه مى کند: «هدف من این است که تا زمانى بتوانم تحقیق بکنم و به مملکت ام خدمت کنم و بکوشم دانشجویانى را تربیت کنم که جایگزین ما شوند».

خانم دکتر نسرین مصفا استاد دانشکده حقوق وعلوم سیاسى دانشگاه تهران دربارۀ استادش مى گوید: «ایشان فقط استاد ما نیستند، ایشان محور شاگردان شان هستند، امیدوارم همیشه مثل آفتاب باشند، همانطور که به ما رسم زندگى کردن را یاد دادند، امیدوارم که ما به عنوان شاگردان دکتر ممتاز بتوانیم به این جامعه خدمت کنیم».

دکتر درودیان در مراسم بزرگداشت دکتر ممتاز در دانشگاه تهران بیان داشت که آقاى دکتر ممتاز از در بزرگ وارد دانشگاه شدند و دکتر عراقى این نوع صحبت کردن دکتر درودیان را اینگونه تأویل مى کندکه برخى اساتید دانشگاه تحمیلى بوده اند ولى در مورد دکتر ممتاز وضعیت فرق مى کرده و دانشگاه با توجه به سطح معلومات و علم ایشان وى را استخدام نموده است.

دکتر ممتاز اینگونه به علایق خود اشاره مى کند:

«من خیلى سفر را دوست دارم، پیاده روى را هم خیلى دوست دارم ولى فرصت نمى کنم. از رانندگى هم بدم نمى آید، دوست دارم با ماشین بروم و مناطق مختلف ایران را ببینم که متأسفانه فرصت نمى کنم، با پسرم یک زمانى فوتبال بازى مى کردم».

در نهایت هم نقش روز افزون ایران در جامعه بین المللى را تمنا دارد.

دکتر جمشید ممتاز در یک نگاه

* جمشید ممتاز، متولد ۱۳۲۱

* اخذ دیپلم علوم طبیعى از دبیرستان پرووان پاریس، ۱۳۴۰ (۱۹۶۱)؛

* اخذ مدرک لیسانس حقوق سیاسى و عمومى از دانشکدۀ حقوق و اقتصاد دانشگاه پاریس، ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)؛

* اخذ مدرک لیسانس علوم سیاسى از مدرسۀ مطالعات سیاسى دانشگاه پاریس، ۱۳۴۷ (۱۹۶۸)؛

* اخذ مدرک فوق لیسانس(دیپلم) حقوق عمومى از دانشکدۀ حقوق دانشگاه پاریس ۲، ۱۹۶۸؛

* اخذ مدرک دکتراى حقوق بین الملل و حقوق عمومى از دانشگاه پاریس ۲، ۱۹۷۱؛

* عضو هیأت علمى دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰، ۷۴-۱۹۶۸؛

* استادیار دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴؛

* دانشیار دانشگاه تهران در سالهاى ۵۹ – ۱۳۵۴ و از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۶۵؛

* استاد دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۵ تا کنون؛

* عضو هیأت علمى دانشکدۀ روابط بین الملل وزارت خارجه درسالهاى ۸۰ – ۱۳۷۰؛

* مدیر گروه حقوق بشر دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۸۳؛

* عضو مؤسس و رئیس انجمن مطالعات حقوق بین الملل از سال ۱۳۸۱ تاکنون؛

* عضو انستیتو حقوق بشر سان رمو؛

* عضو انجمن حقوق بین الملل؛

* عضو انجمن فرانسوى حقوق بین الملل؛

* عضو شوراى آکادمى حقوق بین الملل لاهه؛

* مشاور حقوقى کمیته بین الملل صلیب سرخ؛

* عضو هیأت تحریریۀ سالنامۀ حقوق بشر دوستانه بین المللى در هلند؛

* دریافت نشان درجۀ ۲ علمى دانش از رئیس جمهور ایران، ۱۳۸۳؛

* تألیف ۶۰ مقاله به زبان هاى مختلف در زمینۀ حقوق بشر، حقوق بشر دوستانه، حقوق دریاها، حقوق محیط زیست، حقوق جنگ و تروریسم بین المللى در نشریات معتبر بین المللى؛

* تألیف کتاب حقوق دریاها، انجام طرح تحقیقاتى حقوق بین المللى جنگ ایران و عراق و موضع سازمان ملل، انجام طرح تحقیقى تعلیق مخاصمه و نظارت بر انجام طرح تقویت همکارى هاى بین المللى در زمینۀ حقوق بشر.

.

.

.

برای دریافت متن کامل زندگینامۀ دکتر جمشید ممتاز در قالب فایل PDF بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 

 ————————————————————————————————————————-
دکتر جمشید ممتاز – متولد ۱۳۲۱ ازمیر ترکیه – اخذ مدرک دکتراى حقوق بین الملل و حقوق عمومى از دانشگاه پاریس ۲ – عضو هیأت علمى دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰ – استاد تمام دانشگاه تهران – عضو شوراى آکادمى حقوق بین الملل لاهه – عضو هیأت تحریریۀ سالنامۀ حقوق بشر دوستانه بین المللى در هلند و . . .
دکتر جمشید ممتاز

از اساتید برجسته دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران است که در سال ۱۳۸۳ مدیر گروه حقوق بشر دانشکده مذکور شده، نشان درجه۲ علمى ایران را در همان سال از رئیس جمهور ایران دریافت کرده و به عنوان رئیس کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد نیز انتخاب شده است.

جمشید ممتاز متولد ۱۳۲۱ ازمیر ترکیه است. پدرش که دانش آموخته مدرسه نظامى سن سیر فرانسه بوده به سیاست روى آورده بود و در زمان تولد جمشید به عنوان کنسول ایران در ازمیر مشغول خدمت بوده است. بعد از تغییر محل خدمت پدرش به مصر مى رود و سال اول تا سوم ابتدایى را در مدرسه فرانسوى قاهره به تحصیل مى پردازد. در این سالها است که زبان عربى را هم فرا مى گیرد، زبانى که بعدها آن را از یاد مى برد. البته از خاطرات آنجا هم چیزهایى به یاد دارد.

فوتبال بازى کردن با بچه هاى قاهره اى و اینکه در ۹ سالگى زمانى که پدرش کاردار ایران در مصر بوده، دکتر مصدق را در سفارت ملاقات مى کند.

دکتر مصدق نخست وزیر ایران در سالهاى ۳۲ – ۱۳۳۰، در ۱۴ مهرماه ۱۳۳۰ تصمیم می گیرد شخصاً و به همراه دکتر حسین فاطمى(معاون سیاسى نخست وزیر)، حسین نواب(وزیر مختار ایران در هلند)، و جمعى از کمیسیون مختلط نفت، از جمله دکتر متین دفترى، درجلسه شوراى امنیت سازمان ملل حضور یابد و در ماجراى شکایت انگلیس از دولت ایران در قضیه ملى شدن صنعت نفتِ ایران، به دفاع از موضع ایران بپردازد. دکتر مصدق بعد از ۴۲ روز مذاکره با ترومن رئیس جمهور آمریکا و مک گى معاون وزیر خارجه آن کشور و حضور در جلسه سازمان ملل، آمریکا را ترک و پس از توقفى کوتاه در آمستردام وارد مصر مى شود و در واقع به دعوت نحاس پاشا نخست وزیر محبوب مصر براى سفر به آن کشور پاسخ مثبت مى دهد. نخست وزیر وقت ایران در زمان اقامتش میهمان خانواده جمشید ممتاز بوده و شبها به هتلى در قاهره مى رفته است.

دکتر ممتاز درباره آن ایام مى گوید:

«مردم قاهره به شدت از دکتر مصدق استقبال کردند و دور ساختمان سفارت ایران جمع شده بودند. اتفاقاً وقتى که دکتر مصدق به سفارت آمد من را بوسید. دانشگاه الازهر هم به ایشان دکتراى افتخارى اعطا کرد».

پس از سفر به فرانسه، جمشید ممتاز کلاسهاى چهارم تا هشتم تحصیلاتش را در مدرسه فرانسوى هاى تهران ادامه مى دهد و چند سال پایانى تحصیلات، دبیرستانش را در مدرسه شبانه روزى پرو وان پاریس طى مى کند و در سال ۱۳۴۰ دیپلم علوم طبیعى را دریافت می کند. سپس تحصیلات خود را در همان کشور در رشته حقوق تا مقطع دکترا ادامه مى دهد؛ تز دکتراى او «نظام حقوقى بستر زیر دریاها» بوده است.

«تزم در مورد بهره بردارى از منابع دریایی اى است مانند منگنز و کبالت که در بستر دریاها قرار دارد. آن زمان تصور مى شد که مى توان به سرعت از این منابع بهره بردارى کرد و عایدات فروش این منابع را براى اداى قروض کشورهاى جهان سومى در نظر گرفت».

استاد بانفوذ او – خانم باستید – که پدرش رئیس دیوان دائمى دادگسترى و شوهرش در چندین نوبت در فرانسه به مقام وزارت رسیده، کارى مى کند که شاگردش در زمان تحصیل در مقطع دکترا، به تدریس هم بپردازد.

در دانشکده حقوق پاریس ۱۰ استخدام مى شود و به مدت ۶ سال کار تدریس را دنبال مى کند. در سال ۱۳۵۳ به ایران باز مى گردد و استادیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران مى شود، در سال ۱۳۵۴ ، دانشیار دانشکده شده و در سال ۱۳۶۵ به مرتبه استادى ارتقا مى یابد.

اگر چه دکتر ممتاز تز دکترایش را درباره نظام حقوقى بستر زیر دریاها گذرانده است، اما کم کم به مقوله حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه تعلق خاطر پیدا مى کند و به شکلى دفاع از این مقوله ها به دغدغه فکرى این استاد برجسته ایرانى مبدل مى شود. در سال ۱۳۸۳ به عنوان مدیر گروه حقوق بشر دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران انتخاب شده و به شکلى جدى تر به فعالیت دراین حوزه مى پردازد.

جمشید ممتاز در زمان تحصیل در دانشگاه در سال ۱۹۶۲ با خانمى دانشجو و فرانسوى آشنا مى شود و بالاخره این آشنایى به ازدواج با یکدیگر منجر مى شود.

همسر دکتر ممتاز هم داراى مدرک دکتراى حقوق بین الملل از دانشگاه سوربن است و سالیان سال است که با همسر و سه فرزندش در ایران اقامت گزیده اند. به باور دکتر عراقى دیگر استاد برجسته دانشکده حقوق دانشگاه تهران، همسر دکتر ممتاز «زبان فارسى را به خوبى فرا گرفته واز هر ایرانى هم ایرانى تر شده».

دکتر ممتاز به عنوان ناظر اصلى در انجام طرح تقویت همکارى هاى بین المللى در زمینه حقوق بشر نیز تلاش ارزنده اى داشته است؛ دراین طرح، چگونگى ترویج و حمایت از حقوق بشر از طریق همکارى هاى بین المللى آنچنانکه درمنشور سازمان ملل متحد آمده مورد بحث قرار گرفته است.

دکتر ممتاز علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، در دانشگاههاى پاریس ۱ و پاریس ۲ ، پاریس ۱۰ ، پاریس ۱۳ ، دانشگاه ژنو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه فلوریدا و دانشگاه العین امارت هم تدریس داشته است.

این استاد دانشگاه عضو هیأت نمایندگى جمهورى اسلامى ایران در مجمع عمومى سازمان ملل متحد از نشست چهل و چهارم تا پنجاه و نهم و عضو هیأت نمایندگى ایران در کمیسیون آماده سازى براى سازمان منع استفاده از سلاحهاى شیمیایى است، همچنین نماینده و سرپرست گروه مشاوران حقوقى ایران در پروندۀ انهدام سکوهاى نفتى ایران(توسط آمریکا) در دیوان بین المللى دادگسترى در سالهاى ۲۰۰۳ – ۱۹۹۲ بوده است. از سال ۲۰۰۰ تاکنون عضو کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد است و در دوم ماه مه ۲۰۰۵(اردیبهشت ۱۳۸۴) به عنوان رئیس این کمیسیون انتخاب شده است. قبل ازایشان، دکتر احمد متین دفترى در سالهاى ۶۱ – ۱۹۵۷ به عضویت این کمیسیون درآمده بود.

انتخاب اعضاى این کمیسیون به این صورت است که مجمع عمومى سازمان ملل با توجه به صلاحیت فردى کسانى را که در زمینه حقوق بین الملل صاحب نظر باشند به عنوان عضو این کمیسیون بر مى گزینند.

تعداد اعضاى این کمیسیون به ۳۴ نفر حقوقدان مى رسد و از آنجا که رئیس کمیسیون باید در سال جارى از میان نمایندگان کشورهاى آسیایى انتخاب مى شد، اعضاى آن به گونه اى اجماعى از میان ۸ نفر نماینده از قاره آسیا، یک حقوقدان را به عنوان رئیس برگزینند. بالاخره ۳۳ نفر نسبت به ریاست ممتاز بر کمیسیون اتفاق نظر پیدا مى کنند و او رئیس کمیسیون مى شود. کمیسیونى که وظیفه اش تشویق توسعه تدریجى حقوق بین الملل و تدوین آنها است واجلاسیه هاى آن هم در مقر اروپایى سازمان ملل متحد در ژنو تشکیل مى گردد.

شاید تبحر دکتر ممتاز در عرصه حقوق بین الملل و قدرت نفوذ کم نظیر او در چنین انتخابى نقش اساسى داشته است.

ممتاز علت گرایش پیدا کردن خود به مقوله حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه را اینگونه بیان مى کند: «افزایش خشونت در جهان، درگیرى هاى مسلحانه، جنگ، آوارگى، ظلمى که در حق غیرنظامیان وارد مى شود زمینه را براى فعالیت بیشتر در عرصه حقوق بشر باز مى کند و آدم احساس مى کند با فعالیت در این عرصه بیشتر مى تواند مثمر ثمر باشد».

وى حدود ۱۵ سال است که فقط در مقاطع فوق لیسانس و دکترا به تدریس در حوزه هاى حقوق بشر، حقوق مخاصمات و حقوق سازمانهاى بین المللى مشغول است.

«من دانشجویانم را خیلى دوست دارم وخیلى به آنها علاقه مندم، لطفى که دانشجویان ایرانى به من دارند در خارج از کشور وجود ندارد. اینجا من بیشتر احساس آرامش مى کنم. من کشورم را دوست دارم و تا آنجا که بتوانم به کشورم خدمت مى کنم».

او اعتقاد دارد که یک استاد صرفاً نباید به فکر درآمد باشد. وى که در هیأت هاى نمایندگى دولت ایرانى به خارج از کشور مى رود و روزانه حدود ۶۰ دلار دریافتى دارد، اقامت درخارج از کشور را که مى تواند منجر به کسب درآمد بیشترى براى او و خانواده اش باشد برماندن در زادگاهش ترجیح نمى دهد.

او بر این باور است که: «من فکر مى کنم به اندازه کافى خانواده ام در رفاه هستند. اگر من مى خواستم در خارج از کشور زندگى کنم در زمان ناامنى ناشى از جنگ باید مى رفتم و یا مثلاً باید وکیل مى شدم تا درآمد زیادى کسب کنم»؛ و اضافه مى کند: «هدف من این است که تا زمانى بتوانم تحقیق بکنم و به مملکت ام خدمت کنم و بکوشم دانشجویانى را تربیت کنم که جایگزین ما شوند».

خانم دکتر نسرین مصفا استاد دانشکده حقوق وعلوم سیاسى دانشگاه تهران دربارۀ استادش مى گوید: «ایشان فقط استاد ما نیستند، ایشان محور شاگردان شان هستند، امیدوارم همیشه مثل آفتاب باشند، همانطور که به ما رسم زندگى کردن را یاد دادند، امیدوارم که ما به عنوان شاگردان دکتر ممتاز بتوانیم به این جامعه خدمت کنیم».

دکتر درودیان در مراسم بزرگداشت دکتر ممتاز در دانشگاه تهران بیان داشت که آقاى دکتر ممتاز از در بزرگ وارد دانشگاه شدند و دکتر عراقى این نوع صحبت کردن دکتر درودیان را اینگونه تأویل مى کندکه برخى اساتید دانشگاه تحمیلى بوده اند ولى در مورد دکتر ممتاز وضعیت فرق مى کرده و دانشگاه با توجه به سطح معلومات و علم ایشان وى را استخدام نموده است.

دکتر ممتاز اینگونه به علایق خود اشاره مى کند:

«من خیلى سفر را دوست دارم، پیاده روى را هم خیلى دوست دارم ولى فرصت نمى کنم. از رانندگى هم بدم نمى آید، دوست دارم با ماشین بروم و مناطق مختلف ایران را ببینم که متأسفانه فرصت نمى کنم، با پسرم یک زمانى فوتبال بازى مى کردم».

در نهایت هم نقش روز افزون ایران در جامعه بین المللى را تمنا دارد.

دکتر جمشید ممتاز در یک نگاه

* جمشید ممتاز، متولد ۱۳۲۱

* اخذ دیپلم علوم طبیعى از دبیرستان پرووان پاریس، ۱۳۴۰ (۱۹۶۱)؛

* اخذ مدرک لیسانس حقوق سیاسى و عمومى از دانشکدۀ حقوق و اقتصاد دانشگاه پاریس، ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)؛

* اخذ مدرک لیسانس علوم سیاسى از مدرسۀ مطالعات سیاسى دانشگاه پاریس، ۱۳۴۷ (۱۹۶۸)؛

* اخذ مدرک فوق لیسانس(دیپلم) حقوق عمومى از دانشکدۀ حقوق دانشگاه پاریس ۲، ۱۹۶۸؛

* اخذ مدرک دکتراى حقوق بین الملل و حقوق عمومى از دانشگاه پاریس ۲، ۱۹۷۱؛

* عضو هیأت علمى دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰، ۷۴-۱۹۶۸؛

* استادیار دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴؛

* دانشیار دانشگاه تهران در سالهاى ۵۹ – ۱۳۵۴ و از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۶۵؛

* استاد دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۵ تا کنون؛

* عضو هیأت علمى دانشکدۀ روابط بین الملل وزارت خارجه درسالهاى ۸۰ – ۱۳۷۰؛

* مدیر گروه حقوق بشر دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۸۳؛

* عضو مؤسس و رئیس انجمن مطالعات حقوق بین الملل از سال ۱۳۸۱ تاکنون؛

* عضو انستیتو حقوق بشر سان رمو؛

* عضو انجمن حقوق بین الملل؛

* عضو انجمن فرانسوى حقوق بین الملل؛

* عضو شوراى آکادمى حقوق بین الملل لاهه؛

* مشاور حقوقى کمیته بین الملل صلیب سرخ؛

* عضو هیأت تحریریۀ سالنامۀ حقوق بشر دوستانه بین المللى در هلند؛

* دریافت نشان درجۀ ۲ علمى دانش از رئیس جمهور ایران، ۱۳۸۳؛

* تألیف ۶۰ مقاله به زبان هاى مختلف در زمینۀ حقوق بشر، حقوق بشر دوستانه، حقوق دریاها، حقوق محیط زیست، حقوق جنگ و تروریسم بین المللى در نشریات معتبر بین المللى؛

* تألیف کتاب حقوق دریاها، انجام طرح تحقیقاتى حقوق بین المللى جنگ ایران و عراق و موضع سازمان ملل، انجام طرح تحقیقى تعلیق مخاصمه و نظارت بر انجام طرح تقویت همکارى هاى بین المللى در زمینۀ حقوق بشر.

.

.

.

برای دریافت متن کامل زندگینامۀ دکتر جمشید ممتاز در قالب فایل PDF بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 

 —————————————————-
دکتر امیر ناصر کاتوزیان – متولد ۱۳۱۰ – ملقب به پدر علم حقوق ایران – اولین دانشجوی فارغ التحصیل مقطع دکترای حقوق(خصوصی) در ایران – استاد تمامِ دانشگاه تهران و . . .
دکتر امیر ناصر کاتوزیان

دکتر کاتوزیان متولد ۱۳۱۰  در محله دردار تهران می باشد. دوران ابتدایى اش را در دبستان اقبال در خیابان «شهباز» به اتمام رسانده و دوران دبیرستان را در دبیرستان علمیه طى مى کند و پس از نقل مکان به خیابان «آب منگل» در خیابان رى در همان دبیرستان مى ماند تا اتمام این دوران. دکتر کاتوزیان با کلاس پنجم نظام قدیم رشته علمى را دنبال مى کند و در کلاس ششم آن زمان رشته ادبى را انتخاب مى کند، در همان رشته ادبى در ایران شاگرد اول مى شود و موفق به دریافت مدال درجه ۲ علمى براى اولین بار در ایران مى شود؛ همین دریافت مدال مشوق او مى شود براى ادامه تحصیل. او با انتخاب رشته حقوق تحصیلات خود را در دانشگاه ادامه مى دهد و در این رشته موفق به کسب مدال درجه یک علمى این رشته مى شود.

با فوت پدر در سال دوم دانشگاه ضربه بزرگى به دکتر کاتوزیان وارد مى شود و این ضربه باعث مى شود تا او از رفتن به وزارت امورخارجه پشیمان شود و رشته قضا را انتخاب کند. او در این رشته در مقاطع مختلف تا دکترا همواره با عنوان شاگرد اولى فارغ التحصیل مى شود و رساله اش را در سال ۱۳۳۹ باعنوان «وصیت» به پایان مى رساند و به دفعات متعدد به کشورهاى فرانسه و انگلیس و آمریکا سفر مى کند. در آنجا غور و تفحص بسیار مى کند. با این حال علاقه وافر او به فقه باعث مى شود تا مطالعات فراوانى را هم در این زمینه داشته باشد. همین امر باعث مى شود تا زبان عربى را به همان اندازه بداند که در زبان فرانسوى و انگلیسى متبحر شده بود.

در سال ۱۳۳۲ اولین مقاله استاد در مجله کانون وکلاى آن زمان به چاپ مى رسد و سلسله مقالاتش در این باره ادامه پیدا مى کند تا اولین کتاب او تحت عنوان «وصیت همزمان» با اتمام دوره دکترى به چاپ برسد. دکتر ناصرکاتوزیان اولین دانشجوى ایرانى است که موفق به اخذ مدرک دکتراى حقوق در ایران و دانشگاه تهران شده است. او در سال ۱۳۳۳ در سن ۲۳ سالگى ازدواج مى کند که حاصل آن دو فرزند پسر است که یکى از آنها دکتراى روانشناسى بالینى دارد و در حال حاضر مقیم آمریکا است و دیگرى مهندس الکترونیک است و در همان دیار زندگى مى کند.

(برای خواندن زندگینــامۀ کامل جنـاب آقــای دکتر کـــاتـوزیـان، کتاب «از کجا آمده ام . . . زندگی من» را مطالعه فرمایید، خواندن این کتاب به تمام علاقه مندان به علم حقوق و تمام دوست داران استاد کاتوزیان، توصیه می شود).

از دکتر ناصر کاتوزیان تاکنون ۴۵ جلد تالیف و تحقیق منتشر شده است که حجم برخی ازآنها به ۹۰۰ صفحه مى رسد.

در ادامه به معرفی آثار ارزشمند ایشان می پردازیم(این کارنامه توسط جناب آقای دکتر ناصر کاتوزیان تنظیم شده است):

الف) فهرست کتاب ها

۱. مقدمه علم حقوق(تاکنون ۴۲ بار چاپ شده از ۱۳۴۷ به بعد)، آخرین ناشر شرکت سهامی انتشار(۱۳۸۱ به بعد).

۲. کلیات حقوق، نظریه عمومی، شرکت سهامی انتشار(۱۳۷۹ به بعد).

۳. فلسفه حقوق(۳ جلد)، شرکت سهامی انتشار(۱۳۷۷ به بعد).

۴. قواعد عمومی قراردادها(۵ جلد)، شرکت سهامی انتشار(۱۳۷۲به بعد).

۵. عقود معین(۴ جلد)، شرکت سهامی انتشار و کتابخانه گنج دانش(۱۳۶۴ به بعد).

۶. نظریه عمومی تعهدات، نشر دادگستر، ۱۳۸۰.

۷. خانواده(۲جلد)، شرکت سهامی انتشار، ۱۳۷۵.

۸. اعمال حقوقی، شرکت سهامی انتشار، ۱۳۷۰.

۹. ابقاع، نظریه عمومی ـ ابقاع معین، نشر دادگستر(۱۳۷۰ به بعد).

۱۰. الزامهای خارج از قرارداد(ضمان قهری)(۲ جلد)، دانشگاه تهران، ۱۳۷۸.

۱۱. تحولات حقوقی خصوصی، دانشگاه تهران، ۱۳۸۰.

۱۲. مسوولیت ناشی از حوادث رانندگی، دانشگاه تهران، ۱۳۸۰.

۱۳. قانون مدنی در نظم کنونی، نشر میزان، ۱۳۸۲.

۱۴. اموال و مالکیت، نشر دادگستر، ۱۳۷۸.

۱۵. وصیت در حقوق مدنی ایران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۲.

۱۶. ارث، نشر دادگستر، ۱۳۷۶.

۱۷. حقوق انتقالی، نشر دادگستر، ۱۳۷۵.

۱۸. گامی به سوی عدالت(۲ جلد)، دانشکده حقوق، ۱۳۷۹.

۱۹. توجیه و نقد رویه قضایی، نشر دادگستر، ۱۳۷۷.

۲۰. عدالت قضایی، نشر دادگستر، ۱۳۷۸.

۲۱. اثبات و دلیل اثبات(۲ جلد)، نشر میزان، ۱۳۶۲(جلد اول)، ۱۳۸۳(جلد دوم).

۲۲. گذری بر انقلاب ایران، شخصی، ۱۳۶۰.

۲۳. درسهایی از عقود معین(۲جلد)، کتابخانه گنج دانش، ۱۳۸۱.

۲۴. دوره مقدماتی، حقوق خانواده، نشر دادگستر ، نشر میزان،۱۳۸۰.

۲۵. اعتبار امر قضاوت شده.

۲۶. وقایع حقوقی.

۲۷. آزادی اندیشه و بیان، سازمان ملل .

۲۸. مسوولیت ناشی از عیب تولید، دانشگاه تهران، ۱۳۸۲.

۲۹. سفته، وصیت و ارث، دوره مقدماتی، نشر دادگستر.

۳۰. مبانی حقوق عمومی.

۳۱. گویاتر از گفتارها، انتشارات دانشگاه تهران.

ب) فهرست مقالات

با توجه به اینکه پاره ای از مقاله ها(مانند “اثر عقد ضمان” و “عدم تاثیر قوانین درگذشته” و “دوره مقدماتی حقوق مدنی” و “اعتبار قضیه محکومبها”) به طور مســـلســــل و در چندیـــن شماره مجله با موضوعهای مختلف چاپ شده و بسیاری از مقاله ها در دسترس نبـــــود، تخـــمین زده میــشود که جمع مقاله ها حدود ۴۰۰ بشود ـ ناصر کاتوزیان.

۱.  “اثر عقد ضمان”، مجله کانون وکلای دادگستری، بهمن ۱۳۳۲ تا دی ۱۳۳۴.

۲. “عدم تاثیر قوانین در گذشته”، مجله حقوقی وزارت دادگستری،۱۳۴۲.

۳. “تشخیص مطابقت قوانین عادی با قانون اساسی”، مجله حقوقی دادگستری، ۱۳۳۵.

۴. “اعتبار قضیه محکوم بها”، مجله حقوقی، در سلسله مقالات متعدد، ۱۳۳۸.

۵. “تفسیر قانون”، مجله حقوقی در ۲ شماره، ۱۳۳۷.

۶. “دوره مقدماتی حقوق مدنی”، مجله حقوقی، ۱۳۳۶.

۷. “مرور زمان اجراء اسناد رسمی”، مجله کانون وکلایدادگستری، ش ۴۲، ۱۳۳۴.

۸. ” مرور زمان اسناد تجاری”، مجله حقوقی، ۲ ش، ۱۳۳۶،ش۴۷.

۹. “مقدمه ای بر جمهوری اسلامی”، مجله جنبش ، ۱۳۵۷.

۱۰. “صلح و عدالت و نیروی هسته ای”، مجله نگین، ترجمه ازفرانسه، ۱۳۳۱.

۱۱. “دولت خدمتگزار و مسوول به جای دولت حاکم”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۱۲. “حافظ نظم یا بازوی عدالت”، مجله جنبش، ۱۳۵۹.

۱۳. “خانواده و دولت”، مجله جنبش، ۱۳۵۹.

۱۴. “پیامی به مجلس خبرگان”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۱۵. “آزادی و حدود آن در اسلام”، ۱۳۵۹.

۱۶. “آزادی مطبوعات و گوشه ای از آئینه تاریخ”، مجله جنبش،۱۳۵۷.

۱۷. “آزادی اندیشه در قانون اساسی و قانون مطبوعات”، ایرانفردا، ۱۳۷۷.

۱۸. “مقدمه ای بر حقوق عمومی”، ۱۳۷۷.

۱۹. “مبانی فلسفی و حقوقی آزادی”، ۱۳۷۶.

۲۰. “اهمیت ذاتی قانون و فنون قانونگذاری”، ۱۳۷۷.

۲۱. “حکومت عقل به جای حکومت زور در روابط بین المللی”،۱۳۵۸.

۲۲. “پیوندهای ناموزون در پیشنویس قانون اساسی”، ۱۳۵۸.

۲۳. “نقدی تحلیلی بر پیشنویس قانون اساسی”، ۱۳۵۸ در چندمقاله.

۲۴. “لزوم پاسداری از قانون اساسی”، ۱۳۵۸.

۲۵. “در جستجوی راه وحدت”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۲۶. “جایگاه حقوق اسلامی در نظم حقوقی”، ۱۳۶۸.

۲۷. “شوراهای محلی و دموکراسی”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۲۸. “دانشگاه در جهان امروز”، ۱۳۶۳.

۲۹. “طرح سازمان ملی دانشگاهیان و دورنمای اداره دانشگاهها”، ۱۳۵۷.

۳۰. “آرایش یا پیرایش”، ۱۳۵۸.

۳۱. “بی اعتباری رژیم و نقش دادگستری”، ۱۳۵۷.

۳۲. “تحولات نظام حقوقی پس از انقلاب اسلامی”، ۱۳۵۸.

۳۳. “درباره دادگاه خلق دولت”، ۱۳۵۷.

۳۴. “ثروت خاندانهای سلطنتی و نحوه رسیدگی به آن”، ۱۳۵۷.

۳۵. “قوانین کیفری خفیف تر”، مجله دانشکده، ۱۳۷۰ .

۳۶. “جرایم مطبوعاتی”، ۱۳۷۶.

۳۷. “امر به معروف و نهی از منکر یا عامل انقلاب فرهنگی وسیاسی”، ۱۳۵۷.

۳۸. “گذری بر انقلاب ایران”، ۱۳۶۰.

۳۹. “پیوند مذهب و انقلاب در ایران”، ۱۳۵۸.

۴۰. “سکوت تحمیلی”، مجله جنبش، ۱۳۵۹.

۴۱. “جشن استقلال الجزایر و آموختنیها”، مجله جنبش، ۱۳۵۹.

۴۲. “شکوه همبستگی ملی و پاسداری از آن”، ۱۳۵۷.

۴۳. “تفسیر و اجرای قوانین در سایه قانون اساسی”، ۱۳۷۵.

۴۴. “ارتباط فقه با حقوق و نقش آن در قانونگذاری”، خراسان، ش ۹۱ – ۱۴۴۹۰.

۴۵. “قوه قضائیه باید از سیاست پرهیز کند”، مجله پیام امروز، ش۳۳، ۱۳۷۰.

۴۶. “حقوق، رسوب تاریخی اخلاق”، ایران فردا، ش ۱۰.

۴۷. “عدالت معاوضی در قراردادها”، ۱۳۷۲.

۴۸. ” گذشته و آینده: دو نیم از یک حقیقت”، مجله کانون وکلا، دوره جدید، ش ۵ و ۶.

۴۹. “استصحاب: حکومت یقین بر شک”، نشریه دانشکده حقوق، ۱۳۶۰.

۵۰. “سخنی درباره عدالت”، مجله عدالت، ۱۳۷۲.

۵۱. “فلسفه فقه”، مجله نقد و نظر، ۱۳۷۵.

۵۲. “عدالت”، نشریه دانشکده.

۵۳. “سیر پیدایش اندیشه شخصیت حقوقی وقف در اسلام”، میراث جاویدان، ۱۳۷۲.

۵۴. “مسوولیت دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی”، مجله دانشکده حقوق، ش ۲۵.

۵۵. “تحول نهاد وقف و دورنمای آینده آن”، نشریه دانشکده حقوق، مجله نقد و نظر، ۷۹ – ۱۳۷۸٫

۵۶. “توجیه و مبنای تضامن غاصبان (ترتب ایادی) در فقه”، میراث جاویدان.

۵۷. “حق حبس و تسلیم منفعت در اجاره اشخاص”، مجله حقوقی دادگستری، ۱۳۳۹.

۵۸. “نقدی تحلیلی بر قانون روابط موجر و مستاجر مصوب۱۳۷۶/۵/۲۶”، مجله دانشکده، ۱۳۷۶.

۵۹. “سوء استفاده از حق یا تقصیر در اجرای حق”، مجله دانشکده حقوق، ش ۲۱.

۶۰. “تعلیق در تعهدات، تحولات حقوق خصوصی”، دانشگاه تهران.

۶۱. “مبنای حقوقی انفساخ عقد جایز در اثر مرگ و حجر یکی ازدو طرف”، مجله دانشکده حقوق، ش ۲۵.

۶۲. “طبیعت قراردادهای الحاقی”، مجله مجتمع قضایی قم، ۱۳۷۷.

۶۳. “اثر قراردادها در مسوولیت مدنی”، مجله حقوقی دادگستری، ش ۴.

۶۴. “استنباط احکام مدنی از قوانین”، مجله حقوقی دادگستری، ش ۱، ۱۳۴۲.

۶۵. “تضمین ایمنی بیع”، مجله حقوق دادگستری، ش ۶.

۶۶. “نقش قراردادهای خصوصی در نکاح”، مجله دانشکده حقوق، ش ۳۰.

۶۷. “ضمانت اجرای ماده ۲۸۴ قانون تجارت”، مجله حقوقیوزارت دادگستری، ۱۳۳۸.

۶۸. “فقه سنتی، فقه پویا”، پیام هاجر، ۱۳۶۶.

۶۹. “خطای ورزشی و مسوولیت ورزشی”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۷۲.

۷۰. “اهمیت شناخت مبنای التزام به عقد و تحول آن در تاریخ حقوق”، مجله دانشکده حقوق.

۷۱. “ارزش سنت و جذبه عدالت در توارث همسران”، مجله دانشکده حقوق و نقد و نظر، ۱۳۷۸.

۷۲. “معمای تجدید نظر در احکام و تعارض نیروهای اجتماعی”، مجله دانشکده حقوق.

۷۳. “عصر تجربه و حقوق تجربی، اصول جبران خسارت در نظام حقوقی امریکا”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۷۷.

۷۴. “Lesion Contriacts” مجله دانشکده حقوق ایران و دانشکده حقوق ویسکانسین، ۱۹۷۰.

۷۵. “مظلومی به نام دانشگاه”، مجله جنبش، ۱۳۵۹.

۷۶. “حاکمیت در جمهوری اسلامی”، مجله جنبش، ش ۵۳ و ۵۴، ۱۲ شهریور ۱۳۵۸.

۷۷. “حقوق و اخلاق”، مجله جنبش، نهم مهر ۱۳۵۸.

۷۸. “شورای نگهبان و سوء تفاهم”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۷۹. “ما و قانون اساسی”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۰. “ابهام در وضع دانشگاه”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۱. “بعدی تازه و خطرناک در انقلاب ایران”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۲. “منطقه ای کردن انتخابات یا تجزیه حق حاکمیت”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۳. “پیوند مذهب و انقلاب در ایران”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۴. “خبر تاسفآور هفته”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۵. “دادگستری در انتظار تجربه ای تازه”، مجله جنبش، ۱۳۵۸.

۸۶. “انقلاب فرهنگی و تعطیل دانشگاهها”، مجله جنبش، ۱۳۵۹.

۸۷. “سرنوشت قانون اساسی در قوه قضائیه”، انقلاب اسلامی، ۱۳۵۹.

۸۸. “پیمان آزادی گروگانها”، میزان، انقلاب اسلامی، ۱۳۵۹.

۸۹. “مبانی نظم و آرامش در دانشگاه”، ۱۳۵۹.

۹۰. “گذری بر تدوین اولین پیشنویس قانون اساسی”، نشریه حقوق اساسی، ۱۳۸۲.

۹۱. “سهم عدالت در قضاوت”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۸۲.

۹۲. “کارشناسی، علم و تجربه در خدمت عدالت”، مجله جنبش، ۱۳۵۸، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۸۲.

۹۳. “رابطه فقه و حقوق”، نامه مفید، ش ۴۲، ۱۳۸۳.

۹۴. “اصول منطقی حاکم بر تفسیر قانون اساسی”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۸۴.

۹۵. “اماره و اثبات”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۸۴.

۹۶. “آیین رسیدگی به اصالت سند”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۸۳.

۹۷. “پژوهش در خدمت عدالت”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۸۳.

۹۸. “ستایش قرارداد یا اداره قرارداد”، مجله دانشکده حقوق،۱۳۸۰.

۹۹. “نقد قانونگرایی افراطی”، دانشکده حقوق، ۱۳۷۹، نقد و نظر، سال ۶، ش ۳ و۴.

۱۰۰. “سهم عدالت در زندگی اجتماعی و حقوقی”، مجله دانشکده حقوق.

۱۰۱. “تطور حقوق مدنی”، مجله همبستگی، ش ۳۳، ۱۳۷۹.

۱۰۲. “حقوق زنان”، یاس نو، ش ۲۰۸، ۱۳۸۲.

۱۰۳. “بررسی قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلابدر امور مدنی”، اطلاعات، ۱۳۷۹.

۱۰۴.”جرم سیاسی و حمایت از مجرمان سیاسی”، حیات نو، ۱۳۷۹.

۱۰۵. “اهمیت و اثر اخلاق اسلامی و دستاوردهای علوم جدید درسیاست کیفری”، جهان اندیشه، سال ۱، ش ۷، ۱۳۵۹.

۱۰۶. “گر ایمن کنی مردمان را به داد”، اطلاعات، ۵ اردیبهشت۱۳۸۰.

۱۰۷. “نیرنگ به قانون در روابط موجر و مستاجر”، مجله دانشکده حقوق، ۱۳۷۸.

۱۰۸. “توالد بدون عشق”، مجله کانون وکلا.

۱۰۹. “مسوولیت ظهرنویسان و ضامنان چک”، مجله کانون وکلا.

۱۱۰. “دعوای اخذ به شفعه”، مجله کانون وکلا.

۱۱۱. “احراز رشد کودک پس از بلوغ، نقد رویه قضایی”، مجله کانون وکلا.

۱۱۲. “ماهیت و آثار قولنامه”، مجله کانون وکلا.

۱۱۳. “دعاوی قولنامه همراه با وجه التزام”، مجله کانون وکلا.

۱۱۴. “معامله وکیل با خود”، مجله کانون وکلا.

۱۱۵. “ماهیت و قلمرو دیه، زیان ناشی از جرم”، مجله دانشکده حقوق، مجله کانون وکلا۱۶۴.

برای دریافت متن کامل زندگینامۀ دکتر امیر ناصر کاتوزیان و آثار ایشان بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 

 ———————————————————————————-
دکتر بهروز اخلاقی – متولد ۱۳۱۶ در بندر ترکمن – دریافت مدرک دکتــــری دولتــی در حــقوق خصوصی از دانشکدۀ حقوق و علوم اقتصادی دانشگاه اِکس – مارسی فرانسه – استاد تمام وقت دانشگاه تهران و . . .
دکتر بهروز اخلاقی

دکتر بهروز اخلاقی متولد ۱۳۱۶ در بندر ترکمن می باشند، تحصیلات ابتدایی خود را نیز در آنجا به پایان رسانید و در سال ۱۳۴۰ مدرک دیپلم خود را از دبیرستان بوعلی سینای تهران دریافت نمود. در سال ۱۳۴۳ موفق به اخذ لیسانس رشتۀ حقوق قضائی از دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران گردید. در سال ۱۳۵۰ موفق به دریافت مدرک دکتــــری دولتــی در حــقوق خصوصی از دانشکدۀ حقوق و علوم اقتصادی دانشگاه اِکس –  مارسی فرانسه گردید. همچنین در طی سال های ۵۶ – ۱۳۵۵ با طی دورۀ حقوق تجارت و تجارت بین الملل در دانشکدۀ حقوق دانشگاه آکسفورد، موفق به اخذ مدرک این دوره گردید.

 

زمینۀ اصلی فعالیت های دکتر اخلاقی حقوق تجارت، حقوق تجارت بین الملل، قراردادهای تجاری بین المللی، سرمایه گذاری خارجی، مشاوره در خصوص پروژه های نفت و گاز، معدن و ارتباطات رادیویی و سایر موارد مرتبط می باشد. ایشان همیشه بر این نکته تأکید می کنند که تنها در زمینۀ تخصصی خودشان به فعالیت می پردازند و به سایر پرونده های حقوقی از جمله پرونده های جزایی، ثبتی و . . . وارد نمی شوند و توصیۀ ایشان به دانشجویان حقوق و وکلای جوان این است که در قالب گروه و به صورت تخصصی به فعالیت بپردازند، موردی که به قول ایشان در ایران بسیار نادر است.

علاقه به کار گروهی باعث گردید تا ایشان در سال ۱۳۵۸ دفتر حقوق بین المللی دکتر بهروز اخلاقی و همکاران را تأسیس نمایند که در آن از وجود افراد ممتاز در زمینۀ حقوق تجارت و حقوق تجارت بین الملل از جمله آقایان فرهاد امام و محمد علی دمر چیلی و . . . که اکثراً از شاگردان ممتاز ایشان می باشند، نیز بهره می برند.

تسلط به زبان های انگلیسی، فرانسوی و عربی در کنار علم و تجربۀ بالا و شاخص بودن دکتر اخلاقی در سطح بین المللی سبب گردیده است که سازمان های بین المللی و شرکت های معتبر خارجی و داخلی برای مشاوره، انعقاد قراردادهای بین المللی و سرمایه گذاری هایی که می خواهند در ایران و یا خارج از ایران انجام دهند، همیشه به دفتر حقوق بین الملل دکتر بهروز اخلاقی و همکاران به چشم یک گزینۀ مطمئن بنگرند. از جمله سازمان ها و شرکت هایی که تاکنون دفتر ایشان را به عنوان مشاور حقوقی خود انتخاب کرده اند می توان به بانک جهانی، صندوق بین المللی پول، شرکت توتال فرانسه، شرکت هواپیمایی بریتانیا و . . . اشاره کرد که تنها به عنوان چند نمونه در اینجا ذکر گردید.

از جمله آثار دکتر اخلاقی می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

الف. جزوات درسی:

۱٫ حقوق تجارت – تحلیل پاره‎ای از مباحث: نظریه عمومی حاکم بر اسناد تجاری و قراردادهای تجاری، دوره کارشناسی ارشدِ رشته حقوق خصوصی، انتشارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی؛

۲٫ حقوق تجارت بین الملل، دوره کارشناسی ارشدِ رشته حقوق خصوصی، انتشارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی؛

۳٫ حقوق تجارت بین الملل، دوره دکتریِ رشته حقوق خصوصی، انتشارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی؛

۴٫ حقوق تجارت تطبیقی، دوره دکتریِ رشته حقوق خصوصی، انتشارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی؛

۵٫ حقوق تجارت پیشرفته، دوره دکتریِ رشته حقوق خصوصی، انتشارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی.

ب. ترجمه:

۱٫ حقوق تجارت بین‎الملل تألیف پروفسور اشمیتوف با همکاری تعدادی از دانشجویان دوره کارشناسی ارشد، سال ۱۳۷۸؛

۲٫ اصول قراردادهای تجاری بین‎المللی از انتشارات موسسه بین‎المللی یکنواخت کردن حقوق خصوصی(رم) با همکاری دکتر فرهاد امام، سال ۱۳۷۹؛

۳٫ حقوق اتحادیه اروپا، با همکاری دکتر وحید اشتیاق و دکتر پرویز پرویزیان، سال ۱۳۸۰.

ج. مقالات:

تعداد زیادی مقاله که در مجلات حقوقی ایرانی و بین المللی به چاپ رسیده اند.

ایشان پس از تکمیل تحصیلات و بازگشت به کشور، به عنوان استاد تمام وقت دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شروع به فعالیت نمودند و هم اکنون با درجۀ دانشیار به تعلیم شاگرد در مقطع دکتری می پردازند.

به عنوان حسن ختام نگاهی خواهیم داشت به فعالیت های این استاد عالی مقام:

  • مشاور حقوقی بانک اعتبارات ایران سابق (بانک تجارت) از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۳؛
  • استاد تمام وقت دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۰ تا کنون؛
  • مدیر گروه حقوق عمومى دانشکده حقوق دانشگاه تهران ۵۷-۱۳۵۵؛
  • استادیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۰؛
  • دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۵ تاکنون؛
  • مؤسس دفتر حقوقی بین‎المللی دکتر بهروز اخلاقی و همکاران از سال ۱۳۵۸ تا کنون؛
  • عضو کانون وکلاى دادگسترى مرکز از سال ۱۳۶۰ تاکنون و همچنین عضو کمیسیون روابط بین الملل کانون وکلای دادگستری مرکز؛
  • عضو انجمن بین المللى وکلاى دادگسترى (IBA)؛
  • عضو کانون وکلاى دادگسترى آمریکا (ABA)؛
  • عضو انجمن حقوقى آسیا و اقیانوسیه (Law Asia)؛
  • عضو مرکز مطالعات حقوق بین المللى (CILS)؛
  • عضو کنسرسیوم حقوق تجارت بین الملل (IBLC)؛
  • عضو و داور در مرکز داوری اتاق ایران(ACIC)؛
  • مؤسس و مدیر انجمن حقوق خصوصى ایران از سال تأسیس (۱۳۷۵) تاکنون.

.

.

.
برای دریافت متن کامل زندگینامۀ دکتر بهروز اخلاقی در قالب فایل PDF بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

 —————————————
دکتر محمود عرفانی – متولد ۱۳۱۶ – اخذ دکترای دولتی حقوق از دانشگاه پاریس ۲ و . . .
دکتر محمود عرفانی
دکتر محمود عرفانی استاد دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران و وکیل دادگستری در سال ۱۳۱۶ در شهر سردسیر اردبیل متولد شد و تحصیلات ابتدائی خود را در مدرسۀ انوری و بخشی از تحصیلات متوسطه را در دبیرستان صفوی به پایان رساند؛ سپس به همراه خانواده اش به تهران مهاجرت نمود و دیپلم خود را در تهران اخذ کرد.پس از اخذ لیسانس حقوق از دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران، در سال ۱۳۴۹ جهت ادامۀ تحصیل به فرانسه عزیمت نمود و مدرک فوق لیسانس خود را در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه پاریس ۲ اخذ نمود؛ایشان در سال ۱۳۵۵ از همان دانشگاه از پایان نامۀ خود در زمینۀ حقوق تجارت با مطالعۀ تطبیقی در حقوق فرانسه، آلمان، انگلیس و ایلات متحدۀ آمریکا با حضور ۵ استاد مشهور فرانسوی دفاع کرده و موفق به اخذ دکترای دولتی حقوق گردید که با هرینۀ وزارت علوم فرانسه به صورت کتاب تکثیر شده است.مهمترین آثار ایشان عبارتند از: حقوق تجارت در ۵ جلد، حقوق تجارت به زبان ساده، حقوق تجارت بین الملل در ۲ جلد، مجموعۀ قوانین تجارت، حقوق تطبیقی، طلاق در حقوق فرانسه و ایتالیا و دو جلد کتاب حقوق تجارت به زبان انگلیسی که مورد استقبال حقوقدانان خارجی قرار گرفته است؛ ضمناً کتاب محشای قانون تجارت و حقوق جزای تجارت در دست تهیه می باشد.

استاد دکتر محمود عرفانی عضو آکادمی بین الملل حقوق تطبیقی از سال ۱۳۶۲ تاکنون، انجمن بین المللی دوستداران حقوق فرانسه از سال ۱۳۷۶ تاکنون، عضو انستیتوی حقوق بین المللی فرانسه از سال ۱۳۷۰، عضو انجمن بین المللی آموزشی و پژوهشی (ATRiP-Wipo) از سال ۱۳۷۹ تاکنون، عضو کانون وکلای دادگستری تهران و عضو کانون وکلای کانادا می باشد.

استاد بیش از بیست سال است که در کنگره های بین المللی متعددی در کشورهای فرانسه، انگلیس، بلژیک، هند، ویتنام، ژاپن، چین، برزیل، کانادا، مراکش، مصر، سوریه، لبنان، یونان، اوکزامبورگ، هلند، ایتالیا، ونزوئلا و سوئیس شرکت کرده و مقالات خود را به زبان های فرانسه و انگلیسی ارائه نموده است.

.

.

.

برای دریافت فایل PDF زندگینامۀ دکتر محمود عرفانی بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

———————————————————————————————————————

دکتر محمد نصیری – متولد ۱۲۸۵ – اخذ مدرک دکترای حقوق خصوصی و دکترای اقتصاد از دانشکدۀ حقوق پاریس و . . .
دکتر محمد نصیری در سال ۱۲۸۵ شمسی در اصفهان متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر به پایان برد و در کنار آن به تحصیل و تکمیل زبان و ادبیات عرب و فقه و اصول پرداخت.

در سال ۱۳۰۶ شمسی به تهران آمد و پس از اخذ درجۀ لیسانس از دانشکدۀ حقوق تهران در سال ۱۳۰۹، جزو نخستین دسته های دانشجویان اعزامی دولت برای تکمیل تحصیلات به فرانسه رفت و پس از ورود به دانشکدۀ حقوقِ شهر اکس آن پروانس و اخذ مجدد درجۀ لیسانس حقوق از دانشگاه مذکور با رتبۀ ممتـــاز و مدال علمی لوره آ در حقوق بین الملل خصوصی، برای تکمیل تحصیلات عالیه وارد دانشکدۀ حقوق پاریس شد و با دریافت دو دیپلم دکترا در حقوق خصوصی و اقتصاد، در سال ۱۳۱۶ شمسی(۱۹۳۷ میلادی) موفق به اخذ درجۀ دکترای دولتی از دانشگاه پاریس با رتبۀ بسیار خوب شد و به کشور بازگشت و تصدی مشاغل قضایی را در دادگستری ایران از همان سال(۱۳۱۶) آغاز کرد. در سال ۱۳۲۲ با سمت ریاست ادارۀ کل تصفیۀ املاکِ واگذاری، به وزارت دارایی منتقل شد و در سال ۱۳۲۵ به مدیریت کل وزارت دارایی منصوب و در بهمن سال ۲۸ به عضویت هیأت مدیره شرکت سهامی بیمه ایران و سپس در مرداد سال بعد به ریاست هیئت مدیره این شرکت انتخاب گردید.

در زمان تصدی ایشان، در تاریخ ۳۰/۷/۱۳۲۹ اولین بولتن هفتگی بیمه ایران منتشر شد، درشهریور ۱۳۳۰ اولین مجله بیمه ایران بصورت ماهانه توسط اداره آمار و مطالعات و تبلیغات بیمه ایران منتشرمی شد که این نشریه به قیمت ۵ ریال بفروش می رسید.

تاسیس کتابخانه وقرائتخانه، افتتاح باجه بعدازظهر و دستور افتتاح شعبه بازار و تشکیل کلاس مخصوص بیمه و افتتاح داروخانه و آزمایشگاه اختصاصی در عمارت شرکت، تهیه طرح صحیح و نوین برای اجرای بیمه های اجتماعی، مقدمات تاسیس بیمارستان، تصویب آئین نامه ها و مقررات داخلی، اعزام چند نفر از روسای ادارات به خارج از کشور و تبدیل بسیاری از نمایندگی ها به شعبه از اقدامات ایشان در بیمه ایران بوده است.

در مرداد ماه ۱۳۳۰ هیئت مدیره شرکت موافقت نمود که به منظور معاملات بیمه وارداتی- صادراتی، آتش سوزی ساختمان و کارخانه ها وغیره در سراسر اروپا، شعبه بیمه ایران درلندن افتتاح شود.

دکتر محمد نصیری پس از پایان ماموریتش در بیمه ایران به سمت وزارت کار منصوب شد. در سال ۱۳۳۱(کابینۀ مرحوم دکتر مصدق) مدیر کل بانک ملی ایران بود.

سابقۀ خدمات علمی استاد دکتر محمد نصیری به بدو استخدام در وزارت دادگستری باز می گردد که در آنجا علاوه بر مشاغل قضایی مهم، عضو کمیتۀ دائمی تدوین قوانین جدید دادگستری بود و از سال ۱۳۳۳ همکاری مستمر با دانشگاه تهران و تدریس در دانشکدۀ حقوق را آغاز کرد. عنوان رشتۀ حقوق بین الملل خصوصی مرادف با نام استاد دکتر نصیری است و غالب کسانی که بعدها به تدریس و تألیف و ترجمه در این رشته اقدام کرده اند، دانشجویان ایشان بوده اند. استاد همزمان با تألیف و تحقیق در این رشتۀ حقوقی، به بررسی و مطالعه در زمینۀ مسائل اقتصادی ادامه داد. عضویت در برنامۀ سوم و چهارم عمرانی کشور و مدیریت گروه موانع سازمانی و مقرراتی توسعۀ اقتصادی ایران در سال های ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ از یادگارهای آن دوران از مطالعه و تحقیق است. استاد علاوه بر تدریس حقوق بین الملل خصوصی در دورۀ لیسانس دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران، تدریس این درس در دورۀ دکترای حقوق این دانشکده را نیز بر عهده داشت و شهرت بین المللی و اهمیت سوابق علمی نامبرده در این زمینه موجب شد که به عصویت « هیأت داوران دیوان دائمی داوری بین المللی » انتخاب شود.

از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ سمت ریاست دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران را بر عهده داشت و در همین دوران بود که موفق به تأسیس مجدد موسسۀ جرم شناسی و گسترش فعالیت مرکز مطالعات عالی بین المللی دانشگاه تهران و تأسیس موسسۀ حقوق تطبیقی شد.

* از تألیفات ایشان است:

ـ حقوق بین الملل خصوصی(کلیات و تعارض قوانین)؛

ـ تاریخچۀ سی سالۀ بانک ملی ایران؛

ـ هبه در حقوق ایران(به زبان فرانسه)؛

ـ مقالات منتشر شده در مجلات حقوقی کشور؛

* تحقیقات علمی شامل دروس دورۀ دکتری حقوق:

ـ تحقیق در زمینۀ تابعیت شرکت ها؛

ـ تحقیق در زمینۀ قانون حاکم بر قراردادها؛

ـ تحقیق در زمینۀ قانون حاکم بر احوال شخصیه؛

ـ تفسیر قراردادها؛

ـ طرح تحقیقاتی موانع سازمانی توسعۀ اقتصادی ایران(موسسۀ تحقیقات اقتصادی دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران).

.

.

.

برای دریافت فایل PDF زندگینامۀ دکتر محمد نصیری بر روی لینک ذیل کلیک نمایید.

منبع: دیداد 
No votes yet.
Please wait...

درباره ی ابوالقاسم شم آبادی

(حقوق عمومی) -مدرس دانشگاه-صاحب امتیاز انتشارات حقوقی عدلیه-ارتباط با ابوالقاسم شم آبادی: shamabadi.abolghasem@yahoo.com تلفن: ۰۲۱۶۶۹۲۱۰۰۲ ۰۲۱۶۶۵۸۱۷۴۸

همچنین ببینید

دکتر ناصر قربان نیا در حادثه منا به شهادت رسید….

  با سلام- دکتر ناصر قربان نیا از اساتید صاحب نام و خوش اخلاق حقوق …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *